Act like a Mobster, think like a Don. Zo lees ik op de achterkant van de hoes. Een free roaming game als Grand Theft Auto IV maar dan met strategische beslissingen? Zou het kunnen? Of blijft het bij doelloos rondlopen tot je net die ene opdracht krijgt waarmee je de broodnodige voortgang kunt boeken? Electronic Arts zit ook nog eens met de licentienaam en vragen we ons met z’n allen niet af welke passages uit de film we nu zelf mogen beleven? of blijft het bij de naamsbekendheid van deze franchise en draagt dit vervolg een te zware last na het origineel, welke in maart 2007 uitkwam voor de Playstation 3?

Welcome to the Family

Gamers die het eerste deel niet hebben gespeeld: in het eerste deel kroop je in de huid van Aldo Trapani welke stapje-voor-stapje de Don van New York City werd. Nu vier jaar later speelt The Godfather II zich af in 1958 en begint in Cuba waar Hyman Roth spreekt over zijn aanstaande onbezorgde pensioen en hoe alle familieleden zullen delen in deze weelde. Als rechterhand van Michael Corleone ben ook jij aanwezig bij de meeting. In deze game neem je dus de identiteit aan van Dominic, een soldaat van de Corleone familie. Maar nog voordat je goed en wel kennis hebt gemaakt met alle aanwezigen starten er rellen in de straten van Havana en moeten jij en je bazen zich uit de voeten maken. Aangekomen op het vliegveld wordt Aldo door een scherpschutter neergeschoten en ontkomen de anderen ternauwernood aan de rebellerende bevolking. Met Aldo weggevallen heeft New York een nieuwe Don nodig. Jouw benoeming heeft zojuist plaatsgevonden en de opdracht van Michael is duidelijk. Orde moeten op zaken.

New York City has a new Don

Aangekomen in New York City krijg je jouw eerste opdrachten via Michael en leer je de basis controls. De meeste knoppen van je controller worden gebruikt en na enige gewenning voelen de controls als een tweede jasje en kun je in één vloeiende beweging een winkel molesteren, de winkelier vastgrijpen en zijn hoofd tegen de toonbank knallen om hem daarna een final pak ronsel te geven. Het leuke hieraan is dat zowel de analoge sticks alsook de Sixaxis controls hiervoor gebruikt kunnen worden. Elke keer dat je een nieuw soort opdracht toegewezen krijgt, start er een tutorialfilmpje om je de basics uit te leggen en wanneer je het even niet meer weet, zijn deze tutorials ook nogmaals te bekijken in je gamemenu. New York is dan ook de plek waar je jouw basis legt. Je leert hier hoe je inkomsten kunt verwerven, welke type opdrachten er zijn, welke belangrijke sleutelfiguren een rol spelen en welke hooggeplaatse officier om te kopen is voor bescherming of het oogluikend toelaten van je prostitutie zaakjes. Natuurlijk kun je in je eentje niet veel uitrichten tegen een revaliserende familie en al snel mag je een soldaat toevoegen aan je eigen familie.

Dit is één van de grootse vernieuwingen ten opzicht van het eerste deel. Uiteindelijk zul je gedurende het spel zo’n 8 personen in je familie opnemen welke onderling in rang kunnen stijgen, opwaardeerbaar zijn op enkele punten zoals het sneller herstellen van opgelopen wonden of het beter kunnen hanteren van bepaalde wapens. Ook bezit elk familielid zijn eigen specialiteit. Hierbij kun je denken aan een vechtersbaas, explosieven expert, pyromaan of hospic. Bevorder je iemand tot Capo of Onderbaas dan kan deze persoon zelfs extra specialiteiten aanleren. Ingame kun je echter telkens maar drie metgezellen mee op pad nemen waardoor je wel een goede balans moet vinden welk specialisme je selecteerd. Met drie vechtersbazen is het leuk aftuigen, maar wanneer een zaakje opgeblazen moet worden moet je eerst weer wijzigingen doorvoeren in je stamboom.

Een echte Don kijkt óók buiten de grenzen

Om New York uiteindelijk onder controle te krijgen, dien je de rivaliserende familie uit te schakelen. Dit doe je door Soldaten, Capo’s en Onderbazen van de tegenpartij te vermoorden. Wanneer je alle zaken van de rivaliserende familie hebt overgenomen trekken ze zich terug op hun compound en kun je hen de genadeslag toedienen. Leg de laatste tegenstand om, blaas het compound op en je hebt een nieuw landhuis tot je beschikking. Al snel wordt je naam ook buiten New York genoemd en mag je op bezoek bij Hyman Roth in Florida. Ook hier is last van een bemoeizuchtige familie en aan jou de taak om dit zaakje op te knappen.

