Introductie

Ongeveer elf jaar geleden verscheen het eerste deel van de beroemde Devil may Cry-reeks. De game werd heel erg positief ontvangen en de fans konden niet wachten op een tweede deel. Dit tweede deel kwam er dan ook, maar deze titel viel erg tegen. Het derde deel in de reeks moest de reputatie van de DmC-reeks weer omhoog krikken en deed dit op fantastische wijze.

In de DmC-games speel je als Dante, de zoon van demonen legende Sparda. Als half-demon heeft Dante bovennatuurlijke krachten. Zo kan hij een ongewoon aantal steken in de borstkas overleven en kan hij zielen absorberen.

Chronologisch gezien begint het verhaal bij Devil may Cry 3. Dante probeert net te genieten van een stuk pizza wanneer een handlanger van zijn broer binnen loopt. De man overhandigt Dante een uitnodiging van Dante’s broer om naar zijn toren te komen en te vechten tot de dood. Direct daarna wordt Dante’s kantoor overvallen door monsters. Net als iedere echte badass, maakt Dante zich meer zorgen om zijn pizza dan om de monsters. Hier start zijn avontuur.

Na het derde deel volgt het eerste deel. Deze game begint in het nieuwe kantoor van Dante. Een mysterieuze vrouw komt binnen gelopen en na een kort gesprek valt ze Dante aan. Na een kort gevecht maakt de vrouw duidelijk dat ze Dante slechts wilde testen. Vervolgens legt ze uit dat de koning van de onderwereld, Mundus, opnieuw probeert om de mensenwereld over te nemen. Dit heeft hij al eerder geprobeerd, maar Dante’s vader Sparda wist dit te voorkomen. Als de zoon van Sparda wordt Dante aangewezen om Mundus te stoppen.

Na Devil may Cry 1 volgt Devil may Cry 2. In deze game probeert Dante te voorkomen dat demonische zakenman Arius de opperduivel Argosax oproept. Arius verzamelt magische artefacten om dit mogelijk te maken en Dante probeert te voorkomen dat Arius zijn doel bereikt.

Het is inmiddels zo’n zes jaar geleden dat Devil may Cry 3: Special Edition voor de Playstation 2 verscheen. Omdat het tegenwoordig mode is met reeksen van dit kaliber, krijgt ook de Devil may Cry reeks een HD collection. Zo is de Devil may Cry HD Collection geboren.

Wat zit er precies in deze HD-collectie? De collectie bevat opgepoetste versies van Devil may Cry 1, 2, 3 Special Edition en een (digitale) verzameling van artwork en promotiemateriaal. Als echte gamers slaan wij natuurlijk de artwork over en duiken we direct in de game.

Gameplay

Zodra je de game opstart kom je direct in een menu terecht. Hier kan gekozen worden tussen Devil may Cry 1, 2, 3: SE en bonus content. Na het kiezen van een van de games, kregen we direct de waarschuwing dat er geen mogelijkheid is om terug te keren naar dit menu. Wanneer we dus van game wilden wisselen, moesten we weer terug keren naar het dashboard van de Xbox 360.

In iedere DmC-game start je met een zwaard en twee pistolen. Deze combinatie zorgt voor een interessant vechtsysteem. Gedurende de drie games verzamel je zielen en daarmee kun je wapens, upgrades, moves en items kopen.

Een grote ergernis aan de drie games is het camerasysteem. De camera in de games staat op een vaste plaats en verspringt naar een andere locatie wanneer je buiten het zicht van de camera bent. Je ziet vijanden niet of pas laat en dit zorgt voor een groot aantal onnodige game-overs.

We begonnen met het oudste deel uit de reeks; Devil may Cry 1. In de cutscene die we direct te zien krijgen wordt duidelijk hoe tof hoofdpersoon Dante is. Na de cutscene gaan we een groot kasteel binnen. Hier wordt de gameplay via een mini-tutorial uitgelegd. Na de tutorial mogen we het kasteel gaan verkennen.

