Introductie
Wat voelden we ons enorm het mannetje toen we met ons plastic gitaartje voor onze televisie de meest brute riffs eruit wisten te toveren met nummers van onder andere Metallica, Slipknot en Pantera. Games als Guitar Hero en Rock Band vonden gretig aftrek in de huiskamer van menig gamer en de spelers waanden zich onder de grote gitaargoden als Jimi Hendrix, Dimebag Darrell en Steve Vai. Ook binnen de redactie van intheGame werden de huiskamers omgetoverd tot podia met duizenden fans die uit hun dak gingen. Allemaal goed en wel, maar als we er nu op terugkijken realiseren we ons wel degelijk dat het spelen van die games het toch echt net niet was. Ook Ubisoft is zich hiervan bewust en geeft ons de “game” Rocksmith. Een game waar we met ons eigen, echte gitaar aan de slag mogen. Het echte werk..We zeggen “game”, maar eigenlijk kunnen we Rocksmith niet onder de categorie games rekenen. Natuurlijk is er het een en ander aan uitdagingen te ondergaan, maar eigenlijk is Rocksmith een interactieve en leukere manier van gitaar leren spelen. Mocht je niet al te lang geleden een gitaar hebben aangeschaft (of al een aantal jaar in een stoffig hoekje hebben staan omdat je er simpelweg nog niet aan toe bent gekomen ermee aan de slag te gaan), stop dan nu met lezen en ga Rocksmith gewoon maar vast aanschaffen. Voor alle anderen gitaargoden in spe hebben wij Rocksmith eens aan een flinke test onderworpen. Uiteraard door een van de gitaristen in de redactie.
Gameplay
In Rocksmith sluiten we onze eigen gitaar aan op de console of PC middels een meegeleverde kabel met aan de ene kant een USB-stekker en aan de andere kant een 6,3 mm Jack-plug. Wanneer je Rocksmith voor het eerst opstart zal er eerst het een en ander ingesteld moeten worden. Zo leer je als eerst hoe je je gitaar moet stemmen en wordt je gevraagd eens flink met de snaren te tokkelen om het volume van je gitaar goed op te pakken. Eenmaal ingesteld is het tijd om aan de slag te gaan en leren we tijdens een korte uitleg zelfs onze eerste riff te spelen, te weten: Satisfaction van The Rolling Stones. Een goed begin!Wat ons echter direct al opviel is het feit dat de lay-out van de snaren onlogisch is. Gitaristen gebruiken dikwijls zogenaamde tablaturen om de riffs van hun favoriete nummers te leren. Bij zo’n tablatuur is de onderste snaar de bovenste snaar op je gitaar en vice versa. In Rocksmith is het precies andersom en is de bovenste snaar op het scherm ook de bovenste snaar op je gitaar. Voor nieuwelingen die geen tabs lezen geen probleem, maar erg verwarrend voor de gitaristen die dat wel doen. Gelukkig hebben we na goed zoeken de optie gevonden om dit aan te passen, maar waarom niet direct het meest gebruikte systeem handhaven? Noem ons zeurpieten, maar gitaristen staan er nou eenmaal om bekend perfectionistisch te zijn.
Waar we wel enorm over te spreken zijn is de aanpak in de game. Zo leer je stukje bij beetje meer technieken en gaan we al snel over van losse snaren aanslaan naar zogenaamde power-akkoorden en open akkoorden. Ook de technieken als palm-mute (het dempen van je snaren middels je aanslag-hand) en de bends (het buigen van een snaar tijdens het spelen van die noot) worden niet overgeslagen. Bijzonder leerzaam voor de beginnelingen en een leuke manier om deze technieken te perfectioneren voor de meer geoefende gitaristen. Net als in games als Guitar Hero en Rock Band is Rocksmith ook ingedeeld in evenementen (of optredens). Tijdens deze evenementen spelen we verschillende nummers, die we eerst moeten “repeteren” en een bepaalde score moeten halen alvorens we gekwalificeerd zijn om het optreden te spelen. Ook leer je hier je technieken en zijn er voor de technieken verschillende uitdagingen te spelen. Verwacht overigens niet dat je fluitend door de eerste nummers loopt als je al enige tijd gitaar speelt. De moeilijkheidsgraad is dynamisch en dit betekent dat de moeilijkheid tijdens het spelen omhoog schiet als je de juiste noten op tijd raakt. Dusdanig dat er zelfs voor de meest geoefende gitarist een flinke uitdaging is. Uiteraard wordt er in Rocksmith ook aan niveaus gedaan en zul je punten moeten behalen om je van nieuwe act op te spelen tot aan Rocksmith.
