The Legend of Zelda: A Link Between Worlds review

Zelda uitgelicht

Als je, net als ik, al een wat oudere gamer bent, dan heb je ongetwijfeld al eens aan The Legend of Zelda: A Link to the Past mogen friemelen in je jeugd. Wellicht doe je dat nu nog steeds om herinneringen op te halen uit een tijd dat alles beter was en de toekomst er nog rooskleurig uitzag. Inmiddels weten we wel beter en krijgen we de ene aanfluiting na de andere te verwerken als het op games aankomt, maar toen Nintendo The Legend of Zelda: A Link Between Worlds officieel aankondigde bekroop me echter een nostalgisch gevoel en dacht ik weer terug aan die goede ouwe tijd, toen Hyrule nog uit prachtig groene grasvlaktes en kleurrijke huisjes bestond.

We zijn inmiddels éénentwintig jaar verder sinds de release van A Link to the Past en hoewel Miyamoto best graag een remake van deze SNES klassieker wilde maken, wilde hij eigenlijk nog liever een compleet nieuwe game maken die geïnspireerd is op deze titel. Eiji Aonuma kreeg van Miyamoto de opdracht om de remake van A Link to the Past in elkaar te knutselen, maar Aounuma gaf aan dat ook hij liever een compleet nieuwe game zag en hij overtuigde Miyamoto om deze weg in te slaan. Inmiddels zijn we enige tijd verder en is het eindproduct dan eindelijk klaar en kunnen we ons wederom in Hyrule begeven om de immer in problemen zittende prinses Zelda uit de klauwen van het kwaad te redden. Er wordt al sinds de aankondiging reikhalzend uitgekeken naar The Legend of Zelda: A Link Between Worlds en over iets meer dan een week ligt hij dan ook echt in de winkel. Moet je bewapend met Master Sword en Hylian Shield naar de winkel stormen de 22e? Of stof je beter je SNES nog maar eens af?

Bob Ross Yuga

Goed, waar zal ik eens beginnen.. Het wordt bijna een cliché, maar ook deze Zelda game begint weer in het vredige Hyrule waar niets aan de hand lijkt te zijn. Zoals we gewend zijn van deze games is er echter binnen no-time weer van alles mis en wordt Zelda, prinses van Hyrule, gevangen genomen door de bad guy van deze titel: Yuga. Yuga tovert Zelda om in een schilderij voor zijn privé collectie en wanneer Link haar direct probeert te redden, wordt ook hij omgetoverd in een schildering op de muur. MAAR! Op het moment dat Link in het begin van het spel zijn knusse huisje verlaat om aan zijn werk als leerling smid te beginnen, krijgt hij bezoek van de mysterieuze Ravio die er een verhuurservice van wapens en items op nahoudt. Aangezien Link op avontuur moet, vraagt Ravio of hij zo lang in zijn huisje mag verblijven en omdat iedereen lief en aardig is in de Zelda games (op de vijanden na uiteraard) laat Link dit dan ook toe. Als dank krijgt hij een spuuglelijke armband van Ravio en hoewel hij er niet om staat te springen, draagt hij deze toch om zijn pols. Een gegeven paard moet je immers niet in de bek kijken en Link is bijzonder goed gemanierd. Die goede manieren zijn wel zijn redding, aangezien de armband hem de mogelijkheid geeft om in een schildering op de muur te veranderen. Zo kan hij dus zonder enige moeite ontsnappen aan de fratsen die Yuga op hem heeft uitgevoerd. Al snel blijkt dat Yuga ook de zeven wijzen (de Seven Sages) te pakken heeft genomen en hen nodig heeft om Ganon weer tot leven te wekken om voor eens en voor altijd de wereld van Hyrule naar de verwoesting te helpen.

