Warhammer, alleen de naam al zal bij menigeen nerd een behaaglijk gevoel oproepen. Sinds 1983, want toen kwam de eerste versie van het inmiddels onnavolgbaar populaire ‘Tabletopspel’, vermaken de nerds zich met miniaturen van Orcs, Elven, Dwergen en meer van dit soort gespuis. Deze rassen vormden legers, één voor elke speler, en op een miniatuur slagveld werd een heuse oorlog gevoerd in een middeleeuwse setting.

Inmiddels is het originele Warhammer alweer zeven generaties verder en bracht verschillende spin-offs voort. Een van die spin-offs is Warhammer 40.000, of kortaf Warhammer 40K, uit 1987. Waar het originele Warhammer zich afspeelde in een fantasy wereld van rond de middeleeuwen, speelt Warhammer 40k zich af in de toekomst, de verre toekomst van het 41e millennium. In dit Warhammer Universum zijn er drie facties, de mensen (Space Marines) onder bevel van “The Emperor”, Chaos (voormalige Space Marines die zich keerde tegen “The Emperor”, tegenwoordig bezeten door Chaos demonen) en Aliëns, waaronder Orcs, Tyranids en Necrons. Het keizerrijk omvat inmiddels duizenden planeten en het enige dat er in het verschiet ligt is oorlog. Over de loop van de millennia vierde technologie hoogtij en is inmiddels alweer op zijn retour. De enige technologie die nog in ontwikkeling is dient voor de oorlog. In dit universum speelt Warhammer 40.000: Space Marine zich af.

Jij ben Captain Titus, Space Marine zonder angst. De game begint met Titus die het vliegende vlaggeschip van een Orc invasievloot laat crashlanden op de ‘Forge planeet’. De Forge planeet valt onder het Keizerrijk en dient met name voor de productie van oorlogswapens voor het Keizerrijk. Met name een speeltje onder de naam Titans maken deze planeet zo ontzettend waardevol. Nadat Captain Titus het vlaggeschip van de Orc invasievloot letterlijk met de grond gelijk maakt voegt hij zich bij zijn mede Space Marines, Leandros en Sergeant Sidonus. Samen beginnen ze aan de bevrijding van de Forgeplaneet. Drie zwaar gepanserde Space Marines tegen een legioen aan Aliëns.

Warhammer 40.000: Space Marine is een 3rd Person Action Shooter in een wereld die trouw blijft aan de beschrijvingen van het Warhammer 40k Universum. De Space Marines kennen geen angst en hun enige tactiek is doorstoten. Dekking zoeken is voor mietjes, Failure is not an option! Doorheen heel het spel komen legioenen aan Orcs, Goblins en ander Aliën gespuis op je af, evengoed zonder enig gevoel van tactiek. Schieten is de eerste verdediging van de Space Marine, en hier hebben ze dan ook een heerlijk arsenaal voor, maar worden de vijanden te talrijk dan komen de Melee wapens uit de kast. Het favoriete wapen is de Chainsword, een soort mega-grote kettingzaag waarmee je moeiteloos hordes Aliëns met de grond gelijk maakt. Kom je echt in de knel dan kan Titus nog een extra bron van kracht aanboren, de fury meter. Deze stelt de Space Marine in staat om voor korte tijd extra krachtige combo’s te maken, of de tijd te vertragen als hij op afstand met zijn sluipschutters geweer een serie Orcs moet neerknallen. De fury meter doet erg denken aan de Rage meter uit God of War. Qua Gameplay speelt dit spel een beetje als Gears of War meets God of War. Veel aktie, veel knallen en het betere hak en zaagwerk. De levels zijn vrij recht toe recht aan, lineair vormgegeven. Het doel van de Space Marines is altijd duidelijk aangegeven waardoor je nooit het risico loopt om de verkeerde kant op te gaan.

Grafisch ziet Warhammer 40.000: Space Marine er gewoon goed uit. De omgevingen zijn trouw aan het Warhammer 40k Universum. De Forge wereld is dan ook precies wat de Warhammer 40k fan ervan verwacht, een grauwe grijze wereld met veel gigantische metalen constructies. Graag hadden we nog gezien dat alles kapot kan zoals bijvoorbeeld bij spellen als Red Faction het geval is. Helaas is er maar weinig interactie met de omgeving en maar bitterweinig wat echt kapot kan. Een gemiste kans voor het gehele spektakel. Los hiervan is het een genot om een Orc aan mootjes te hakken, bloed en ledematen vliegen om je oren.

Qua sound kon het echter beter. Veel van de gesproken tekst van de Aliëns wordt gerecycled en daardoor wordt het op den duur allemaal een beetje saai. De sfeer muziek door de levels heen is dan wel weer goed gedaan, het zorgt ervoor dat op bepaalde momenten de haren op je arm recht overeind gaan staan.

De lifespan van de singleplayer is niet bijster lang. Na een ruime acht uur zie je de slot credits over je scherm gaan. Door de lineaire gameplay is dit echter niet erg, als de game nog langer had geduurt dan was ie misschien wel al voor de credits uit de console verdwenen. Gelukkig heeft Warhammer 40.000: Space Marine een onderhoudende multiplayer.

Het eerste dat je opvalt bij het opstarten van de multiplayer is dat er duidelijk minder aandacht is besteed aan het grafische aspect in vergelijking met de singleplayer. Kleuren en textures zijn in de multiplayer een stuk fletser. De multiplayer kent twee kampen, de Space Marines en de Chaos Marines. De Marines zijn onder te verdelen in drie verschillende klasses; Tactical, Devastator en Assault. In de lobby kan je niet kiezen voor welk kamp je vecht, de computer maakt deze keuze voor je. Er zijn twee spel modi beschikbaar, te noemen; ‘Seize Ground’ en ‘Annihilation’. Seize Ground is een soort ‘Capture the Flag’ zoals we die kennen uit andere games en Annihilation is meer ‘Team Deathmatch’. Verder is het mogelijk om extra’s te unlocken, je karakter te customizen en door te levelen tot level 41.

Erg jammer is de matchmaking, deze werkt vaak niet goed waardoor je erg lang moet wachten voor je aan een match kan beginnen. Relic Entertainment heeft op 24 september een patch uitgebracht die voor de meeste gebruikers het probleem heeft gefikst, wij hebben dit echter nog niet kunnen testen ten tijde van het schrijven van deze review.

Warhammer 40.000: Space Marine is een leuke game voor de echte Warhammer fan en liefhebbers van het 3rd Person Shooter genre. Grafisch ziet het er gelikt uit en biedt voldoende uitdaging aan de speler. Het verhaal is wat magertjes maar dat mag de pret niet drukken. Een heerlijke game voor het ongecompliceerde schiet en hak werk. Jammer van de bugs in de multiplayer, deze halen het cijfer toch iets naar beneden.