Introductie

Muziek en Final Fantasy, ze zijn al decennia onafscheidelijk. De meest prachtige composities en bombastische muziek zijn al vanaf het eerste deel een streling voor het gehoor. Welke gamer (van boven een bepaalde leeftijd..) krijgt nou geen nostalgische gevoelens bij het horen van Aeris’ Theme uit Final Fantasy VII? Al jaren is Square Enix de uitgever van de Final Fantasy-games en ook zij weten dondersgoed dat de muziek uit de serie hoog in het vaandel staat. Het was dan ook slechts een kwestie van tijd dat we getrakteerd zouden worden op een game die om de muziek uit de serie draait. Die tijd is nu voorbij en Square Enix komt met het door Indies Zero ontwikkelde Theatrhythm Final Fantasy voor de Nintendo 3DS.

Theatrhythm Final Fantasy is een ritmegame waarin we gebruik maken van het touchscreen van de 3DS. De muziek die we te horen krijgen komt regelrecht uit de Final Fantasy-games en beslaat een selectie uit de beste melodieën van Final Fantasy I tot en met XIII. Uiteraard is er weer een leuk verhaal omheen gebreid en deze keer draait het plot om de gebeurtenissen rondom de goden Chaos en Cosmos. De ruimte tussen deze twee goden, genaamd Rhythm, schenkt het leven aan een kristal welke de muziek regelt. Chaos verziekt de boel echter en zorgt ervoor dat het Kristal verstoord raakt. De enige manier om alles weer als vanouds te krijgen is het creëren van een muziekgolf met de naam “Rhythmia”. Om dat voor elkaar te boksen worden de bekendste personages uit het Final Fantasy-universum opgetrommeld om de kracht van de Rhythmia te benutten.

Gameplay

In Theatrhythm Final Fantasy kunnen we de stylus weer uit onze 3DS tevoorschijn halen, aangezien we alles vanuit het touchscreen moeten besturen. We stellen zelf een team van vier personages samen en hebben de keuze uit de crème de la crème van de eerste dertien delen (waaronder uiteraard Cloud uit Final Fantasy VII en Lightning uit Final Fantasy XIII). Deze personages zijn bijzonder koddig uitgewerkt en je zult moeite krijgen met het onderdrukken van een glimlach. Dat hoeft overigens ook helemaal niet, want de vrolijkheid heerst echt in deze titel en dat is precies wat deze game zo leuk maakt. De personages hebben ieder zo hun eigen kwaliteiten en specialiteiten en het is zaak deze dan ook zo tactisch mogelijk in te zetten tijdens je reis. Wees overigens niet bang als je eerste team genadeloos faalt en het verzamelen van “Rhytmia” tegenvalt, je kan je team naar hartenlust aanpassen.

Als je tevreden bent met de samenstelling van je team kies je één van de Final Fantasy-games om daadwerkelijk met het spel te beginnen. Iedere titel is voorzien van drie verschillende stages en deze variëren per game. De opties zijn als volgt: Field (Overworld) Music, Battle Music en Event Music. Drie verschillende types muziek uit de games met ieder hun eigen soort van minigame. Ook is er voorafgaand aan de stages de openingsmuziek uit de game en na afloop van de derde stage de Ending-muziek. Deze zijn optioneel en je hebt de mogelijkheid deze over te slaan. Ga je echter zitten mee tikken op de maat van de muziek, dan verdien je extra “Rhytmia”. Tijdens de Field Music-stages scrolt het hele gebeuren van rechts naar links en tik je op het juiste moment (als de targets voorbij komen en hun doel raken) op het touchscreen. Dit kan een enkele tik zijn of een veeg in een bepaalde richting maar ook zul je regelmatig je stylus voor een bepaalde tijd op het touchscreen moeten laten rusten.

Het is in de Field Music-stages de bedoeling het einde van de stage te behalen voordat de muziek is beëindigd en dit bereik je uiteraard door zo goed mogelijk te spelen. Aan het einde van die stages staat er een personage voor je klaar die je voorziet van een nieuw item om tijdens je reis te gebruiken. De Battle Music-stages dan, qua gameplay hebben deze hetzelfde principe als de Field Music-stages, deze keer heb je echter vier lijnen en sta je met je gehele team te knokken tegen verschillende vijanden uit het Final Fantasy-universum. Hoe beter jij in de maat speelt, des te sterker zullen je aanvallen zijn en des te meer vijanden kun jij verslaan. Dit betekent uiteraard ook meer “Rhytmia”. Als laatste de Event Music-stages, ook hier weer hetzelfde idee, maar deze keer loopt en kronkelt het lijntje het gehele scherm over terwijl je op de achtergrond kunt genieten van een filmpje of een cutscene uit de Final Fantasy-game die jij gekozen hebt.

Nadat je alle stages uit een Final Fantasy-game hebt doorlopen, ontgrendel je voor die game de Challenge-modus waarin de moeilijkheidsgraad iets hoger komt te liggen. Ook ontgrendel je na een poos de Chaos Tower-modus met 99 levels met ieder twee stages (een Field Music-stage en daarna een Battle Music-stage) waarin een heleboel extra items te verdienen vallen. Het leuke aan deze modus is dat de stages muziek bevatten die in de verhaalmodus niet te horen zijn.

Tijdens de Field Music- en Battle Music-stages verschijnen er op een gegeven moment zilveren targets. Wanneer je deze goed genoeg speelt krijg je voor een bepaalde tijd een speciale kracht. In de Field Music-stages betekent dit dat je veranderd in een Chocobo en dus sneller rent. In de Battle Music-stages roep je bijvoorbeeld een demon op om zodoende nog meer schade aan je vijanden aan te brengen.

Graphics / Sound

Zoals gezegd zijn de personages bijzonder koddig uitgewerkt en is het één groot vrolijk geheel geworden. Tijdens de Field Music-stages is de achtergrond lekker kleurrijk gemaakt en bij de Event Music-stages is het ergens jammer dat je niet kunt genieten van de cutscenes die er op de achtergrond in 3D worden afgespeeld. Ook het 3D effect zit prima in elkaar en hoewel de graphics redelijk simpel genoemd mogen worden, is het eigenlijk ook weer die simpliciteit die de game zo leuk en grappig maken.

Een ritmegame draait natuurlijk om de muziek en de muziek is waar het in deze game ook echt om draait. De composities zijn allemaal prachtig en het is een genot ze allemaal weer eens terug te horen. Het gevoel van nostalgie bekruipt je eigenlijk tijdens de intro al met het alom bekende main theme van Final Fantasy. Genieten!

Lifespan

Met dertien games, de Challenge-modus en de Chaos Tower-modus ben je behoorlijk wat uurtjes zoet. Ook zul je graag je eigen scores willen verbeteren en om heel eerlijk te zijn kunnen wij na tientallen uren nog steeds geen genoeg krijgen van de koddige figuurtjes en de prachtige muziek. Tel daarbij op dat er nog het één en ander aan DLC aan gaat komen in de vorm van nieuwe nummers en je komt al snel tot de conclusie dat deze game je zuurverdiende centen echt wel waard is als je kijkt naar de lifespan.

Conclusie

Het mag gezegd. Het idee om de muziek uit Final Fantasy te combineren met een ritmegame is een gouden vondst. Het is allemaal bijzonder leuk aangekleed en zowel fans van Final Fantasy als fans van ritmegames zullen zich hier uren mee kunnen vermaken. Wat ons betreft verdient Indies Zero hier een hele dikke pluim! Als jullie die even willen afleveren.. Dan gaan wij nog even onze highscore op Aeris’ Theme verbeteren.