Introductie

Zoals jullie hier al in meerdere nieuws items hebben kunnen lezen stond de game Rainbow Moon van Eastasiasoft en SideQuest Studios al een tijdje op de release lijst. Afgelopen woensdag kwam Rainbow Moon dan eindelijk uit voor de Playstation 3.

Rainbow Moon is een Playstation 3 exclusieve game die alleen verkrijgbaar is via het PSN. Zoals hierboven al gezegd werd is Rainbow Moon een product van Eastasiasoft en SideQuest Studios.

Eastasiasoft en SideQuest Studios zijn bij de meeste PSN bezoekers misschien al bekend van hun Söldner-X games. Söldner-X series is een old school shoot’em up met hoge kwaliteit graphics. Het tweede deel van deze serie scoorde tussen een 8,5 en een 9,5 op verschillende review sites. Er werd dan ook veel verwacht van hun nieuwste PSN game Rainbow Moon.

Rainbow Moon is een Turn-based RPG die draait om het personage Baldren.
De game start met een intro filmpje waarin we Baldren zien lopen door een bos. Diep in dit bos vind Baldren een portal. Terwijl hij de portal aan het bestuderen is komt zijn aartsvijand Namoris stiekem uit de bosjes en bind Baldren met behulp van magie. Namoris ziet zijn kans en douwt Baldren door de portal in de hoop hem nooit meer terug te zien.

Baldren komt aan de andere kant van de portal weer naar buiten en bevind zich in het vreemde land van Rainbow Moon. Hier begint Baldren’s avontuur op zoek naar een weg terug naar huis en een manier om Namoris voor eens en altijd te verslaan.

Rainbow Moon is een kleurrijke wereld met vrolijke karakters. Je wordt als snel op weg gewezen en je eerste quests kunnen beginnen.

Gameplay

De game begint met weinig hints en de speler moet dus waarschijnlijk even wennen aan het navigeren door het level en gevechten winnen met behulp van het vechtsysteem. De wereld lijkt erg open zo staan er hier en daar boompjes en stenen waarvan het lijkt alsof de speler er gewoon langs kan lopen, maar niets is minder waar. De speler komt er in het eerste gebied dan ook achter dat het spel redelijk lineair is. Pas bij het tweede eiland krijgt de speler wat meer vrijheid om rond te lopen maar vanwege bepaalde items die nodig zijn om verder te gaan blijft het toch nog lineair aanvoelen.

Voordat de speler zijn eerste stad binnenkomt zijn er al een aantal gevechten. Sommige hints worden op dit moment nog niet getoond en zullen pas op een later tijdstip of bij het behalen van een hoger level getoond worden. De speler moet in eerste instantie zelf een beetje uitvogelen hoe het meeste werkt en hij het battle systeem in elkaar zit. Dit is ook één van de leukere aspecten van het spel want door het hele spel heen lijkt het nog steeds alsof de speler nieuwe dingen leert en ontdekt.

Rainbow Moon is een Turn-based RPG dus de speler krijgt tijdens zijn gevechten telkens een beurt om zijn strategie te bepalen en uit te voeren. Nadat de speler zijn actie uitgevoerd heeft is het weer de beurt aan de monsters.

Het veld is opgebouwd als een schaakbord en elke aanval of loop beweging die je wilt maken heeft dus een bereik van een aantal vakken op dit schaak bord. De speler heeft aan het begin maar één enkele sub-turn dit houdt in dat de speler aan het begin maar één handeling kan uitvoeren. Hierbij moet je dan denken aan één stap zetten, één aanval doen, één item gebruiken of zichzelf verdedigen tot de volgende beurt.
Het probleem is wel dat de vakken op het bord niet zichtbaar zijn. Je ziet alleen de vakken waar jouw personage naartoe kan lopen of waar het personage zijn aanvallen kan uitvoeren. Het is aan het begin dus heel moeilijk om in te schatten hoeveel sub-turns een vijand heeft en hoeveel beurten je nog hebt voordat ze voor je neus staan.

