De naam is Hawke, James Hawke

Dragon Age II begint met een mooie opening waarbij iemand van het dwergen ras, genaamd Varric, gedwongen wordt door Cassandra Pentaghast om een verhaal te vertellen. Het verhaal van een zogenoemde “Champion”. Deze Champion ben jij. Als speler neem je de rol van Hawke op je waarbij je zelf de voornaam mag bepalen. Hawke is, in tegenstelling tot Dragon Age: Origins, van het menselijke ras. Er is geen mogelijkheid tot het bepalen van je ras, enkel het bepalen van geslacht en class heb je tot je beschikking. Samen met je bondgenoten kom je op een slagveld tussen DarkSpawn te staan. Helse creaturen waar jij je tegen moet verdedigen. Het opvallende in Dragon Age II is dat het gevechtssysteem lichtelijk is veranderd. Dat wil zeggen dat je niet meer met één druk op de knop automatisch blijft aanvallen, maar dat je voor elke klap die je uit wilt delen op de knop moet blijven drukken. Dit geeft toch een beetje het idee dat je ‘echt’ bezig bent met het gevecht. Zorg ervoor dat Hawke in leven blijft en je bondgenoten je blijven helpen om de DarkSpawn te vernietigen. Als je lang genoeg in leven blijft dan krijg je de mogelijkheid om het uiterlijk van jouw personage aan te passen. Jij bent immers Hawke en zal ook naar jouw wensen aangepast kunnen worden.

Een verhaal in een verhaal

In de wereld van Thedas volgen we het verhaal van Hawke wie tijdens de gebeurtenissen van Dragon Age: Origins gevlucht is uit het gebied van Ferelden. In de aangrenzende plaats Kirkwall komt Hawke binnen als vluchteling en zal in de loop van tien jaar groeien tot de Legendarische “Champion of Kirkwall”. Elke grote beslissing vanaf het eerste jaar zal de wereld van Thedas voorgoed veranderen. De basis van het achterliggende verhaal kun je zelf eigenlijk al bepalen. Zo kun je bij het maken van je personage een Standaard verhaal kiezen of een aantal ‘pre-build’ verhalen. Hiermee beïnvloed je onder andere de economie van verschillende gebieden. Heb je Dragon Age: Origins uitgespeeld en heb je de Save Game nog? Dan kun je ook kiezen om jouw eerder gemaakten keuzes uit het eerste deel mee te nemen naar Dragon Age II. Wat dit precies aan het verhaal zal beïnvloeden is voor eenieder natuurlijk weer anders.

Shepard meets Dragon Age

Er zijn toch wel een aantal dingen veranderd ten opzichte van Dragon Age: Origins. Om mee te beginnen heeft het hoofdpersonage een stem gekregen. Zowel het mannelijke personage als vrouwelijke heeft een eigen cast ontvangen om toch iets meer leven te brengen in de hoofdrol speler. Bioware heeft ook een aantal elementen in Dragon Age II verwerkt die terug te vinden zijn in Mass Effect. Als jouw personage een dialoog aangaat, heb je niet meer te maken met volledige uitspraken die onder elkaar staan opgesomd, maar met een radiaal menu met een aantal opties. Deze opties zijn vertaalde stukken van wat jouw personage werkelijk zal gaan zeggen. Tevens kun je van tevoren al zien of je een goede of slechte keuze gaat maken. De optie; “Shut up, so I can cut out your tongue!” zal nu een rode symbool met zich meedragen om de speler te laten weten dat dit een ‘evil’ keuze is. De ‘Select’ knop brengt in Dragon Age II de kaart naar voren van de omgeving waar je je in bevind en de ‘Start’ knop zal tevens een Mass Effect achtig menu weergeven. Het vertrouwde ronde menu tijdens de gevechten die we in Dragon Age: Origins hebben meegekregen werkt nog steeds prima. Middels het menu kun je de game pauzeren en, indien nodig, bondgenoten helen, spreuken uitoefenen of gewoon even om je heen kijken wat er aan de hand is.

Hier zijn we toch al geweest?

