Introductie

Geesten zijn een fenomeen waarin veel mensen geloven. Echter zijn er ook genoeg personen die denken dat dergelijke entiteiten niet kunnen bestaan, en dat iemand gewoon weg is wanneer men sterft. Wat je mening ook is, het is niet te ontkennen dat geesten een goed onderwerp kunnen zijn voor games. Voeg hier een typische Japanse horror-sfeer aan toe en je hebt het recept voor Spirit Camera: The Cursed Memoir. Maar is deze 3DS-titel leuk genoeg om aankoop te rechtvaardigen? Of zullen geesten je komen vervelen wanneer je deze game aan je collectie toevoegt?

Mensen die bekend zijn met de Project Zero-serie van videogames, welke op de vorige generatie van spelsystemen verschenen, moeten weten dat Spirit Camera: The Cursed Memoir een spin-off is van die serie. Verhaaltechnisch gezien hebben de twee reeksen echter niets met elkaar te maken, en kun je ook genieten van het verhaal zonder kennis te hebben van deze ‘oude’ games.

Gameplay

En het verhaal in Spirit Camera: The Cursed Memoir is een belangrijk aspect om te kunnen genieten van het spel. Een legende vertelt over een vervloekt dagboek met de naam ‘Diary of Faces’ (Dagboek der Gezichten). Mensen die dit boek vinden, en er tekst in zien verschijnen, zullen gevangen genomen worden door de Woman in Black (Dame in het Zwart). Zij zal dan hun gezicht stelen, waardoor ze gedoemd zijn om voor eeuwig rond te dwalen als kwade geesten. Maar nu komt het; het Diary of Faces is een echt bestaand voorwerp, welke meegeleverd wordt met het spel. Dit mysterieus ogende boekje zul je nodig hebben om Spirit Camera: The Cursed Memoir te kunnen spelen, aangezien dit spel vrijwel exclusief gebruik maakt van de camera’s op de Nintendo 3DS om zo één van de eerste ‘echte’ AR-games te zijn voor het apparaat. Dat gezicht dat dus misschien wel gestolen zal worden… is het jouwe!

Het Diary of Faces dient als een soort portaal naar een oud Japans landhuis, domein van de Woman in Black. Via het boek zul je verschillende personages ontmoeten, waaronder Maya. Maya is een meisje dat heeft weten te ontsnappen aan de praktijken van de Woman in Black. Hoewel haar herinneringen vrij vaag zijn, en ze niet heel veel hulp aan je kan bieden, zul je haar nodig hebben (en zij jou) om een einde te brengen aan deze nachtmerrie.

De camera’s op je Nintendo 3DS dienen echter een heel ander doel. Op het moment dat je Spirit Camera: The Cursed Memoir gaat spelen, wordt je Nintendo 3DS de Camera Obscura; een camera die de mogelijkheid heeft om geesten te zien en fotograferen, en een icoon binnen de Project Zero-serie is.

Het concept van Spirit Camera: The Cursed Memoir is leuk, en het is ook vrij goed uitgewerkt. Wanneer je voor het eerst een geest in je eigen woonkamer ziet verschijnen door de camera van de Nintendo 3DS, voelt het even vreemd. Wanneer je je dan weer realiseert dat het een spelletje is, en het je taak is om de geest te verdrijven, ga je verder. Op het moment dat de geest verslagen is, word je blij. Zo’n eerste ervaring is iets dat je niet snel zult vergeten, en je speelt graag verder.

Naarmate het spel vordert, zul je nieuwe pagina’s in de Diary of Faces moeten onderzoeken om erachter te komen wat je precies moet doen, en te ontdekken hoe het verhaal verder gaat. Je krijgt cryptische hints die op één of andere manier slaan op pagina’s binnen de Diary of Faces en je kunt advies vragen aan je bondgenote Maya, maar buiten dat sta je er alleen voor.

