Introductie

We schrijven eind jaren negentig. Shinji Hashimoto werkt als game producer bij Square Enix in Japan. Wat begon als een doodnormale werkdag, eindigde in een dag waar veel mensen dankbaar voor zijn. Square Enix zat indertijd in een groot kantorencomplex en deelde het gebouw onder andere met het alom bekende Disney. Shinji Hashimoto stapt het gebouw binnen en loopt zoals elke dag naar de lift. Aangezien het gebouw met onder andere Disney wordt gedeeld, is het niet heel bijzonder dat Hashimoto een medewerker van Disney treft in de lift. Niet heel bijzonder zou je zeggen, maar op dat moment, daar in die lift in dat gebouw in Japan, is dankzij een gesprek tussen beide heren het idee voor Kingdom Hearts geboren.

De ontwikkeling van het eerste deel was, mede dankzij het team van meer dan honderd man, in nog geen twee jaar tijd afgerond en in 2002 was het eerste deel een feit; Kingdom Hearts verscheen exclusief voor de PS2. We spreken van een gigantische hit en dankzij de goede ontvangst en verkopen was een vervolg dan ook een must. Het eerste echte vervolg verscheen in 2004 op de Gameboy Advance in de vorm van Kingdom Hearts: Chain of Memories en in 2006 verscheen Kingdom Hearts II. Dit deel speelde zich een jaar na Chain of Memories af en was wederom een PS2-exclusive. Na wat matige spin-offs en een prima prequal in de vorm van KH: Birth by Sleep voor de PSP zijn de fans het wachten zat. Er moet een Kingdom Hearts 3 komen en het liefst gister nog. Deze laat helaas nog even op zich wachten, maar we kunnen nu wel aan de slag met de brug tussen Kingdom Hearts II en III. Deze brug heeft een naam; Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance en verscheen exclusief voor de Nintendo 3DS.

Gameplay

In Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance draait het als vanouds om Sora en Riku. Beide mogen een examen afleggen om volwaardige “Keyblade Masters” te worden. Als onderdeel van dit examen zullen zij afzonderlijk van elkaar verschillende werelden in het Kingdom Hearts-universum moeten bezoeken. Deze werelden zijn eerder door de “Heartless” vernietigd en hersteld maar verkeren in een staat van “diepe slaap”. Hierdoor zijn de werelden niet meer met elkaar verbonden en worden ze per slot van rekening ook nog eens geterroriseerd door de “Dream Eaters”. Aan Sora en Riku de schone taak om de werelden te doen ontwaken door de zeven “keyholes” te ontgrendelen. Die moeten ze dan natuurlijk nog wel even zien te vinden..

Doordat Riku en Sora zich ieder in een andere dimensie bevinden die parallel loopt aan de ander, zul je de werelden meerdere keren moeten bezoeken en doorlopen. Dat is gelijk één van de mindere kanten van deze game. Want hoewel je een heel ander stuk van het verhaal speelt, voelt het allemaal wel wat repetitief aan om dezelfde omgevingen te moeten doorlopen. Het wisselen tussen de personages is daarentegen wel slim uitgedacht middels het “Drop”-systeem. Op het moment dat je met Riku of Sora in een wereld loopt begint de “Drop”-meter af te lopen. Tijdens je “Drop” is het de bedoeling zoveel mogelijk van de wereld uit te spelen en vijanden te verslaan om zo “Drop Points” (DP) te verzamelen. Als de meter leeg is val je in slaap en schakel je over naar het andere personage. Met de DP die verzamelt kun je updates of geld in de vorm van “munny” vrijspelen. Het voordeel hiervan is dat je niet in een sleur komt te zitten en het er de vaart goed inhoudt. Het grote nadeel is echter dat het nog weleens voorkomt dat je midden in een boss-fight in slaap valt en de volgende keer van voren af aan moet beginnen.