Ook aan een multiplayer-modus is gedacht, maar dit is enkel lokaal. Uiteraard heb je hier wel een extra kabel, een extra controller en een extra gitaar nodig. Het is jammer dat er online niets te beleven valt, maar de vraag is maar of zoiets ook echt zou werken.
Wat misschien nog wel het leukst in Rocksmith is, is het spelen van de minigames in de Guitarcade-modus. Deze speel je na het succesvol uitspelen van een evenement vrij en variëren van Ducks (een soort Galaga, waarin we eendjes moeten afschieten door het spelen van een bepaalde noot op je gitaar) tot aan Dawn of the Chordead, waarin we zombies (jawel, daar zijn ze weer!) afslachten door het spelen van het juiste akkoord op het juiste moment. Erg verslavend en vooral erg leuk!
Graphics / Sound
Grafisch gezien is er eigenlijk niet veel te zeggen. Het ziet er allemaal prima uit, maar is nergens echt mooi te noemen. Het publiek tijdens de optredens lijken allemaal slechts één beweging te hebben en staan continue hetzelfde te doen. Is dat erg? Nee, niet echt. Tijdens het spelen heb je toch geen tijd om daar op te letten. Nee, grafisch gezien kunnen we er niets op aanmerken. Functioneel, en dat is absoluut prima voor een game als Rocksmith.Waar anders draait het in Rocksmith om dan het geluid? Helaas hebben wij tijdens de eerste paar minuten al de grootste minpunten ontdekt. Zo zullen veel mensen met een flatscreen genoodzaakt zijn de game middels een externe audiobron (zoals een home cinema-set of een hoofdtelefoon) te spelen, daar er helaas geen mogelijkheid is om de lag in de audio aan te passen. Dit wordt ook aangeraden in de handleiding en zelfs in de game zelf. Spelen met enkel een HDMI-kabel naar je televisie voor zowel de audio als de video is een grote no-no, met een component-kabel gaat het al iets beter, maar wij kregen het enige fatsoenlijk speelbare resultaat middels een aparte headset. Ook zit er een minuscule lag tussen het aanslaan van je snaren en het daadwerkelijk ook terug horen. We spreken over een fractie van een seconde, maar geoefende gitaristen gaan dit zeker irritant vinden. Gelukkig kunnen we dat volume eventueel uitschakelen.
De soundtrack laat ook het een en ander te wensen over. Deze is erg matig en bovendien bijzonder mager. Ben je een fan van het zwaardere werk? Dan zul je weinig voldoening halen uit de bijgeleverde soundtrack. Het is vooral indie-rock, pop-rock en klassiekers wat de klok slaat. Denk aan artiesten als Interpol, Kings of Leon, Lynyrd Skynyrd en The Rolling Stones. Voor de gemiddelde tiener/twintiger voelt het allemaal misschien wat stoffig en oud aan. Wel zal er ongetwijfeld een hoop beschikbaar komen als DLC, maar om nou een hele collectie aan nummers aan te schaffen (à €2,99) wordt erg duur. Wat ons betreft had er iets meer variatie in de meegeleverde nummers gemogen. Jammer..
Lifespan
Alvorens je elke techniek goed beheerst, alle nummers hebt vrijgespeeld en je van nieuwe act hebt opgewerkt naar “Rocksmith” ben je wel even zoet. Er valt genoeg te leren en dat geldt zeker niet alleen voor beginners. Heb je een extra gitaar en een extra kabel liggen? Dan kun je zeker met twee spelers een hoop lol beleven. Het feit dat er geen online multiplayer-modus is, is jammer, maar begrijpelijk gezien de problemen met lag. Heb je een goed gevulde portemonnee, dan kun je binnen de kortste keren je muziekcollectie in de game uitbreiden.Conclusie
Rocksmith is de ideale manier om met je PC of console gitaar te leren spelen. Van een game durven we niet direct te spreken, ondanks de redelijke uitdaging die in de game ligt. Wil je dus gaan beginnen met gitaarspelen? Ga dan zeker Rocksmith aanschaffen! Ook geoefende gitaristen gaan ongetwijfeld nog veel leren door de knappe koppen bij Ubisoft. Het is daarom dan ook erg jammer van de (toch behoorlijke) minpunten. Deze zijn weliswaar eenvoudig op te lossen en we worden goed geïnformeerd om de problemen met de lag teniet te doen, maar niet iedereen heeft een mooie home cinema set of een puike headset tot zijn beschikking. De soundtrack zal zeker niet iedereen aanspreken door het gebrek aan variatie, maar desalniettemin zijn dit wel leuke nummers om je eerste voetstappen als gitaar-god of –godin te zetten. In de game kunnen we ook nog aan de slag als bassist(e), maar deze optie hebben we helaas niet kunnen testen wegens het gebrek aan bassisten binnen de redactie. Rock on!