Zelda screenshot 1

Wanneer Yuga de zeven wijzen plus Zelda heeft meegenomen naar een andere wereld, is het aan Link om deze zeven wijzen stuk voor stuk te bevrijden uit de dungeons waar zij bewaakt worden door een aantal verschillende eindbazen. Deze wereld blijkt Lorule te zijn en wanneer je de wereld betreedt krijg je hulp van de prinses van dit koninkrijk; Hilda. Lorule is qua oppervlakte en plaatsen eigenlijk exact hetzelfde als Hyrule, maar Lorule heeft helaas de verdoemenis al ondergaan. Het gras is verdord, overal lopen monsters, het water is troebel en groen en de welbekende potten uit Hyrule zijn vervangen voor schedels. Aan Link de schone taak om, al wisselend tussen de twee verschillende werelden, de zeven wijzen te bevrijden en Yuga een halt toe te roepen om de vrede te herstellen en de terugkeer van Ganon te voorkomen. Tijdens zijn avontuur krijgt hij tips en ondersteuning van de mysterieuze prinses Hilda, die hem vertelt waar hij zich op dat moment bevindt, wat hij aan items nodig heeft en waar hij voor moet oppassen. Een beetje Zelda fan weet echter dat er ergens weer een addertje onder het gras zit, maar niemand houdt van spoilers en ik ga daar verder in deze review dan ook niet op in. Dat is aan jullie om uit te vogelen en te ontdekken. Verwacht overigens geen plottwist die je mond zal doen openvallen, want om heel eerlijk te zijn is het verhaal toch wel het minst interessant en bovendien toch erg dunnetjes in deze Zelda titel. Leuk genoeg, maar niet van epische proporties.

A Blast from the Past

Voor mensen die A Link to the Past hebben gespeeld zal A Link Between Worlds een feest der herkenning worden. Sowieso is Hyrule vrijwel identiek aan de Hyrule uit de SNES klassieker, maar ook zien we een aantal welbekende personages uit het origineel terug in dit vervolg. Datzelfde geldt voor een aantal locaties en dungeons en onder andere Skull Woods en Turtle Rock mogen weer getrotseerd worden in A Link Between Worlds. Wat wel compleet anders is, is het feit dat je nu zelf bepaald in welke volgorde je de dungeons gaat doorlopen en dat is mede te danken aan het feit dat je praktisch alle benodigde items en wapens om een dungeon volledig door te kunnen komen vanaf het begin al beschikbaar zijn. Eigendom zijn deze echter nog niet, aangezien je de items en wapens kunt “huren” van Ravio, die zich dus in jouw eigen huisje geïnstalleerd heeft. Hoewel dit prima werkt, is het wel zo dat je deze items huurt tot het moment dat je het loodje legt. Wanneer dat gebeurt, worden de items opgehaald en teruggebracht naar de winkel van Ravio en kun je deze opnieuw huren. Het verzamelen van Rupees is dus van essentieel belang, maar gelukkig zijn er meer dan genoeg te vinden in zowel Hyrule als Lorule. Je hebt later overigens wel de mogelijkheid om deze items alsnog te kopen zodat je deze niet meer kwijtraakt wanneer je doodgaat, maar vaak is het opnieuw laden van je savefile een stuk sneller.

Zelda screenshot 2

Het feit dat je de dungeons voor het eerst in de geschiedenis van Zelda in willekeurige volgorde kunt doorlopen geeft je echter wel de vrijheid om eerst met een andere dungeon verder te gaan wanneer je bij een bepaalde dungeon vastloopt en geen idee meer hebt wat je moet doen. Dit gaat je ongetwijfeld een aantal keer gebeuren, want hoewel de moeilijkheidsgraad niet heel erg hoog ligt in de game, zijn de puzzels in de dungeons toch van een aardig kaliber. Feit blijft echter wel dat je die dungeon hoe dan ook een keer zult moeten doorlopen en als je hersenen het even laten afweten op dat moment, is er alsnog geen man overboord. Bij bepaalde plaatsen zijn er namelijk zogenaamde “hint ghosts” te vinden, die je in ruil voor een Play Coin een hint geven over hoe je de puzzel in kwestie op kunt lossen. Daarnaast is ook de waarzegger weer van de partij in A Link Between Worlds, dus mocht je er zelfs met de hint ghosts geen wijs uit worden, kan hij je wellicht verder helpen en je tips geven over hoe je bepaalde dungeons kunt bereiken of kunt doorlopen. En dat voor slechts 20 Rupees!

