Deadly Premonition: The Director’s Cut review

Deadly Premonition: The Director's Cut

Introductie

Deadly Premonition is een game die al een vrij lange geschiedenis kent. Een geschiedenis die misschien niet voor iedereen bekend is, maar desondanks toch zeer belangrijk is geweest om de recensie die wij hier vandaag plaatsen mogelijk te maken. De vraag blijft echter: is het uiteindelijke product een griezel waard? Of zouden we onze schrikmomenten beter elders zoeken?

Deadly Premonition verscheen in 2010 voor de Xbox 360 in Europa. Het spel was, vanuit kritisch oogpunt gezien, verschrikkelijk. De graphics leken wel op die van een late PlayStation 2-game, en ook de controls waren niet echt optimaal. Toch zijn er websites en magazines geweest die het spel een 10 gaven. Nu, drie jaar later, is er een verbeterde versie, The Director’s Cut, gearriveerd op PlayStation 3. Met verbeterde graphics, controls en meer content dan in het origineel gaan we in de herkansing!

Wanneer er in het vredelievende stadje Greenvale een moord is gepleegd op een jonge vrouw wordt jij, FBI Speciaal Agent Francis ‘York’ Morgan, op de zaak gezet. Het zou namelijk iets te maken kunnen hebben met eerdere zaken… Je bent een beetje een excentrieke agent. Zo heb je een gespleten persoonlijkheid en praat je met de denkbeeldige Zach. Gelukkig weet je wel de kneepjes van je vak en ben je zelfverzekerd dat jij de moord zonder problemen kan oplossen.

Deadly Premonition: The Director's Cut

Gameplay

Deadly Premonition: The Director’s Cut lijkt in de eerste instantie een third-person shooter met een horror-tintje. En hoewel er inderdaad actiemomenten inzitten zijn deze vrij schaars. De meeste tijd in het spel zul je namelijk besteden met reizen door het stadje. Je leert de bewoners uit Greenvale kennen en verzamelt aanwijzingen om verder te kunnen vorderen in het verhaal door bijvoorbeeld puzzels op te lossen die voor je gepresenteerd worden. Wanneer je meer aandacht besteedt aan het jezelf eigen maken van de verhalen die er verteld worden, de mensen die er leven en de dingen die er gebeuren, zorg je ervoor dat je een band creëert met Greenvale en haar inwoners. Wanneer sommige mensen dan zullen sterven is het verlies des te groter. De ontwikkelaar heeft hier een levende wereld neergezet waarmee je een band schept en dat is zeker een kunst.

Zoals gezegd zijn er uiteraard ook actiemomenten te vinden in Deadly Premonition: The Director’s Cut. Deze vinden plaats op vooraf ingestelde momenten en zijn eigenlijk niet meer dan lineaire aangelegenheden. De vijanden die je tegenkomt dienen uitgeschakeld te worden en vaak moet er ook nog een schakelaar worden omgezet om de volgende sectie van het spel te kunnen bereiken, waarna het verhaal vordert. De controls in deze secties zijn zeker verbeterd tegenover die in de originele Xbox 360-versie van het spel en dat mag gezegd worden. Zo kun je nu op een normale manier richten (hoewel iets te gevoelig) en voelt het allemaal wat beter aan dan voorheen.

Deadly Premonition: The Director's Cut

Naast het hoofdverhaal doet Deadly Premonition: The Director’s Cut het ook erg goed op het gebied van vrijheid aan de speler geven. Als je bijvoorbeeld geen zin hebt om je bezig te houden met het hoofdverhaal kun je er ook voor kiezen om gewoon gezellig rond te gaan toeren in je patrouillewagen, op zoek naar zij-missies of collectibles. Deze optionele missies zijn vaak niet zo heel speciaal maar ze leveren soms wel erg bruikbare voorwerpen op. Zoals wapens met een oneindig aantal kogels, waardoor het spel net dat beetje makkelijker wordt om te spelen. Verder zijn er ook nog genoeg randactiviteiten te vinden. Zo kun je jezelf scheren, andere kleren aandoen, meedoen aan races, winkels bezoeken, botten gaan zoeken, sigaretten roken, darten, lunchen en zelfs bij de mensen door het raam gluren! En wanneer je in je auto zit (wat overigens een vrij grote rol speelt in de game) zul je worden getrakteerd op boeiende gesprekken tussen York en Zach over films en muziek uit de jaren 80. Deze gesprekken herhalen zich nooit en zijn erg leuk om naar te luisteren. Je kunt er zelfs nog wat van opsteken, zoals wij deden tijdens het spelen van deze game.

Helaas is deze vrijheid niet onbeperkt. Vaak zit je namelijk vast aan een bepaald schema binnen het hoofdverhaal en dien je op een bepaald tijdstip op een bepaalde plek te zijn. Echter moeten we wel toegeven dat deze momenten van vrijheid zeer lang zijn en dat je je niet snel zorgen hoeft te maken dat je te laat komt voor je afspraakjes.

