3 augustus 2002, 3 april 2005 en 17 juni 2010. We noemen enkele mijlpalen in game geschiedenis. Op deze data kwamen respectievelijk Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty (PlayStation 2), Metal Gear Solid: Snake Eater (PlayStation 2) en Metal Gear Solid: Peace Walker (PlayStation Portable) uit. Op 3 februari herhaald de geschiedenis zich een klein beetje, want de drie games komen gebundeld op PlayStation 3 en Xbox 360 uit met volledige HD functionaliteit en trophy/achievement ondersteuning.

Meteen na het opstarten van de game is er al een lastige keus te maken: omdat het universum van Metal Gear Solid zo groot is lopen de tijdslijnen verschillend door de volgorde van releases heen. Wil je de juiste tijdlijn pakken, dan speel je eerst MGS:3. Deze game speelt zich af tijdens de Koude Oorlog in 1964. Naked Snake (in latere games Big Boss) moet een wapenengineer redden en een experimenteel superwapen saboteren. Na een overloop staat Snake er alleen voor en tijdens Operation: Snake Eater gaat Snake op zoek naar de overloper om hem een halt toe te roepen.

Om het vervolg in de tijdslijn te pakken speel je MGS: Peace Walker, welke zich afspeelt in 1974. 10 jaar na Snake Eater speel je als Snake met zijn eigen huurlingen-unit. In Costa Rica valt een groep strijders genaamd Peace Sentinels het land binnen en aan Snake en companen de taak de orde te handhaven.

Als laatste volgt dan automatisch MGS:2, welke zich afspeelt in 2007 en 2009. Hier speel je met Solid Snake tijdens het Manhatten Tanker incident, waarbij je op zoek bent naar bewijs dat Metal Ray’s grootschalig ingezet worden en wordt Raiden geïntroduceerd tijdens het Big Shell incident. Een rookie bij FOXHOUND welke een eind moet maken aan de bezetting op een zeeplatform alwaar de president van de US wordt vastgehouden.

Wij speelden de games in de volgorde van uitkomen om te kijken hoe de games grafisch vooruit zijn gegaan en hoe dit vertaald is naar de gameplay en HD weergave van tegenwoordig.

Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty brengt Tactical Espionage Action naar de console. Met Snake in third-person probeer je zo stilletjes en ongezien je weg in de tanker te banen. Baanbrekend in dit deel was de mogelijkheid om over te schakelen naar first-person standpunt, waarmee je voor het eerst zéér nauwkeurig bepaalde lichaamsdelen onder schot kon houden. Spieken om een hoek, over relingen springen en aan relingen optrekken, vijanden in slaap schieten en vervolgens in een kledingkast stoppen, verstoppen in een doos en bewakers lokken met vieze boekjes.

Alles voelt vertrouwd en lekker aan. Als enige minpunt kunnen we eigenlijk aangeven dat de DualShock 3 Controller iets nerveuzer reageert dan de DualShock 2, en het vaste camerastandpunt is niet meer van deze tijd (waarover meer bij MGS3).

Vroeg in de game switch je van personage en speel je het verhaal van Raiden’s oogpunt. Ook zijn acrobatische bewegingen en wapenhandeling zijn ‘ouderwets’ lekker. Uiteraard is dit een Kojima game en dus zit de game vol dialogen via de codec en verschillende tussenfilmpjes. Vooral de onnodige conversaties tussen Raiden en Rose werken hierbij soms op de zenuwen, maar ja…je wilt ook wel eens een game opslaan.

Metal Gear Solid 3: Snake Eater brengt opnieuw tactical espionage action in eenzelfde concept: mix een filmische game met enkele slechteriken (welke je als (eind)baas te pakken mag nemen), aangevuld met de typische snake humor en vertrouwd arsenaal en je weet het: dit is een Metal Gear Solid game. Snake Eater brengt echter wel vernieuwing, niet alleen de omgeving is compleet anders dan voorgaande game(s), meer dan ooit moet Snake zich zien te redden in de jungle door op zoek te gaan naar eetbare voorwerpen. Ook nieuw is de manier waarop je blessures en wonden kunt helen. Door verschillende medische ingrepen uit te voeren ben je in een wip weer op de been.

Een andere toevoeging is het gebruik van camouflage. Je kunt door gezichtsverf en andere kleding toe te passen opgaan in de omgeving. Uiteraard helpt dit om tijdens je missie zo onopgemerkt mogelijk te blijven. Wordt je toch opgemerkt, dan heb je de keuze uit dodelijke wapens, je bekend slaapmiddel pistool of het nieuwe CQC (close quarters combat) vechtsysteem. Als laatste aangename verandering krijgen we eindelijk de besturing over de camera, waarbij spelen in ‘klassiek’ MGS camerastandpunt mogelijk blijft met een druk op de knop.