Net als in games als Zelda werken de levels in DmC 1 zo dat je meerdere etages kunt verkennen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat er een deur op slot zit in de kelder. De sleutel voor deze deur kan op een compleet andere etage liggen. Dit mapsysteem werkt over het algemeen erg prettig, maar is iets te complex voor DmC 1. DmC is een hack ’n slash game en het verkenningselement in deze game vertraagt een beetje de badass actie die deze game zo leuk maakt.

Vervolgens speelden we Devil may Cry 2. Het is erg prettig om te zien dat het mapsysteem uit de eerste game weggelaten is en de levels wat meer rechttoe rechtaan zijn. Dit zorgt er ook voor dat de gevechten in deze game een grotere rol spelen. Verkennen is nog steeds mogelijk, maar is een stuk beperkter dan in het eerste deel. So far so good.

Maar dan komen de duistere kanten van deze sequel tevoorschijn. De game is namelijk erg kort en een stuk makkelijker dan het eerste deel. De wapens die je verzamelt zijn geen verschillende wapens, die elk een specialiteit hebben (zoals in deel één), maar geüpgraded versies van je oude wapens. De tweede verhaallijn die bij de game zit bevat levels die vrijwel hetzelfde zijn als de levels in Dante’s verhaal. Als laatste is het karakter van Dante is deze game een stuk minder leuk dan in het eerste deel.

Vervolgens speelden we de grote goedmaker van de franchise, Devil may Cry 3. Deze game bevat net als DmC 2 een wat simpeler level-systeem. Een nieuwe toevoeging is het kiezen tussen verschillende vechtstijlen. Dit systeem zorgt ervoor dat Dante zich kan specialiseren in verschillende stijlen en het vechtsysteem krijgt hiermee een extra dimensie.

Dante is weer helemaal de oude en een plezier om naar te kijken. De game is een stuk lastiger dan deel twee en naar onze mening de beste game van de drie. De Special Edition die in de HD collection zit bevat een tweede verhaallijn waarin je als Dante’s broer aan de slag kan. Deze verhaallijn verschilt erg van die van Dante.

Graphics / Sound

Nu komen we bij de grote tegenvaller van de Devil may Cry HD Collection, de graphics. Grafisch gezien is de game echt prut. Toegegeven, de game is geen remake maar een port van een drietal games uit de tijd van de Playstation 2, maar het is duidelijk dat de ontwikkelaar een beetje lui geweest is met deze HD-collectie.

Niet elke texture is aangepast voor de hogere resolutie waar de game op draait. Dit zorgt er voor dat grote hoeveelheden bloed er soms erg pixel-achtig uit zien en bepaalde grote textures erg wazig zijn.

Menu’s, filmpjes en bepaalde cutscenes zijn niet aangepast en draaien vaak op een 4:3 beeldverhouding. Dit zorgt voor een lelijke en wazige lage resolutie-look.

Aan het geluid is vrijwel niets veranderd ten opzichte van de Playstation 2-versie. Gelukkig waren de soundtrack en de geluidseffecten toen al ijzersterk en met de toevoeging van 5.1 klinkt het geluid helemaal top. Af en toe is de soundtrack misschien iets te screamo/metal-achtig, maar dit is meer een kwestie van smaak. Het past namelijk wel erg goed bij de game.

Lifespan

Met de Devil may Cry HD collection krijg je qua speelduur een behoorlijke collectie in huis. De drie games zorgen samen al voor een speelduur van meer dan zestig uur. Daarnaast zijn er ook nog eens twee extra verhaallijnen en heeft Devil may Cry 3 een survival mode.

Conclusie

De Devil may Cry HD Collection is een mooie collectie van klassiekers uit de tijd toen games nog lastig waren. De gameplay is ijzersterk, maar helaas wordt de flow van de game nogal vaak onderbroken door de vaste camera. Grafisch zijn de games helaas verre van mooi. Lang niet alle textures zijn verbeterd en menu’s, cutscenes en filmpjes zijn vaak afschuwelijk lelijk met hun 4:3 beeldverhouding. De muziek en geluidseffecten sluiten goed aan op de stijl van de game en zijn zelfs nu nog erg up to date. Voor ongeveer veertig euro krijg je een pakket van drie toonaangevende games die je uren lang bezig zullen houden.