Zelda screenshot 5

Aangezien we hier van een vervolg op A Link to the Past spreken, is A Link Between Worlds in hetzelfde stijltje weergegeven als haar voorganger. Dat betekent dus kleurrijke omgevingen, welbekende muzikale composities en de terugkerende personages en locaties uit het origineel. Aangezien we éénentwintig jaar verder zijn is er logischerwijs een behoorlijke upgrade geweest in de grafische pracht en praal van de game en oogt Hyrule kleurrijker en mooier dan ooit tevoren. Ook de muziek is uiteraard niet bespaard gebleven van een fikse upgrade en waar we in A Link to the Past naar midi’s zaten te luisteren, is de muziek in A Link Between Worlds ingespeeld door een heus orkest. Dat, in combinatie met een feest der herkenning, zorgt voor een behoorlijke Blast from the Past, maar dan net even wat mooier dan vroeger. Het 3D-effect in de game is daarentegen weer wat minder. Het is er wel, maar niets noemenswaardigs en je mist er niets aan als je de game volledig zonder 3D effect zou spelen. Jammer, maar bij een game als Zelda is een 3D-effect eigenlijk ook helemaal niet nodig.

Liever lui dan moe

Het fenomeen fasttravelling is doorgaans een prettige manier om van punt A naar punt B te komen zonder daar eerst een halfuur voor rond te moeten lopen. De Zelda games hadden dit al eerder in de dungeons, waarbij je middels een portal terug kunt naar de ingang van de dungeon in kwestie. Ook A Link Between Worlds doet hier weer getrouw aan mee en tovert vaak halverwege of vlak voor het einde van de dungeon een portal tevoorschijn. Handig, want dan kun je mooi nog even snel je game opslaan voordat je het tegen de eindbaas van de dungeon gaat opnemen. Dat opslaan gaat via één van de windwijzers (weathervanes) die de wereld rijk is en die dienen daarnaast ook nog eens als fasttravel-punten. Al vrij vroeg in het spel krijg je namelijk de beschikking over een belletje waarmee je de heks Irene kunt roepen om je naar één van de gevonden windwijzers te brengen. Deze bel werkt op iedere open locatie en kan dus altijd gebruikt worden zonder dat je eerst naar een windwijzer op zoek moet gaan. Een handige feature, maar het wordt op deze manier de speler wel iets te makkelijk gemaakt en al zeker gezien het feit dat zowel Hyrule als Lorule niet bijster groot zijn en binnen een niet al te lange tijd volledig doorlopen kunnen worden.

Zelda screenshot 3

Verwacht daarentegen niet dat je iedere locatie kunt bereiken door je er heen te laten vliegen of door er simpelweg naartoe te lopen. Sommige locaties zul je enkel kunnen bereiken door te zwemmen waarvoor je dan weer eerst de flippers moet zien te bemachtigen. Deze kunt je enkel vinden door op een bepaalde plaats in de wereld je speciale kracht te gebruiken. Die speciale kracht is uiteraard het eerder genoemde veranderen in een muurschildering. Dit geeft je de mogelijkheid om door sleuven in de muur te lopen en langs muren een gat over te steken. Deze kracht (genaamd merging) zul je veel, maar dan ook echt heel veel, gaan gebruiken om überhaupt wat verder te kunnen komen in de game en het werkt bovendien erg goed. Zo komt het voor dat je ergens verder moet maar stuit je op een doodlopend pad met aan het einde enkel een grote muur met tralies. Door jezelf te veranderen in een muurtekening kun je echter langs de muur door de tralies lopen om daar weer een schatkist te vinden met een sleutel om een deur te kunnen openen. Een erg leuke feature die weer voor wat extra hersenwerk gaat zorgen.