Ook het “flowmotion”-systeem is nieuw. Dit houdt in dat je in rap tempo door de omgevingen reist in plaats van loopt of rent. Ook tijdens gevechten is dit een zeer handig systeem. Je kan op deze manier snel om je vijanden heen cirkelen en aanvallen van hen ontwijken. Soms wordt dat echter wat chaotisch en het duurt even voor je het onder de knie hebt. Mocht je de “flowmotion” echter voldoende beheersen is iedere baas enkel nog een uitdaging in plaats van een ergernis.

De laatste nieuwe toevoeging zijn de “Dream Eaters”. Behalve dat dit je vijanden zijn, kun je ze ook zelf creëren in de vorm van “spirits”. Wanneer je deze creëert zullen ze aan je zijde vechten en kun je hun krachten gebruiken voor speciale aanvallen. Natuurlijk hebben zij ook hun aandacht nodig en je zult ze dan ook moeten verzorgen. Dit houdt in dat je ze van tijd tot tijd aait, lekkernijen en cadeautjes geeft. Vergelijk het maar met een Tamagochi. Hierdoor levelen je spirits en kun je bepaalde krachten vrijspelen middels “link points”. Een erg leuk concept en het is leuker dan je denkt om ze allemaal te verzamelen.

Het verhaal en haar moraal hebben weinig nieuwe dingen om het lijf. Het verhaal is erg mager en bovendien niet bijzonder interessant. Desalniettemin verveelt de game alles behalve snel. Qua besturing zit het overigens ook wel snor. Gewoon duidelijk en vertrouwd.

Graphics / Sound

We gaan een gewaagde uitspraak doen; Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance is de mooiste 3DS-titel tot nu toe. Het is duidelijk dat het team het maximale uit de 3DS wilde halen en wij kunnen niet anders concluderen dan dat zij hierin geslaagd zijn. Het 3D-effect is ook hier weer prachtig maar hebben we wel het merendeel van de game de 3D-optie toch uitgeschakeld gehad in verband met het overzicht.

Het geluid is ook weer op en top en Square Enix en Disney hebben de oude vertrouwde componisten uit de kast getrokken om de muziek te verzorgen. Ook zijn dezelfde stemacteurs weer aanwezig en dit zorgt voor een feest van herkenning. Onder andere Haley Joel “I See Dead People” Osment (Sora) en David Gallagher (Riku) zijn weer van de partij. Een dikke voldoende dus!

Lifespan

Omdat je met beide personages de werelden zult moeten bezoeken ben je aardig wat tijd kwijt in de game. Reken op een kleine 20-25 uur voor het verhaal, wat voor een game op een handheld meer dan prima is. Uiteraard kun je de levensduur verlengen door op zoek te gaan naar alle schatten in de werelden en kun je veel tijd steken in het levelen van je personages en spirits. Ook zijn er in de werelden verschillende challenges te vinden die in sommige gevallen een flinke uitdaging leveren.

Een multiplayer-modus is ook aanwezig, echter enkel middels een locale (ad hoc) verbinding. Deze heeft echter niet veel om het lijf en betreft enkel een soort mini-game waarin je het met je spirits opneemt tegen de spirits van je medespeler.

Conclusie

Zoals gezegd is Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance de mooiste 3DS-titel tot nu toe. Het is weer heerlijk om te verdwalen in Parijs (The Hunchback of Notre Dame) en The Grid (Tron: Legacy), op zoek te gaan naar Pinocchio en Minnie Mouse en je vijanden knock-out te slaan met één van de te verzamelen Keyblades. Kingdom Hearts was geweldig, Kingdom Hearts II niet minder en na wat matige spin-offs op de Nintendo DS en de prima prequal in de vorm van Birth by Sleep op de PSP is het heerlijk weer een echte Kingdom Hearts-game te mogen spelen. De kleine ergernissen van het drop-systeem en het magere verhaal zijn slechts puntjes om over te gaan muggenziften. Nee, Square Enix en Disney flikken het hem gewoon weer en dit is een must voor iedere fan van één of beide uitgevers en fans van de serie.

Kingdom Hearts 3D: Dream Drop Distance is reeds exclusief voor de Nintendo 3DS verkrijgbaar.