De omgevingen wijken duidelijk af dan New York. Opvallend is dat de omgevingen minder grauw zijn en dat er meer gebruik is gemaakt van gras, zand en zee. Toch blijven de soorten opdrachten redelijkerwijs hetzelfde en wanneer het verhaal langzaam voortduurt komen er nog enkele ongewenste families om de hoek kijken en blijkt ook dat Cuba een bron van inkomsten heeft welke in het bezit van je eigen familie moeten komen. Ook Cuba heeft haar eigen aangezicht met oud historische gebouwen dicht op elkaar gebouwd, smalle wegen en zelfs de naweeën van de opstand vanuit het begin van de game zijn zichtbaar. Ondanks dat de drie omgevingen redelijk van elkaar verschillen is dit niet het geval voor de bewonders. Hoewel het accent vaak verschillend is, lijken de burgers verdacht veel op elkaar. Motoren en fietsen behoren niet in het straatbeeld en voetgangers zijn vaak wel op weg, maar waar naartoe? Hier had wel wat meer energie in gestoken mogen worden, want het geheel voelt niet als een levende stad.

Wat ook niet verschilt is het type opdracht. Over alle locaties dien je dezelfde opdrachten te volbrengen: Kraak een kluis, sla iemand in elkaar, vermoord iemand, verniel een winkel. Om de stamboom van rivaliserende families te korten dien je in ruil voor een moordvoorwaarde één van geoemde klusjes te klaren. Eenmaal een moordvoorwaarde behaald, kun je de ‘gelukkige’ op de moordlijst zetten. Wanneer aan de moordvoorwaarde wordt voldaan is de tegenstander voorgoed uitgeschakeld, wordt niet aan de moordvoorwaarde voldaan dan komt de tegenstander na een tijdje weer terug uit het ziekenhuis en kun je jouw poging opnieuw starten. Moordvoorwaarden zijn wel een leuke toevoeging in de game en geven aan hoe een tegenstanden omgelegd moet worden: neerschieten met een magnum, wurgen met je handen of met je wurgkoord, van een gebouw af gooien of de laatste klap toedienen met een glazen fles.

Een echte Don heeft altijd overzicht

Hoe goed ook bedacht, door alle zaken over te nemen zonder de familieboom van de tegenstander om zeep te helpen red je het ook om de terugtrekking te forceren. Hiermee lijkt de gehele gameplay rondom de moordvoorwaarden alleen neer te komen op extra speeltijd en dat is jammer. Een uitgebalanceerdere gameplay tussen deze twee was beter geweest voor de gameplay. Om het overzicht te bewaren over alle zaken kun je op elk moment de hulp inschakelen van de Don View. Hierin is zichtbaar welke zaken in je eigen beheer zijn, welke van andere families en hoeveel bewakers ingezet zijn om de zaak te beschermen. Vanuit dit overzicht kun je er voor kiezen om je eigen mensen op pad te sturen om zaken over te nemen of je stelt het volgende navigatiepunt in om er zelf naar toe te rijden en de taak te volbrengen. Andersom geldt het ook. Jouw zaken zijn ook continue onderhevig aan aanvallen van andere families. In de Don View is het mogelijk te kijken waar de aanval plaatvindt en kun je via je familieboom ervoor kiezen om extra verdediging in te zetten vanuit je eigen mensen.

Je vergeet haast dat het 1958 is

Alhoewel, grafisch is het allemaal wel in orde maar ook hier had Electronic Arts wat meer tijd in mogen steken. Dat de character models op elkaar lijken (op zijn zachts gezegd) is nog te begrijpen, maar het detail welke deze hebben mag toch een niveau hoger. De voice synchronisatie had beter gekund en maar niet te spreken over de cut-scenes welke van grafisch minder niveau zijn. Ondanks de Godfather licentie zie je, buiten het gebruik van sommige namen, weinig hiervan terug. Ingame ziet het er allemaal redelijk uit alhoewel de bewegingen soms wat houterig lijken. Ook explosies zien er niet zo overweldigend uit als ze zouden moeten zijn.

Zeker met een pyromaan en een explosieven expert in je team weet je dat je juist hier veel gebruik van zult maken. Ook de AI laat soms ook te wensen over. De ene moment lijkt het gehele pand leeggeruimd en heb je net de eigenaar overtuigd om je partner te maken in zijn zaakje, het volgende moment wordt je beschoten door de laatste bewakers die nog om het hoekje (vast)stonden.

De beste Don van de wereld?

Naast de singleplayer wordt je ook een multiplayer aangeboden. De keuze is niet reuze en bestaat uit vier onderdelen: snelle wedstrijd, wesdstrijd hosten, aangepaste wedstrijd en community. Onder deze laatste optie is niets meer dan een vriendenlijst te vinden en de mogelijkheid om ranking te bekijken. De snelle wedstrijd optie zegt genoeg: je wordt willekeurig in een game geplaatst. Hierbij wordt niet gekeken naar verstreken tijd, dus kan het voorkomen dat je net goed en wel ingelogd bent om vervolgens het teamresultaat op het scherm te krijgen. Niet erg, want vervolgens zit je in een ruimte met andere spelers en kun je met z’n allen deelnemen aan de volgende match.

