Wonderbook: Diggs Nightcrawler review

wonderbook-diggs-nightcrawler

Bij de aankondiging vorig jaar leek het echt een heel leuk hebbedingetje, dat Wonderbook. Voor de volwassen gamer lijkt het dan ook niet meer te zijn dan dat. Het is duidelijk dat Sony Computer Entertainment mikt op het veel jongere publiek, kinderen van een bepaalde leeftijd. Daar passen wij hier op de redactie niet tussen. Wel hebben enkelen van ons een paar van die donderstenen thuis rondlopen. Maar om hun nu de dankbare taak te geven om enkele honderden woorden te laten schrijven vonden we iets teveel van het goeie.

In een notendop is Diggs Nightcrawler een afgeknepen kinderversie van L.A. Noire. Diggs is namelijk een detective die de nodige misdaden moet oplossen. Maar in dit verhaaltje moet hij een moord oplossen. Dat klinkt wel wat gruwelijk voor een kindergame, maar gelukkig (voor de jonkies) valt het allemaal wel mee. Humpty Dumpty, je weet wel, dat grote pratende ei, wordt vermoord… soort van. Terwijl hij het Wonderbook-verhaaltje inleidt komt er iemand bij hem op bezoek die hem het raam uitmieterd. Eigeel all over the place!

Wonderbook Diggs Nightcrawler screenshots

Kort daarna krijgt onze detective van dienst, een boekenworm met handjes, ook bezoek van een onbekende met een onbekend pakketje. Het blijkt om een bom te gaan. Geen dodelijke, maar één die ervoor zorgt dat Diggs onder het eigeel komt te zitten. Dit maakt ‘m meteen een verdachte in de moordzaak. Gelukkig voor de kleintjes onder ons weet Diggs zich eruit te lu… kletsen en neemt zelfs het voortouw in het onderzoek naar de dader. Al met al is het een leuk modern sprookje met allerlei bekende (en minder bekende) figuurtjes en natuurlijk komt alles tot een goed einde. Kinderen zullen het ongetwijfeld vermakelijk vinden om het avontuur van Diggs op de voet te volgen, helemaal wanneer je als gamer er echt bij betrokken wordt (er wordt namelijk met regelmaat tegen je gekletst alsof je in de game zit). Allemaal een beetje kinderlijk eenvoudig, maar dat is tenslotte de doelgroep.

Qua gameplay heb je natuurlijk wel een Wonderbook nodig en een PlayStation Move. Wonderbook: Diggs Nightcrawler bestaat uit drie hoofdstukken, elk met zo’n zes levels, ongeveer. Iedere bladzijde die je openslaat is een level. Er wordt dan ook voornamelijk gespeeld met het boek. Nou ja, gespeeld. Het is eigenlijk gewoon een interactief verhaal waarbij je af en toe het boek moet draaien, ermee moet schudden of schuin moet houden om iets in beweging te zetten. Op sommige momenten wordt er gevraagd om even met je hand te zwaaien, maar uit eindelijk wordt het niet meer dan dat. Je voornamelijke bezigheid is met je boek een beetje wapperen en draaien. Niet meer, niet minder.

Wonderbook Diggs Nightcrawler screenshot

Die vieze kabouter

Alhoewel, zodra je een hoofdstuk hebt uitgespeeld kun je ze opnieuw spelen met dit keer ook je PlayStation Move in de aanslag. Je kunt namelijk foto’s maken om je plakboek vol te krijgen. Dit moeten dan wel weer foto’s zijn van specifieke dingen. Het leuke is dat je PlayStation Move fungeert als camera waarmee je door de ‘opengeslagen’ virtuele wereld kunt kijken en zoeken. Zo was ik op zoek naar een doosje met kogels erin. Als je naar het scherm kijkt, dan zie je ze bijna niet. Maar met de PlayStation Move opent zich dan een apart scherm waarmee je helemaal kunt inzoomen en om hoekjes kunt kijken waar je normaal gesproken maar moeilijk kan kijken als je alleen maar je boekje draait. Leuk gedaan en verlengd de game wel degelijk.

Overigens is dat ook wel nodig, want hoe leuk, spannend en/of vrolijk het ook is voor kinderen, in twee uurtjes ben je er al doorheen. Dan heb je de zaak opgelost, heb je het verhaal nog eens dunnetjes opnieuw verteld aan het eind en zelfs een gedeelte van de aftiteling gezien. Nogmaals, we zitten dan wel als een stel volwassen kerels met zo’n boek te draaien en een beetje met die PlayStation Move te spelen en raggen dan toch zo’n eerste keer snel door het verhaal. Kinderen daarentegen gaan daar anders mee om. Zijn draaien meer met het boek dan nodig is, slaan bladzijdes heen en terug open en dicht (hierdoor kun je gemakkelijk dus een level terug of vooruit) en maken meer foto’s met die PlayStation Move dan goed voor ze zou zijn.