De opbouw van het vechtsysteem is verder heel simpel te begrijpen en redelijk standaard voor dit soort games. Het bestaat uit een lijst van acties (aanvallen, verdedigen, item, lopen, vluchten)

Elk personage kan ook nog diverse speciale moves leren. Deze moves hebben vaak een specifiek bereik en slurpen Mana points maar zijn wel heel handig als je bijvoorbeeld net niet bij een vijand kan of als je twee vijanden met een aanval wilt raken. Deze speciale aanvallen kunnen ge-upgrade worden door ze regelmatig te gebruiken. Zo is er een standaard skill genaamd X-Ray Review waarmee je meer informatie over een vijand kan krijgen. Als deze skill level 1 is kan je er alleen de naam van een monster mee zien maar naarmate je deze upgrade zul je andere informatie zoals Health Points en Mana Point af kunnen lezen.

Bij het winnen van elk gevecht krijg je standaard XP maar je krijgt ook Rainbow Pearls. Deze pearls kunnen ingewisseld worden bij een specifieke NPC voor skill points zoals +1 aanval of +1 verdediging. De speler krijgt over het algemeen 1 pearl per vijand en alleen het personage die deze vijand daadwerkelijk verslaat krijgt de pearl.

Hoe verder je komt hoe meer skill points je kan kopen en hoe meer pearls je dus nodig hebt. Een manier om deze skill points op een hoger level makkelijk te verzamelen is bijvoorbeeld om terug te gaan naar een plek met lage level vijanden. Deze zijn makkelijk te verslaan en omdat ze een lager level zijn komen ze vaak in grotere groepen dus krijg je meer pearls per gevecht. Tevens lijken sommige lage level monsters meer als één pearl te geven.

De gevechten kunnen op twee manieren geactiveerd worden. Dit kan door middel van normale encounters, dit zijn monsters die gewoon rondlopen of vliegen en vaak een pad blokkeren naar een item of nieuw gebied. Er zijn ook willekeurige ontmoetingen, deze krijg je in de vorm van een pop-up scherm waarop staat hoeveel monsters er zijn en welk level deze monsters hebben vervolgens kan je het gevecht aangaan door op X te drukken.

Als je het spel op normaal niveau speelt (dus niet meteen kiest voor hard) is het niet perse nodig om deze encounters te doen, je red het gemakkelijk met de normale encounters. Maar als je net een paar pearls te kort komt voor een extra skill point of je moet voor een quest een bepaald item hebben die alleen gedropt wordt door een specifieke groep monsters is het natuurlijk altijd een optie om een paar van deze willekeurige ontmoetingen te accepteren.

Verder is het mogelijk om wapens en armor te upgraden bij een blacksmith. Dit doe je door speciale items te vinden en toe te voegen aan je equipment. Elk item van die items heeft een specifiek effect op wapens en armor en verdwijnt na gebruik. Elk wapen en armor heeft tevens maar een beperkt aantal slots die hiervoor gebruikt kunnen worden. Heb je dus het maximaal aantal items toegevoegd dan kan er niets meer bij en zal er eerst een nieuw wapen gevonden of gekocht moeten worden.

Als het introductie eiland eenmaal uitgespeeld is kom je ook verkopers tegen die speciale aanvallen en skills verkopen en zijn er ook meer soorten handelaren met speciale items waardoor je je karakter langzaam kan aanpassen aan jouw speelstijl.

Als je eenmaal level 10 gepasseerd bent word er ook uitgelegd dat bepaalde monsters gevoelig zijn voor specifieke wapens en afhankelijk van welke personages je al vrijgespeeld hebt kan dit dus een voordeel of nadeel vormen. Tevens heeft elk personage een statusbalk die aangeeft in welke categorie hij of zij valt. Zo zijn er drie verschillende categorieën, directe aanvallers, gebalanceerde personages en magie gebruikers. Hoewel deze balk aangeeft of je een voordeel of nadeel hebt over een vijand kan je niets doen om deze balk aan te passen en heeft het dus ook niet echt veel nut verder om je hier druk over te maken.

