Introductie

De lekkere remix van DJ Tiësto’s He’s a Pirate, de humor uit alle drie de films, de sterke special effects en het puike acteerwerk van Johnny Depp als Jack Sparrow … we worden eraan herinnerd zodra we LEGO Pirates of the Caribbean opstarten. Maar is de game net zo vermakelijk, we worden immers doodgegooid met LEGO-games?

Met een vierde film in de reeks is het natuurlijk een gelegenheid bij uitstek om weer een LEGO-game te presenteren die gelukkig alle vier de films behelst. We zijn dus niet beperkt tot Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, maar we krijgen ook meteen de verhalen, LEGO-figuren en andere herkenbare scènes uit Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl, Dead Man’s Chest en At World’s End. Vier verhalen, elk verdeeld onder een aantal levels. Iedere film is direct vanaf het begin speelbaar. Als je alleen geïnteresseerd bent in het nieuwste verhaal On Stranger Tides voel je dan vrij om direct daar te beginnen. Vanuit een haven dat als hub dient kun je een van vier verhalen kiezen.

Hoewel de bekende scènes uit de films worden nagespeeld wordt dit wel gedaan met een vette knipoog en met flink wat grappen. Dat maakt dit toch wel een van de leukste LEGO-games die we hebben gespeeld. Pirates of the Caribbean zit natuurlijk tjokvol met humor en grappen. Combineer dit met de humor die ontwikkelaar Traveller’s tales altijd wel in de LEGO-games weet te stoppen en je krijgt de grappige, leuke en vrolijke LEGO Pirates of the Caribbean. En eerder hebben we nog nooit een banaan zo vaak de hoofdrol zien spelen in een game.

Gameplay

LEGO-games worden gekenmerkt door de leuke humor, kinderlijk eenvoudige puzzels en simpele gameplay. De minimum leeftijd staat niet voor niets afgesteld op drie jaar. Het begint al in de haven (hub). Er zijn leuke dingen te ontdekken en naarmate je verder komt in het verhaal en puzzels oplost komen er steeds meer speelbare LEGO-poppetjes bij, allemaal personages en figuren uit de films. Kies je boot, kies je level (mits je die hebt vrijgespeeld) en gaan met die banaan (daar heb je ‘m weer).

De besturing is lekker eenvoudig gehouden waardoor zelfs de jongste kids ermee overweg kunnen (of als je erg veel gezopen hebt). Een knop om te springen, te schieten, speciale acties zoals het bouwen met LEGO-blokjes, en het veranderen van LEGO-poppetje. En als je even niet weet wat je moet doen, dan is er altijd nog zo’n pijl in beeld die je de weg wijst. Net als in vorige LEGO-games heeft ook nu ieder poppetje zijn of haar eigen skills, althans de meeste dan. Sommigen heb je nodig om door nauwe poorten te kruipen, anderen om hoger te springen en weer anderen om dingen in elkaar te bouwen of om juist iets kapot te schieten. Zo heeft hoofdpersonage Jack Sparrow een kompas (je weet wel, die hij ook in de films bij zich heeft) waarmee hij handige, waardevolle voorwerpen kan zoeken in een level. Leuk bedacht. Doordat je in een level meerdere ‘puzzels’ tegenkomt die je pas kunt oplossen als je het juiste poppetje tot je beschikking hebt speel je levels regelmatig opnieuw.

Waar we ons over blijven verbazen is de jump in/jump out co-op modus. Een tweede controller erbij en ‘druk op start’. Voor zij die nog nooit eerder een LEGO-game hebben gespeeld; zodra een van de twee spelers een geheel andere kant op gaat dan splitst het scherm zich in tweeën. Naarmate de spelers weer dichter bij elkaar komen, dan zal het zogenaamde splitscreen zich ook weer vervoegen tot één scherm. Simpel in concept, maar goed uitgevoerd door Traveller’s tales. Hoe eenvoudig de gameplay en puzzels ook mogen zijn, en ondanks dat er qua gameplay weinig is veranderd t.o.v. andere LEGO-games, ontwikkelaar Traveller’s tales doet deze ‘one-trick-pony’ wel goed.