Iedereen die kinderen heeft kan beamen dat als ze een DVD van die vieze kabouter (met dank aan Michael) opzetten, je weet wel, Plop, dat je steeds weer dezelfde DVD moet opzetten. O wee als je per ongeluk Mega Mindy opzet. Dan slaan die koters de boel kort en klein. Ik heb het niet getest met de kindjes uit de buurt – het staat namelijk een beetje raar als ik als volwassen kerel aan kleine kindjes vraag of ze bij komen spelen met mijn PlayStation Move – maar ik kan het me voorstellen dat ze net als bij kabouter Plop ook hun favoriete hoofdstuk hebben met Diggs Nightcrawler. En daar gaat het tenslotte om. Kinderen vinden het hoogstwaarschijnlijk erg leuk of als ze zich net zo goed vermaakt hebben met de vorige, Wonderbook: Book of Wonders, dan is de kans groot dat ze deze ook leuk vinden (helemaal als ze al de nodige ervaring hebben met L.A. Noire of een film als L.A. Confidential, maar dat zal wel niet).

Conclusie?

Als volwassen kerel ben je er waarschijnlijk snel op uitgekeken. Dat kan misschien ook wel te maken hebben met de korte levensduur van de game, een schamele twee uur. Daarentegen is het best een geinig verhaal en ideaal voor kinderen van een zekere leeftijd die een spannend verhaal willen meemaken vlak voor het slapen gaan. In plaats van zelf een bedtime story uit je duim te zuigen, laat je ze gewoon twee of drie bladzijders van Diggs Nightcrawler ‘lezen’. Het is onschuldig vermaak en het blauwe boek met ingebouwde QR-code wordt optimaal benut als controller. Want dat is het, een veredelde controller, speciaal gemaakt voor de jongsten onder ons. Koop Wonderbook: Diggs Nightcrawler niet voor jezelf, maar voor je kinderen van een zekere leeftijd (als je die hebt), zeker als je toch al zo’n Wonderbook thuis hebt liggen in de kist met speelgoed van je kinderen.

Pluspunten:

  • Leuk en spannend verhaal als je zes jaar oud bent
  • Optimaal gebruik van Wonderbook
  • Bladzijdes omslaan
  • Fotoalbum voor de nodige verlenging
  • Minpunten:

  • Kort
  • Verplicht gebruik van PlayStation Move, of je 'm nu gebruikt of niet
  • Niet uitdagend, spannend of boeiend genoeg als je een ouwe *** bent zonder kinderen
  • Kopen als:

    je de volgende combinatie thuis hebt:
  • kind(eren) van rond de zeven jaar + Wonderbook
  • kind(eren) van rond de zeven jaar + PS3
  • € 15,00 waar je niets mee doet (of geld overhebt) + altijd al Wonderbook heb willen proberen
  • kind(eren) van rond de zeven jaar + Trophies verzameld + je kind(eren) gebruikt om die kindergames te spelen en hen verplicht om alles Trophies te halen
  • Gameplay:

    123

    Gameplay, wat moet je erover vertellen als je voornamelijk een boek gebruikt? Het is gewoon een grappige game voor je kinderen. Voor jezelf is het te eenvoudig en te kort. Maar voor het eindcijfer houden we voornamelijk de doelgroep in gedachten.

    Graphics:

    1234

    Alsof je een kinderanimatiefilm zit te kijken. Voor kinderen hartstikke leuk en spannend, voor ons niets bijzonders. Je koters vinden het waarschijnlijk leuk dat ze zichzelf op tv zien.

    Sound:

    123

    Lekker dat noir-achtige stijltje met bijpassende muziek. De voice-overs zijn precies goed voor een dergelijk verhaaltje. De Nederlandse stemmen vond ik iets minder, maar kan er mee door.

    Lifespan:

    123

    Kort. Voor kinderen gelden er andere spelregels (nog even refererend naar kabouter Plop) en waardoor ze alles 100 keer opnieuw kunnen spelen. Maar toch, hè, die twee uurtjes.

    Ons eindcijfer: 7

    5 Reacties op “Wonderbook: Diggs Nightcrawler review”

    1. Haiko K. 6 juni 2013 om 23:38

      Ik had ‘m voor 5 euro bij Book of Spells. Klinkt leuk genoeg om de kinderen en mezelf een paar middagen mee te vermaken. Trophies scoren/kinderarbeid…

      White_Rabbit

      Dennis H. Reply:

      Kinderarbeid dus. Altijd nog beter dan onbekende kindjes uit de straat te vragen om bij jou te komen spelen.

      Haiko K.

      Haiko K. Reply:

      Inderdaad, is ook onnodig duur, dat kost me te veel lollies… En dingen die te duur zijn heb ik een broertje dood aan

    2. gameon 7 juni 2013 om 09:39

      Ik moet zeggen dat ik dat wonderbook concept toch wel erg leuk vind. Misschien toch nog maar eens een tweedehands PS3 scoren.

    3. 7 juni 2013 om 10:37

      Ik vond de preview best leuk. Cijfer lijkt mij terecht. Ik houd mij aanbevolen Maulerr ;)

    Laat een reactie achter

    You must be logged in to post a comment.