Metal Gear Solid: Peace Walker gaat verder waar Snake Eater ophield, 10 jaar later in tijd, maar ook met enkele gameplay zaken. CQC wordt in de game verder uitgewerkt en het over-de-schouder-richt-systeem wordt geïntroduceerd. Peace Walker is getransformeerd van een PSP game naar een PS3 game waarbij het vanzelfsprekend vasthoudt aan de korte missiestructuren die voor de PSP zo handig waren. Gelukkig bevat de game voldoende diepgang om niet alléén gezien te worden als simpele port. Na de introductie met de look en feel van de game (waarbij de feel meer actie georiënteerd voelt) krijg je de beschikking over een basis genaamd ‘Mother Base’, dit is je centrale hub waar vanuit je settings kunt wijzigen, missies kunt starten en nu ook R&D kunt uitvoeren om je wapenarsenaal te vergroten. Aan de hand van skillpoints kun je verder ontwikkelen en deze skillpoints ontvang je na het inzetten van personeel op de basis. Hoe meer onderzoek je doet en missies je speelt, des te meer je inventaris aangevuld wordt met hulpmiddelen om de strijd te beslechten.

De missies zijn te onderscheiden in Main Ops (Hoofdverhaal) Extra Ops, waarbij je een 128-tal, in de hoofdgame vrij te spelen, missies moet doen van wapenoefeningen tot het herspelen van (moeilijkere) baas gevechten en Coöperatieve missies. Naast deze typen heeft de game ook nog eens een Versus Ops welke alleen als multiplayer te spelen is en waarbij spelers verdeeld over speciale versies van de mappen verdeeld worden over een aantal speelmodie waaronder (team) deathmatch en base capture.

Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty brengt je (nog) in tweestrijd; de game is klaarblijkelijk naar HD over gezet, maar mist duidelijk nog detail in zowel omgevingen als bij de karaktermodellen. Destijds vroeg de game de nodige performance van de PlayStation 2, in de HD heruitgave zou de game nog even wat meer grafische aandacht gekregen mogen hebben.

Ook audiotechnisch even een tegenvaller, géén Dolby 5.1. Met de speakers van de TV op een wat hoger volumeniveau klinkt het allemaal toch wel weer vertrouwd goed.

Metal Gear Solid 3: Snake Eater is grafisch duidelijk de sterkste van de drie waarbij de weergave in HD prima gelukt is. Omgevingen zijn gedetailleerd en karakters zijn afgewerkt en ook de effecten van water, vuur en de beweging(en) van de flora en fauna komen realistisch over. Ook bij dit deel spotten we géén Dolby 5.1, wat goedgemaakt wordt door een lekkere, rustige en vooral filmische soundtrack (weliswaar weer door de speakers van je TV).

Metal Gear Solid: Peace Walker is dan weer een tikkeltje minder van grafische kwaliteit. Dit is vooral terug te zien in de personagemodellen, afwerking van objecten en omgevingen, alles heeft gewoon minder resolutie. Logisch is het ook nog eens, omdat de game vanaf de PSP komt. De stijl van tussenfilmpjes is aangepast om geheugen te besparen, maar de sketchstijl doet het wonderbaarlijk goed voor de game.

Met alle drie de games ben je wel even zoet; Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty bevat alle VR missies en Sneaking missies die uitkwamen bij de Substance uitgave. Ook de Boss Survival en Theater toevoegingen zitten dus in de game verwerkt. Aan alternatieve missies ook geen gebrek, waarbij je een bomb disposal mode hebt, een elimination mode en een hold up mode. En natuurlijk zorgen de nodige te behalen Trophies je kopzorgen alvorens die Platinum binnen te halen.

Metal Gear Solid 3: Snake Eater bevat naast de game ook nog eens de originele Metal Gear en Metal Gear 2: Solid Snake, voor wie de originele verhaalopbouw nooit heeft mogen/kunnen spelen.

Met Metal Gear Solid: Peace Walker ben je voorlopig ook wel even zoet om alle Extra Ops missies te spelen. Het R&D zorgt er nog eens extra voor dat je resources wilt inzetten en hiermee het maximale uit je wapenarsenaal wilt halen.

Liefhebbers van stealth games moeten deze gewoon in hun collectie hebben! Hoewel grafisch niet altijd even lekker uitgewerkt staat de gameplay nog steeds als een paal boven water. Jammer echter dat verbeteringen uit latere games (360 graden camera) niet doorgevoerd zijn in de eerdere uitgaven en dat de audio niet in full Dolby door de home cinema knalt. Daarentegen heb je met drie games, aangevuld met vele extra’s, Trophies/Achievements en de klassieke games als bonuscontent genoeg te knallen in de Metal Gear Solid omgeving.