De gameplay in Spirit Camera: The Cursed Memoir is in principe vrij simpel; je praat met Maya, onderzoekt een pagina in de Diary of Faces, lost een puzzel op en soms bevecht je daarna een geest. Deze cyclus herhaalt zich zo’n beetje totdat je het verhaal hebt voltooid. Natuurlijk zit er een beetje variatie in de opdrachten die je krijgt, de puzzels die je tegenkomt en de personages die je ontmoet, maar over het algemeen evolueert de gameplay niet zo heel erg. Je ontvangt later in de game een nieuwe lens voor je camera die je weer wat nieuwe mogelijkheden geeft om naar dingen te kijken, maar je doet dan alsnog hetzelfde. Op zich klinkt dit eentonig, maar omdat het zo lekker speelt, en je continu bezig bent, heb je dit niet echt door. Echter zeggen we er wel gelijk bij dat dit niet bepaald een game is die je uren aan een stuk speelt. Mede hierom is het positief om te zien dat de game verdeeld is in een aantal hoofdstukken. Deze hoofdstukken duren niet extreem lang, en daarom is het een uitstekende game om tussendoor te spelen.

Helaas heeft de gameplay ook zijn zwakheden. Spirit Camera: The Cursed Memoir is een Japanse horror-game, en zou de speler een angstaanjagend gevoel moeten geven. Helaas is dit vrijwel onmogelijk. Het spel is namelijk in het donker niet te spelen, omdat de Diary of Faces gelezen dient te worden door de camera’s op de Nintendo 3DS. En deze camera’s hebben op hun beurt weer genoeg belichting nodig om überhaupt iets te kunnen waarnemen. Dit verpest de sfeer best wel, en het is jammer om te zien dat een game als deze, waarbij de omgeving waarin je de game speelt, bepalend is voor de ervaring, daaronder lijdt.

Na het uitspelen van het verhaal kun je eventueel nog verder met Spirit Camera: The Cursed Memoir door jezelf te wagen aan één van drie mini-games. Deze bestaan uit “Spirit Photography,” waarbij je foto’s moet nemen van je omgeving, waarna er spirituele entiteiten op de genomen foto’s zullen verschijnen, “Spirit Check,” waarbij je foto’s dient te nemen van anderen, waarna er getoond word door welke geesten zij geplaagd worden en “Spirit Challenge,” waarbij je foto’s dient te nemen van je eigen of andermans gezicht, welke daarna getransformeerd word in een gezichtloze kwade geest. Als laatste zijn er nog vier extra spelletjes te spelen waarvan er drie de Diary of Faces vereisen, en één je vraagt om foto’s te nemen in het oude Japanse landhuis uit het spel. Deze zijn leuk om eens een keertje te proberen, maar voegen niet echt veel toe aan de algehele ervaring. We kunnen het echter wel waarderen dat de ontwikkelaar ervoor heeft gekozen om ons nog wat extra’s te spelen te geven.

Graphics / Sound

Het is vrij moeilijk om Spirit Camera: The Cursed Memoir te beoordelen op grafisch niveau, aangezien je eigen omgeving grotendeels de game maakt. Echter mogen we concluderen dat de personagemodellen en CGI-scénes die aanwezig zijn niet teleurstellen. Als je heel erg inzoomt op de personages kun je uiteraard zien dat het wat wazig is en dat er zeer zeker mooiere games op het systeem zijn, maar van een afstandje ziet alles er goed uit.

De gebruikte muziek, geluidseffecten en aanwezige spraak zet ook zeker een goed resultaat neer. Voor puristen onder ons is er de optie om te kiezen voor originele Japanse stemmen, maar voor de minder kieskeurige gamer is er ook de uitstekende Engelstalige versie van het script beschikbaar. We kunnen het altijd waarderen als de keuze voor taal van spraak bij een Japanse game als deze bij de speler wordt gelegd, en we hopen dat we dit vaker mogen zien.

Lifespan

Spirit Camera: The Cursed Memoir is geen lange game, en is binnen een paar uurtjes uit te spelen. De aanwezige mini-games kunnen de speelduur voor deze titel eigenlijk niet opkrikken omdat ze gewoon niet lang genoeg boeiend blijven. Een aankoop tegen volledige prijs is bij deze game dan ook enkel aan te raden voor mensen die echt heel groot fan zijn van Japanse horror-games en/of de Project Zero-serie, of gewoon simpelweg voor mensen met een groot gat in hun hand.

Conclusie

De ervaring die je zult ondervinden wanneer je Spirit Camera: The Cursed Memoir speelt is er één die erg prettig is. Echter is het een korte ervaring. De game duurt niet lang, en een prijs van zo’n €39,99 is naar onze mening dus een beetje hoog. Wel heeft de ontwikkelaar zijn best gedaan om een unieke ervaring af te leveren voor de Nintendo 3DS, en ze zijn daar zeer zeker in geslaagd. Als je openstaat voor het AR-gamen, dan is dit een uitstekende instapper!