Dragon Age II heeft toch wel last van een probleem als het gaat om variatie. Gedurende de tien jaar zul je veel in Kirkswall rondhangen en de aansluitende omgevingen. Dit maakt het eigenlijk hoog nodig dat je meerdere plaatsen vaker dan één maal bezoekt op verschillende tijdstippen. Deze locaties hebben veelal dezelfde basis layout en beginnen na een paar uur erg op elkaar te lijken. Hoe meer kerkers je te zien krijgt, hoe meer het op gaat vallen dat ze veelal hetzelfde zijn. Dezelfde bochten, dezelfde kamers, enzovoorts. Gezien het feit dat je vaker op deze plekken moet komen, was het toch wel mooi geweest als er wat meer variatie zou zijn. De buitengebieden zien er verder zeker goed uit. Voor de mensen die enkel de demo hebben gespeeld en het op hebben gegeven omdat de wereld nogal simpel overkwam; probeer het nog maar een keer. Het eerste gebied (ook bekend als tutorial) is vrij simpel gehouden als het gaat om de omgeving. Echter, zodra je de eerste stad binnenkomt gaat er grafisch een wereld open. Goed verzorgde omgevingen en achtergronden zorgen voor een goede sfeer en een genot voor het oog.

Voor de Dragon Age: Origins rotten

De hardcore Dragon Age: Origins spelers zullen zich wellicht niet direct thuis voelen in Dragon Age II. Er is veel veranderd en misschien niet in positieve zin. De conversaties zijn makkelijker gemaakt zodat je van tevoren al kunt zien of je de goede of slechte keuze maakt wat in de voorganger toch wel z’n charme had. Ook hoef je je geen zorgen meer te maken dat je de juiste wapens upgrade voor je bondgenoten of de juiste armor stukken beter maakt. Dit gaat namelijk automatisch op momenten dat je upgrade vind. Het aanvallen van je tegenstander is meer action-based geworden waarbij je dus eigenlijk op X blijft mashen totdat je tegenstander dood is. In de voorganger was éénmaal X voldoende om automatische aanvallen uit te blijven voeren zodat je je aandacht meer op spreuken en skills kon vestigen, maar dit lijkt verleden tijd in Dragon Age II. Natuurlijk komen er ook bekende aspecten kijken die de voorganger tot leven heeft gebracht. Zo heb je nog steeds de mogelijkheid om met de knoppen vierkantje, driehoekje en rondje spreuken uit te voeren, sterkere aanvallen op je tegenstander los te laten of te verdwijnen zodat je je tegenstander van achteren kunt verrassen. Tevens is het nog steeds mogelijk om even in de huid te kruipen van je bondgenoten door op L1 of R1 te drukken en zo gebruik te kunnen maken van krachten die Hawke niet tot zijn (of haar) beschikking heeft.

Een stap naar voren wat er twee hadden kunnen zijn

Dragon Age II maakt gebruik van een nieuwe engine waardoor er een behoorlijk verschil is te merken tussen Dragon Age: Origins en Dragon Age II. Personages hebben meer detail, gebieden stralen meer sfeer uit en de bewegingen van personages en vijanden zijn levendiger dan ooit te voren. Maar heeft Bioware alles uit de trukendoos gehaald wat mogelijk was? Ondanks het feit dat Dragon Age II erg goed in elkaar steekt als het gaat om grafische aspecten, lijken de bewegingen vaak wat houterig over te komen. Niet alle lichaamsdelen zijn van elkaar te onderscheiden waardoor er soms wat vreemde (en soms onmogelijke) bewegingen worden getoond. Daarnaast bestaat de kans dat er met een hele hoop cut-scenes de bekende “Screen Tearing” opduikt. De dialogen in de game lopen ook niet altijd even lekker in elkaar over. Het lijkt er soms zelfs op dat er voor één personage meerdere acteurs aanwezig zijn die de stemmen moeten verzorgen. Dit is dan ook afhankelijk van situaties waarin de personages zich verkeren, echter is het verschil in stem erg goed te horen als er in een conversatie een stemming veranderd. Ondanks deze punten blijf je als speler toch achter het beeldscherm gekluisterd om uit te vinden wat jouw volgende uitspraak voor invloed zal hebben op de bondgenoten van Hawke.

Conclusie

Dragon Age II is veel toegankelijker dan zijn voorganger. Dit kan zowel een voordeel, als nadeel zijn. Voor mensen die nieuw zijn in de reeks is dit natuurlijk een voordeel daar het voor de Origins rotten een behoorlijk nadeel kan zijn. Gemiste kans van Bioware en EA? Niet helemaal. De sfeer en het verhaal weten je vele uren vast te houden en wordt het, naar mate je langer speelt, steeds moeilijker om te stoppen met spelen. Elke missie brengt een plot met zich mee die je op dat moment maar al te graag wilt ontrafelen. Verbeterde graphics en voice acting voor het hoofdpersonage zorgen voor een goede sfeer waar leugens, bedrog, liefde en haat zorgen voor wat Dragon Age hoort te zijn: een RPG waar je aan vastgekluisterd blijft zitten tot in de late uren.