Bij wedstrijd hosten kies jij de instellingen en bouwt zo een match op waar andere gamers in kunnen schuiven. Bij aangepaste wedstrijd kun je zoekcriteria ingeven naar welk gametype je op vrije serverruimte wilt zoeken. De keuze die je hierin hebt is beperkt: Team deathmatch, brandstichter, kluizenkraker en vernietigingsaanval zijn je enige multiplayer modes. Team deathmatch zal geen verdere uitleg nodig hebben en ook de overige drie modes spreken voor zich. De naam van de mode verteld de hoofdmissie van de game. In bijvoorbeeld kluizenkraker dien je zoveel mogelijk vijandige kluizen te kraken binnen de aangegeven tijdsgrens en natuurlijk liggen de bewakers op de loer. Wat wel weer doordacht is, is het feit dat gewonnen punten (geld) in de singleplayer gebruikt kan worden en ook het versterken van je manschappen kan ee reden zijn om online even door te zetten. Wanneer je net vanuit de singleplayer even een online match wilt spelen is dit in enkele ogenblikken gedaan, alleen tijdens de match treedt toch regelmatig enige pop-up op en willentegenstanders nogal eens miraculeus verdwijnen. Daar tegenover staat dat de menselijke tegenstand een verademing is na al die zwakkere AI uit de singleplayer.

Pluspunten
+ Meer strategisch inzicht door teamleden
+ Toepassen bruud geweld zonder celstraf
+ Verschillende omgevingen zijn onveilig te maken
+ Sixaxis wordt ondersteund
+ een beetje het gevoel een Don te zijn

Minpunten
- Repetieve gameplay
- Ondanks verschillende omgevingen véél dezelfde inwonenden
- Grafisch niet sterk
- AI niet bijster slim

Kopen als:
> je beginnend afperser bent
> je de Corleone familie een warm hart toedraagt
> je het eerste deel hebt gespeeld en wilt weten hoe Aldo aan zijn eind komt
> free roaming helemaal je ding is
> je een voorkeuze hebt voor rondrijden in oldtimers

Trophy ondersteuning:
Ja; 42 Trophies (Voor een totaaloverzicht van deze trophies, klik hier)
: 1
: 4
: 9
: 28

Gameplay 8/10
Op sommige momenten repetatief, maar genoeg nieuwe ideeën verwerkt om toch de game door te spelen. De moordvoorwaarden en de Don´s View zijn goed gevonden en ook de mogelijkheid om je eigen familie op te bouwen en mee te nemen op je kruistocht door de revaliserende families is een goede vernieuwing.

Graphics 6/10
Zoals gezegd: soms wat houterige bewegingen en explosies zijn net niet. Grand Theft Auto IV loopt wat dat betreft mijlenver vóór.

Sound 7/10
Voice acting is goed en wapens klinken authentiek en verschillen onderling zijn goed te onderscheiden. op de achtergrond de kenmerkende Godfather tune. need I say more?

Lifespan 7/10
Met de moorvoorwaarden probeer EA volgens mij de gameplay te rekken terwijl, wanneer dit net iets anders ingezet zou zijn, dit een waardevolle toevoeging zou zijn. Om enkele Trophies te behalen moet je niet alléén het hoofdverhaal volgen, maar moet je ook zijopdrachten accepteren. Al met al voldoende om geruime tijd aan de gang te kunnen gaan met deze titel, maar een tweede keer spelen zul je voorlopig niet doen. De multiplayer helpt nog wel om de gamer de titel nogmaals in de zwarte doos te stoppen, maar een gebrek aan gamemodes zullen niet helpen de lifespan te vergroten.

Eindcijfer 7/10
Het is lastig een vervolg op de markt te zetten. Met The Godfather had EA een redelijke start, maar verder dan een redelijk vervolg komt men voorlopig niet. Er is genoeg fun te beleven, mede ook door de setting van de Godfather licentie, maar de productiestandaard van Rockstar´s GTA IV wordt (voorlopig) nog niet gehaald. Het opbouwen van je familie, het RPG tintje door je manschappen te ‘upgraden’, het totaaloverzicht via de Don View en het onder jouw commando wegsturen van je manschappen; Er zitten enkele goed doordachte en vernieuwende elementen in die helaas niet de uitwerking hebben zoals zal moeten.

Bij het uitkomen van het eerste deel was een tweede reeds gepland. Ik denk dat EA nog wel even wacht met een derde. Eerst het huiswerk nog wat beter doen mannen.