Helaas zijn er hier en daar wel wat kleine bugs die misschien wat weggepoetst hadden moeten worden. In enkele levels komt het namelijk voor dat bijvoorbeeld jouw poppetje vast komt te zitten en er niet meer uitkomt. Zelfs het opzettelijk ‘doodgaan’ helpt niet, want je komt dan op precies dezelfde plek terug. Ook sommige vijanden, net van die sleutelfiguren (of eindbazen, net wat je wil), zitten weleens vast waardoor je ze niets meer kunt maken. De enige oplossing is dan om het gehele level opnieuw te spelen. … Oh ja, nog iets maar dat ligt misschien eerder aan onze skills als ervaren LEGO-gamers; soms sprongen we weleens mis of liepen we niet goed over een loopplank. Door het standpunt van de camera zagen we niet altijd goed de diepte. Maar laten we het er maar ophouden dat we misschien wel gewoon te oud zijn.

Graphics / Sound

De grafische kwaliteit op de consoles is altijd goed geweest. Helaas lijkt Traveller’s talers de lat nooit hoger te willen leggen en spelen ze op safe door dezelfde kwaliteit graphics te gebruiken. Zeker niet slecht, maar wellicht dat er meer uit te halen is. De cutscenes zien er wat dat betreft best goed uit. Ook de LEGO-poppetjes in-game zijn prima. Het is ook knap van Traveller’s tales dat ze de personages uit de films goed hebben weten over te zetten naar LEGO. Sommige personages waarvan we waren vergeten dat ze ooit een rol speelden in de films, kwamen nu ineens terug in onze herinnering. Dat zegt toch iets.

Het is natuurlijk een keuze om geen stemmen te verwerken in een LEGO-game en daarvoor in de plaats wat gebrabbel te gebruiken dat zo lijkt te zijn overgenomen uit De Sims. Waarschijnlijk een bewuste keuze, maar het blijft een beetje vreemd. Daarentegen hebben ze wel hun best gedaan om de uitdrukkingen en uitbeelding van de LEGO-poppetjes op zo’n manier over te brengen dat we allemaal goed begrijpen wat er op dat moment speelt.

De muziek komt zo uit de films waardoor het lekker herkenbaar blijft. We neuriën het deuntje zelfs wanneer een wandeling door het kantoor maken. En dat is toch een goed teken als het op die manier blijft hangen. Maar het kan ook zijn omdat DJ Tiësto er toen der tijd zo’n lekkere (commerciële) remix van heeft gemaakt.

Lifespan

Eigenlijk is de houdbaarheid van deze game best goed. Als je je bedenkt dat je al aardig wat uurtjes kwijt bent om alle levels minstens één keer te spelen – The Curse of the Black Pearl, Dead Man’s Chest, At World’s End en On Stranger Tides welke we overigens nog niet gespeeld hebben omdat we eerst de film wilden zien – en vervolgens alle levels meerdere malen zult spelen vanwege nieuwe mogelijkheden met nieuwe vrijgespeelde LEGO-poppetjes, dan heb je best waar voor je geld.

Kinderen vermaken zich er overigens prima mee. Voor kinderen is het onschuldig vermaakt die sommige levels misschien wel 100 keer opnieuw kunnen spelen, iedere keer met een ander LEGO-poppetje. Ja, de game gaat langer mee dan menig andere avonturen-game.

Conclusie

Ontwikkelaar Traveller’s tales flikt precies hetzelfde kunstje, maar weet het heel goed te combineren met de humor van de gelijknamige films, de eenvoud van de gameplay en de herkenbaarheid. Ondanks dat het in eerste instantie aanvoelt als de zoveelste LEGO-game, graphics die wederom hetzelfde zijn als voorgaande LEGO-games en hier en daar wat kleine bugs zitten is LEGO Pirates of the Caribbean de leukste, althans dat is onze mening, die uit de stal van Traveller’s tales komt. Petje af.