WWE ’12 is het vervolg op WWE SmackDown! vs. RAW 2011 en is recentelijk verschenen voor de PlayStation 3, Xbox 360 en Nintendo Wii. Ontwikkelaar THQ beloofde met dit nieuwe deel een andere richting in te slaan, en de gameplay van de SmackDown! vs. RAW-serie eens flink aan te pakken. Nu is WWE ’12 eindelijk hier. Heeft THQ hun belofte kunnen nakomen?

Zoals je van een WWE-game mag verwachten, zijn de meest bekende worstelaars, zowel mannelijk als vrouwelijk, aanwezig. Met een groot aantal selecteerbare vechters zul je zeker een heleboel verschillende bewegingen uit de kast kunnen trekken, maar helaas is de gameplay niet altijd even vriendelijk voor de speler.

Alle bekende acties, zoals slaan, vastgrijpen en Irish Whips, zijn present. Deze acties zijn, in tegenstelling tot de WWE SmackDown! vs. RAW-serie, vastgeketend aan een enkele knop voor elk van de acties. Het is vrij makkelijk om mooie moves uit je vingers te toveren, en alles werkt vrij lekker zoals we mogen verwachten. Sla je tegenstander lens, zodat deze zich niet zo goed meer kan verdedigen, en pas dan, wanneer mogelijk, een speciale beweging toe. Zet je tegenstander weer op zijn spillebeentjes recht, en beloon hem of haar met nog een speciale beweging. Zulke reeksen van bewegingen geven je echt genot wanneer je aan het spelen bent. Helaas kan de lol er snel af zijn als je tegenstander terug weet te komen. Het enige aspect wat namelijk niet naar behoren werkt, is het defensieve gedeelte. Je hebt namelijk de mogelijkheid om bewegingen en acties van je tegenstander te counteren. Echter, de hoeveelheid tijd die je hebt om dit te doen, is heel minimaal. Je moet binnen een paar tienden van een seconde snel op de juiste knop drukken, anders ben je te laat en zal je tegenstander je genadeloos te pakken nemen. Soms is het zelfs zo dat de desbetreffende knop niet eens getoond wordt, waardoor je niet weet dat je kunt counteren, en dus sowieso gestraft wordt voor je daden. Je computergestuurde tegenstander, echter, is dan weer heel goed in het counteren van bewegingen en zal zowat elke beweging die jij doet counteren, om daarna terug te slaan met zijn of haar eigen moves die jij dan weer moeilijk zal kunnen counteren. THQ zou deze problemen met een patch eventueel kunnen aanspreken.

Natuurlijk mag je van een waardige WWE-titel verwachten dat de hoeveelheid content niet heel dun gezaaid is. En gelukkig is dat ook niet zo. Naast de terugkerende WWE Universie, een modus waarin je een eindeloos aantal gevechten kunt spelen of simuleren, maakt ook de Road to Wrestlemania een terugkeer. In deze modus neem je de rollen van Sheamus, Triple H en een eigen gecreëerde worstelaar aan, om zo het verhaal te beleven dat de ontwikkelaars voor je bedacht hebben. Helaas is in deze modus het verhaal wat aan de zwakke kant. Naast deze mogelijkheden kun je ook je creatieve kant de loop laten in de vele Create-modi die aanwezig zijn in WWE ’12. Je kunt namelijk je eigen worstelaar ontwerpen, maar ook een eigen ring, moves list, finisher, introductie en verhaal. De vele mogelijkheden die in deze modi te vinden zijn, is de gameplay in WWE ’12 bijna eindeloos.

Zoals zijn voorgangers, is WWE ’12 ook online te spelen. De online gevechten werken lekker en er is vrijwel nooit sprake van lag. Je kunt makkelijk je weg vinden naar één van de vele beschikbare gevechten, de laadtijden zijn niet te lang en tot op heden hebben wij nog geen glitches gemerkt tijdens de gevechten die we online speelden.

De nieuwe engine die gebruikt wordt in WWE ’12 is er een die zorgt voor betere animaties voor de personages dan die zoals ze waren in de SmackDown! vs. RAW-serie, en het ziet er allemaal nog beter uit. Karaktermodellen zien er erg realistisch uit, en het is altijd een spektakel om te mogen kijken naar de introductie van elke vechter voor het gevecht. Omgevingen zien er ook goed uit en het lijkt echt alsof de arena leeft. Naast al deze visuele oogstrelingen zijn er natuurlijk ook nog de audiovisuele aspecten. Net als bij een voetbalwedstrijd hebben ook worstelmatches een commentator. Twee, zelfs. In voorgaande delen was het nogal eens zo dat deze commentatoren steeds hetzelfde bleven roepen. In WWE ’12 hebben ze dit aangepakt, en we zijn blij om te mogen melden dat de stemmen lang niet zo irritant meer zijn. Zelden zul je je druk maken om wat er gezegd wordt, en vaker dan niet zal er een glimlach op je gezicht komen door wat er gezegd wordt.

De grote hoeveelheid aan modi komt de speelduur in WWE ’12 zeker ten goede. Road to Wrestlemania zal zeker een aantal uren in beslag nemen, terwijl de WWE Universe-modus oneindig is. Mensen die hun creatieve hersenkwab willen gebruiken, zullen genot vinden in de vele Create-modi die er te vinden zijn, en online matches tegen bekenden en onbekenden van over de hele wereld, zullen voor de fan van het online spelen ook zeker de nodige uren vergen. Kortom, er is genoeg te doen!

WWE ’12 is een andere game dan zijn voorganger. Niet alleen in titel en content, maar ook op het gebied van gameplay. Hoewel er nog steeds wat kleine foutjes zijn, is WWE’12 een waardige game geworden die voor elke fan van de sport aan te raden is. Ook niet-fans die op zoek zijn naar hun eerste worstelgame, zullen in WWE ’12 een toegankelijke ervaring vinden die ze inwijdt in de wereld van WWE.