Introductie

In het jaar 2020 breekt er een vreselijke epidemie uit. Alle computers in de wereld worden getroffen door een vreemde chip-etende bacterie die ervoor zorgt dat er geen moderne computers of computergestuurde systemen meer overblijven. Dit heeft een gigantische impact gehad op de relatie tussen verschillende landen. Al snel ontstonden er grote oorlogen waarbij de hoogontwikkelde landen geen voordeel meer hadden van hun moderne apparatuur.

Inmiddels zijn we beland in het jaar 2082. Het grootste deel van de Verenigde Staten is in handen gevallen van een kwaadaardige (vermoedelijk Chinese) variant van de Verenigde Naties, onder de naam Uncle. De Amerikanen zijn verdreven uit hun land en staan op het punt om New York opnieuw in te nemen.

Oorlogsvoering is in de afgelopen jaren enorm veranderd. De oorlogsvoering lijkt terug naar de tijd van de Tweede Wereldoorlog te zijn gegaan. De belangrijkste pionnen op het oorlogsveld zijn de Vertical Tanks geworden. Vertical Tanks zijn tanks op benen, vergelijkbaar met mechs uit sci-fi films.

De speler neemt de rol aan van Winfield Powers, een tank piloot die zijn strepen inmiddels dubbel en dwars verdiend heeft. Powers krijgt de taak om één van de Vertical Tanks te besturen bij de D-day-achtige inval van New York.

Gameplay

Steel Battalion: Heavy Armor is een Kinect-Controller hybride. Dit houdt in de je de Kinect verplicht moet gebruiken om Steel Battalion te kunnen spelen, maar je ook een groot deel van het spel met de controller speelt.

Steel Battalion draait volledig om het besturen van de Vertical Tanks (VT’s) en dit gaat behoorlijk diep. Je begint iedere missie met een cockpit view van de VT. Er zijn een groot aantal hendels en knoppen in deze cockpit te vinden. Deze bestuur je allemaal met de Kinect. Om de motor van je VT te starten moet je bijvoorbeeld een hendel overhalen. Deze hendel zit rechts onderin het scherm. Door je hand rechts naast je te houden kun je deze hendel vastpakken en overhalen.

De actie begint pas echt wanneer je met de VT gaat rijden en schieten. Dit gebeurt met de controller. Je wisselt van cockpit view naar een soort first person view van de VT en vanaf dat moment bestuur je de tank met de controller. Helaas worden alleen de sticks en de triggers gebruikt bij het besturen van de mech. Het wisselen van wapens en het switchen naar de periscoop worden nog steeds met de Kinect gedaan.

De combinatie van Kinect en controller lijkt een slimme zet van Capcom, maar de uitwerking is ronduit slecht; de Kinect ondersteuning van deze game verpest de gehele ervaring. Je bent constant in gevecht met de besturing. De Kinect pakt je bewegingen niet goed op en dit zorgt voor een groot aantal frustrerende situaties. Op het ene moment zijn er meer dan 20 pogingen nodig om de knop voor andere ammunitie in te drukken, op het andere moment is de lichtste beweging al genoeg om tien keer tussen first person- en cockpit view te wisselen. Je zult veel en vaak dood gaan zonder dat dit je eigen schuld is. De Kinect zou de game veel meer immersie moeten bieden, maar vormt in plaats daarvan het grote struikelblok van de game.

Het is gigantisch frustrerend om een game met zoveel potentie zo de mist in te zien gaan. De Kinect is voor ons een relatief nieuw apparaat waarop we graag meer hardcore titels zien ten opzichte van het huidige aanbod van vrijwel alleen dans-, fitness- en minigames. Zeker wanneer je kort voor het spelen een titel als The Gunslinger of Kinect Adventures gespeeld hebt, waarin de Kinect detectie ontzettend goed en accuraat is, stelt Steel Battalion: Heavy Armor erg teleur.

Steel Battalion had zo goed kunnen zijn. De game vertelt een sterk verhaal en de soldaten in je peloton weten al snel een plaatsje in je hart te veroveren. Wanneer één van je soldaten een veldslag niet overleeft, en deze in de rest van de game niet meer terug zal komen, dan zul je hier ongetwijfeld een naar gevoel van krijgen. Helaas is het vaak de schuld van de slechte Kinect implementatie dat je missies of soldaten verliest.

Graphics / Sound

Grafisch is de game prima in orde. De omgevingen zien er mooi uit en geven een goed beeld van de oorlogen die zich al in de gebieden afgespeeld hebben. Ook de voertuigen zien er mooi en gedetailleerd uit. De animaties van de VT’s zien er mooi en realistisch uit. Wanneer een VT geraakt is op één van de poten, dan worden de animaties van de VT hier op een mooie manier op aangepast.

De personages in de game zien er niet bijzonder mooi uit. De gezichtsanimaties zijn wel erg overtuigend en geven de personages net dat beetje extra karakter. Ook de bewegingen van de personages zijn realistisch en goed uitgewerkt.

Het geluid van de game is ontzettend goed geïmplementeerd. Een inslag van een Armor Piercing shell klinkt enorm hard en eng. Direct erna hoor je de andere soldaten in je VT schreeuwen en vloeken waardoor je direct door hebt hoe ernstig de situatie is. Buiten de actie om hebben de soldaten van je peloton leuke dialogen voor je waardoor je meer inzicht krijgt in hun verleden.

Lifespan

Hoewel de game een relatief lange Single Player campagne bevat, is het lastig in te schatten hoe lang je bezig zult zijn hiermee. Het ligt er namelijk net aan hoe goed je over weg leert gaan met de Kinect besturing, of beter gezegd: Hoe goed je je weet aan te passen aan de gebreken van de Kinect implementatie. Voor ons op de redactie voelde deze game meer als een klusje dan een game en daardoor waren we de game na vier uur al beu.

Naast de Single Player campagne is er ook de mogelijkheid om deze ellende online met vier personen te doorstaan. Dit kan echter alleen bij een kleine selectie missies die je ook al in de Single Player campagne hebt gespeeld.

Conclusie

Steel Battalion: Heavy Armor had zo’n toffe game kunnen zijn, maar weet door de slechte besturing niet waar te maken wat de trailers beloofden. Iedere trailer maakte me enthousiaster, want in de trailers ziet de game er ontzettend tof uit. In de trailer werkt de besturing wel gewoon naar behoren en dan is dit een hele toffe game.

De Kinect implementatie zou voor een realistische ervaring moeten zorgen, maar je bent vaker in gevecht met de besturing dan je in gevecht bent met de vijandelijke troepen. Als de vreselijke Kinect besturing optioneel was, dan had deze game nog enigszins speelbaar kunnen zijn, maar dit is helaas niet het geval. De game had geweldig kunnen zijn… had.