Graphics / Sound

De game is geheel 3D (op de menu’s en cut scenes na) en de personages en monsters zijn leuk geanimeerd. De speciale aanvallen van je personages hebben vaak een leuke animatie en geven de speler het idee dat ze vette moves aan het uitvoeren zijn.

Het spel heeft wel een beetje een te vrolijk en kleurrijk gevoel en zal misschien niet in de smaak vallen bij iedere hardcore RPG-fan. De dialogen van sommige NPC’s hebben hier ook last van, het is allemaal iets te mak.

Verder zijn er een redelijk aantal monsters geanimeerd maar vanwege de vele gevechten die je moet doen voordat je weer eens naar een nieuw gebied kan kom je de meeste monsters heel vaak tegen wat na een tijdje misschien een beetje saai word. Tevens zijn er een hoop monsters die op een hoger level weer terug komen met een nieuw kleurtje en een paar extra aanvalstechnieken.

Het is ook een beetje vreemd dat de avatars van je personage in het status menu totaal niet lijken op je game personages. In het status menu dragen ze namelijk hoge level armor en wapens die je nog lang niet vrijgespeeld hebt. Je zou dan misschien verwachten dat het hun ultieme armor en wapens zijn maar ook dat is niet waar. Ze hadden dus beter kunnen kiezen voor een tekening van de personages in dezelfde equipment waar ze het spel mee beginnen.

De muziek is verder goed uitgewerkt. Elke nieuw gebied heeft zijn eigen muziekje en het is zelfs zo dat Eastasiasoft een CD gaat uitbrengen met deze muziek erop.

Lifespan

Eastasiasoft beweerd dat er 40 uur gameplay in dit spel zit en dat sommige testers er al meer als 140 game uren op hebben zitten. Dit is zeker waar. Door het levelen van je personage, van je skills, van je speciale moves en het upgraden van je armor en wapens kun je een flink aantal uren zoet zijn zonder veel verder te komen in het verhaal.

Dit is zowel een plus als een min punt.

Het minpunt is dat de game na een tijdje een eentonig gevoel gaat geven. De gevechten zijn grotendeels hetzelfde. Je zult een bepaald monster wel een keer of 50 tegenkomen voordat je zover verder bent in het spel dat de volgende monsters weer tevoorschijn komen. Doordat je deze monsters zo vaak ziet begin je een bepaalde strategie te maken voor elk monster. Zo gaan golems alleen achter Trisha, je vrouwelijke karakter, aan en kan je dus met Baldren blijven hakken op deze wezens. Hierdoor word het vechten tegen bepaalde monster eentonig en is de speler blij als er weer een nieuw monster op komt dagen.

Het is daarentegen ook een plus punt, want dit geeft dus veel gameplay. Het verhaal gaat langzaam door en je kan flink wat tijd steken in side quest en levelen. Het spel is kleurrijk genoeg om niet snel te vervelen en je leert gaandeweg ook steeds nieuwe aanvallen en regels. En dit is voor een PSN game dus best een luxe.

Het moet gezegd worden dat dit een leuke game is om regelmatig even een uurtje op te pakken en te spelen. Het voelt dan ook als een game die erg goed zou werken op een portable console zoals de PS Vita maar misschien is Rainbow Moon niet helemaal geschikt voor een vaste console zoals de PS3

Conclusie

Deze game heeft zo z’n goede en iets minder goede punten maar doet precies wat het beloofd. Het is een Turn-based RPG en doet dat goed. De kleurrijke omgevingen en de verschillende moves, personages, items, NPC’s en monsters maken het een uitgebreid, leuk en vrolijk spel.

Omdat je personage zoveel levels kan behalen (level 500) en er zoveel dungeons en side quests zijn geeft deze PSN game de speler zeker waar voor hun geld qua aantal uren gameplay.

Deze gameplay kan echter na een tijdje eentonig aan gaan voelen. Er zit geen diepgaande verhaallijn in die de speler meesleept met de strubbelingen van Baldren maar de NPC’s hebben wel genoeg grappige dialogen om het spel toch boeiend te houden.

Kort samengevat is dit voor een PSN game zeker een aanrader maar het kan niet opboksen tegen grote titels als Disgaea.