Rocksmith is reeds verkrijgbaar voor de PC, Xbox 360 en Playstation 3.






























Ja, het is echt jammer van die lag. Guitar Hero en DJ Hero hadden het ook, maar daar was mee te leven en het was ietwat ingecalculeerd in de game. Rocksmith maakt het net even te bont.
[Reageer]
Jammer van die lag
[Reageer]
Ja dat is echt slopend voor die game. Heel erg jammer. Neemt niet weg dat het een heel erg leuke manier van gitaar leren spelen is
[Reageer]
Met een optical cable naar mijn 5.1 setje heb ik geen last van lag.
[Reageer]
Benji P. Reply:
oktober 1st, 2012 at 16:44
Klopt, staat ook vermeld in de review. Maar niet iedereen heeft zo’n setje thuis staan
[Reageer]
Jammer van de lag inderdaad. Twijfel nu wel of ik dit spel ga aanschaffen. De soundtrack is wel geinig, maar ook daar ben ik niet meteen van overtuigd. Maar wie weet wel een spel voor in de toekomst
.
[Reageer]
Begin dit jaar een aantal instrumenten in huis gehaald om mijn oude hobby weer op te pakken, vroeger heb ik wat aangekloot met elektronische muziek en de gitaar en bas kregen weinig aandacht. Ik kreeg in augustus de tip dat rocksmith in europa uit zou komen en misschien wat voor mij zou zijn.
Eind september meteen in huis gehaald en ik moet zeggen dat ik na 2 weken meer geleerd heb dan een half jaar youtube filmpjes afwerken. Nou moet ik toegeven dat ik weinig tijd heb gehad en een motivatieprobleem had, dit spel werkt gelukkig verslavend. Je wilt jezelf verbeteren en krijgt op een bepaalde manier enige feedback, iets wat je mist met boeken, dvd’s, youtube-filmpjes etc.
Mijn reactie de minpunten in de review:
- Latency is goed op te lossen, buiten het feit dat al wordt geadviseerd analoge audio kabels te gebruiken is er een mogelijkheid latency in te stellen (een metronoom en een knipperend lichtje op elkaar af te stellen)
- Omgekeerde strings, zoals vermeld, zijn in te stellen
- Soundtrack: In mij smaak zitten er zeker een paar toppers bij
THE ANIMALS House Of The Rising Sun
THE BLACK KEYS I Got Mine
THE BLACK KEYS Next Girl
BLUR Song 2
DAVID BOWIE Rebel Rebel
CREAM Sunshine Of Your Love
THE CURE Boys Don’t Cry
LYNYRD SKYNYRD Sweet Home Alabama
NIRVANA In Bloom
NIRVANA Breed
PIXIES Where Is My Mind?
RADIOHEAD High And Dry
THE ROLLING STONES (I Can’t Get No) Satisfaction
LENNY KRAVITZ Are You Gonna Go My Way
MUSE Plug In Baby
SOUNDGARDEN Outshined
zijn juist nummers die mij hebben overgehaald de game te halen
- Ontbrekende online multiplayer is, zoals in de review staat vermeld, ook te begrijpen
Minpunten die ik ben tegen gekomen:
- Geen theorie
- Weinig aandacht aan fretting hand techniek
- Laadtijden (ps3) Het is vervelend als je tussen het oefenen van losse stukken uit een nummer een minuut of 2 moet wachten
- Je kan de oefenmodus falen (Red je het niet een stuk te spelen in een aantal keer –> game over –> laadtijd
- Sommige technieken worden slecht geregistreerd (palmmute en bends bijv.)
- Puntentelling (bepaalde technieken leveren veel meer punten op dan andere en ik heb een 2 a 3 nummers gemasterd zonder het gevoel deze onder de knie te hebben)
- DLC’s in europa lopen achter
- Ubi’s realtone cables zijn slecht verkrijgbaar en prijzig
Mijn conclusie: een geweldige game die mij helpt motiveren een instrument onder de knie te krijgen, dit is echter niet mogelijk met alleen deze game maar helpt je wel op weg. Zeker een aanrader en z’n prijs waard
[Reageer]