Deadly Premonition: The Director's Cut

Graphics / Sound

Na al deze lof die we over de game hebben te spreken moet er natuurlijk ook plaats zijn voor kritiek. Zo valt te melden dat er op grafisch niveau in Deadly Premonition: The Director’s Cut niet veel verwacht mag worden. Hoewel het hier gaat om een verbeterde versie en de graphics er dus iets beter uitzien, lijkt het nog steeds op een game die voortkomt uit de PlayStation 2-generatie van videogames. De kleuren zijn uitgewassen, texturen zijn er vrijwel niet en het hele spel loopt op een onregelmatige framerate. Verder zijn er genoeg jaggies te zien en komen er genoeg laadtijden aan te pas. Het zijn geen problemen die het plezier dat je aan het spel hebt wanneer je er echt in zit verminderen, maar desondanks zou een eventuele patch (welke op dit moment al in ontwikkeling is) niet afgeslagen worden.

Ook op audiotechnisch gebied zijn er wat dingen te melden. Het stemmenwerk bijvoorbeeld, is uitermate slecht ten tijde. Enkele personages doen hun werk wel goed maar er zijn ook een aantal personages die je liever niet wil horen praten. Daarnaast lijkt het soms wel of gesproken tekst in de toiletpot is opgenomen door de echo die je hoort en komt muziek soms ineens door wat woorden heen waardoor je soms iets niet goed kunt verstaan. Het zijn vreemde fouten die niet gemaakt hadden hoeven worden. Maar daarom is het misschien ook een cult-klassieker.

Deadly Premonition: The Director's Cut

Lifespan

Na zo’n 20 uurtjes zul je het hele mysterie rondom de moord(en) hebben opgelost. Daarna heb je nog de mogelijkheid om jezelf verder te verdiepen in het stadje Greenvale door zij-missies te gaan zoeken en voltooien, door objecten te gaan verzamelen of gewoon door de wereld te verkennen. Of je dit zult doen, is geheel aan jezelf.

Deadly Premonition: The Director's Cut

Conclusie

Al met al is Deadly Premonition: The Director’s Cut een game voor de échte fan van vreemde Japanse games. Hoewel het probeert aan te spreken tot de fans van horror-games als Resident Evil en Silent Hill, maken de vele visuele en audiotechnische glitches alsook de gekke humor die SWERY 65 in de game stopt dit vrij moeilijk. Desondanks zullen wij jullie toch aanraden deze titel te proberen als je eens wat nieuws wilt spelen. Je zult ‘t namelijk niet snel vergeten!

Pluspunten:

  • Unieke combinatie van elementen
  • Interessant verhaal zorgt ervoor dat je door wilt spelen
  • Relatief veel vrijheid
  • Minpunten:

  • Onregelmatige framerate
  • Audiotechnische glitches
  • Grafisch ondermaats
  • Kopen als:

  • Je van een unieke game houdt
  • Je wel tegen de graphics van een PS2-game kan
  • Gameplay:

    1234

    Een verhaal-gedreven game met enkele actiemomenten waarin de speler een dergelijke mate van vrijheid krijgt om de wereld te verkennen zoals hij/zij wil om extra missies te voltooien of andere dingen te verzamelen. Dit concept werkt uitstekend!

    Graphics:

    123

    Het spel loopt op een onregelmatige framerate en de graphics doen denken aan die van een late PlayStation 2-game. Helaas hier dus een lage score. De sfeer is overigens wel goed!

    Sound:

    123

    Ook een mager cijfertje door de vele audiotechnische problemen waarmee de game kampt, en de (soms) ondermaatse stemmencast.

    Lifespan:

    123

    Na zo'n 20 uur heb je het verhaal doorgespeeld en kun je je bezig gaan houden met de extra activiteiten in de game. Activiteiten waarmee je extra wapens kunt winnen. Extra wapens met een oneindig aantal kogels!

    Ons eindcijfer: 6.75

    • http://inthegame.nl Haiko K.

      Grappig, ik heb deze game jaren geleden gereviewed als voorbeeld van mijn kunnen toen ik hier wilde gaan schrijven. Ik gaf hem destijds een 10 haha. Ben het nog steeds eens met dat cijfer. Maar ik gaf wel aan dat voor mensen die niet konden lachen met grappen over urine drinken uit een schedel en niet door de crappy gfx heen zouden kijken het cijfer dichter bij een 1 zou liggen. Ik begrijp je veilige keuze Remy, wel een goede review!

    • http://inthegame.nl Rick G.

      Deadly Premonition is naar mijn mening nog één van de weinige games waar je, indien je de grafische kwaliteit en bepaalde gameplay-mechnieken kunt omarmen, echt de vibe kunt voelen van een game met een pure ziel. Niet gemaakt voor het geld, succes of faam, maar gemaakt door en voor gamers. Het is dat scheutje liefde dat in deze game zit dat bepaalde sites hem een 10 gaven.

      Veel mensen trekken deze game niet omdat het geen GTA is of identificeert met een andere game. Dat komt omdat deze game uniek is. In mijn opinie geef je deze game een zware onvoldoende of een heel hoog cijfer. Hate-’em-or-love-’em situatie. De lifespan, daar kun je nog over twisten, of 20+ uur echt maar 3 sterren waard is en je, als je deze game echt passioneel vindt, nog veel meer tijd in kunt steken.

      En Remy: je kunt er niets aan die 6,75 doen, hier worden spellen ga-rate op basis van gameplay, grafische kwaliteit, geluid en lifespan. Alsof deze 4 categorieën de lading dekt voor deze game :-) Begrijp je wat ik voel? Cheers!