Zelda screenshot 4

Puzzelen moet je en de “oh ja, natuurlijk!” momentjes zullen niet schaars zijn. Desalniettemin is de game niet erg lang en klokte ik af op 15,5 uur toen ik de rust in Hyrule heb doen wederkeren. Daar moet ik dan wel bij zeggen dat ik lang niet alle zijmissies heb voltooid, maar die tijd is inclusief het vastzitten en het spelen van een aantal mini-games die over zowel Hyrule als Lorule te vinden zijn. Sommigen bestaan uit het zo snel mogelijk verzamelen van zoveel mogelijk Rupees en in andere mini-games zul je in een andere een soort honkbal spelen waarin je timing op de proef gesteld wordt. Allemaal niet heel erg spannend en het voegt eerlijk gezegd weinig toe aan de game, ook zonder deze mini-games zou het nog een prachtige game zijn. Mocht je na je eerste playthrough nog zin hebben in een grotere uitdaging kun je aan de slag met de Hero Mode, waarin vijanden een tikkeltje pittiger zijn.

Conclusie

Ergens hoopte ik bij de aankondiging van The Legend of Zelda: A Link Between Worlds stiekem op de perfecte game voor de 3DS, maar ook hier blijkt weer; de perfecte game bestaat niet. Begrijp me niet verkeerd, A Link Between Worlds is wederom een Zelda game die prachtig oogt, prettig speelt en het nodige denkwerk vereist van de speler. Daartegenover staat dan wel weer dat het verhaal weinig interessant is en voor mij persoonlijk meer bijzaak was in deze titel, maar het feit dat de dungeons je af en toe een halfuur bezig kunnen houden voor je door hebt hoe je dat ene deurtje door moet, maakt al veel goed. Voor spelers van A Link to the Past is het één groot feest der herkenning en voor de nieuwkomers is het een prima titel om kennis te maken met de serie.

Na 15,5 uur was ik door mijn eerste playthrough heen en hoewel dat voor een game als Zelda wat aan de korte kant is, mogen we natuurlijk niet vergeten dat het een game voor een handheld betreft en het eigenlijk wel logisch is dat deze titel wat korter is dan de andere games in de serie. Grafisch ziet het er allemaal weer prima uit en hoewel het 3D-effect niet noemenswaardig is te noemen, is deze eigenlijk ook helemaal niet belangrijk in een game als deze. Mijn advies; Groene muts op, Master Sword in de hand, Hylian Shield op je rug en ga 22 november op avontuur naar je lokale gameboer om The Legend of Zelda: A Link Between Worlds op te pikken.

The Legend of Zelda: A Link Between Worlds is vanaf 22 november verkrijgbaar voor de Nintendo 3DS en 2DS.

Pluspunten:

  • Nostalgie ten top
  • Veranderen in muurschildering leuke feature
  • Uitdagende dungeons
  • Items huren in plaats van vinden werkt best lekker
  • Grafisch dik in orde
  • Minpunten:

  • Wellicht wat kort, al zij het een handheld titel
  • Moeilijkheidsgraad niet heel erg hoog
  • Verhaal wat aan de dunne kant
  • Kopen als:

  • Je een 2DS of 3DS hebt
  • Je A Link to the Past (kapot) hebt gespeeld
  • Zelda!
  • Gameplay:

    1234

    Het kunnen veranderen in een muurschildering is een toffe feature die voor nieuwe puzzelementen zorgt. Daarnaast is de gameplay ansich gewoon tof met uitdagende dungeons en is er veel te beleven in Hyrule en Lorule.

    Graphics:

    1234

    Grafisch is de game meer dan dik in orde. Voor kenners van A Link to the Past is het een groot feest der herkenning en het is goed te zien dat er moeite is gestoken in het hercreëren en upgraden van de wereld uit het origineel.

    Sound:

    1234

    Ook hier valt er weer genoeg te herkennen voor de kenners en is het deze keer een heel orkest die de muziek heeft ingespeeld. Prima gedaan!

    Lifespan:

    1234

    15,5 uur voor de eerste playthrough was ik kwijt en dat is inclusief een aantal uur waarin ik geen idee had waar ik naartoe moest. Wellicht wat kort, maar het is wel een handheld game. Daarnaast biedt de Hero Mode een extra uitdaging na je eerste playthrough.

    Ons eindcijfer: 8.5

    • http://inthegame.nl Remy L.

      Ben benieuwd naar deze titel. Heb ‘m in de reservering staan! :)

    • http://inthegame.nl darkmvr

      Ik heb A Link to the Past echt dood gespeeld dus ik haal hem grotendeels voor de nostalgie. Wel jammer van het verhaal…