Wakker worden door het geluid van een irritant piepende wekker, we zullen er nooit aan wennen. Klagen doen we overigens verder maar niet want dat gepiep is nog altijd vele malen beter dan wakker worden door het gekraak van je neusbotje. Helaas voor Miles Kilo is dat laatste precies de manier waarop hij direct aan het begin van Syndicate weer bij kennis komt; door een paar flinke stompen op zijn neus. De toon is meteen gezet en we duiken onder in de heerlijk actie die Syndicate ons brengt.

Over 57 jaar – als een groot deel van de intheGame redactie al dik in de 90 is – strijden drie grote corporaties om totale heerschappij. Een corrigerende politieke macht bestaat niet meer dus geldt het recht van de sterkste op de wetteloze straten van een futuristische Amerikaanse cyberpunk wereld. In de wereld van Syndicate gaan de connecties tussen mensen veel verder dan Social Media. Vergeet Twitter, vergeet Facebook, Hyves is zo 2011 (!), alles – en dus ook de mensen – is digitaal met elkaar verbonden door bio-chip technologie. Het gevecht tussen EuroCorp, Cayman Global en Aspari wordt daarom gevoerd met meer dan alleen fysieke wapens. DART 6 is namelijk helemaal van 2069 en deze technologie stelt je in staat om gevechten naar je hand te zetten door in te breken op zowel de geest van je vijanden als de technologie om je heen. Hoe klinkt tijdelijk zo snel te handelen dat de tijd lijkt te vertragen, door muren heen kijken en je tegenstander dwingen zelfmoord te plegen? Het kan allemaal in deze sci-fi shooter.

Starbreeze Studios (bekend van The Chronicles of Riddick en The Darkness) brengt ons met Syndicate terug bij een klassieker. De oudere gamer zal zich het originele Syndicate herinneren dat ontwikkelaar Bullfrog in 1993 op de markt bracht. Diezelfde oudere gamer moet voorafgaand aan het spelen van het nieuwe Syndicate wel weten dat de moderne versie een totaal andere game is geworden dan de tactische top-down klassieker van weleer. We moeten de mensen van Starbreeze wel prijzen om het feit dat ze, ondanks het andere type gameplay, trouw proberen te blijven aan de tactische aspecten uit het origineel. Het ‘breachen’ of ook wel hacken van het brein van vijanden en technologie om je heen, is daarbij een belangrijke factor. Nog veel meer nog dan in de singleplayer zal de online coöperatieve modus de nadruk leggen op tactische gameplay. Helaas hebben wij deze nog niet mogen spelen dus buiten het vermelden van de optie zullen wij ons voor nu beperken tot een preview van de singleplayer ervaring.

Miles Kilo, de laatste prototype agent van EuroCorp, is voorzien van de laatste DART 6 technologie. Een chip in zijn hoofd stelt hem onder andere in staat om de tijd te vertragen en op verschillende manieren de omgeving om zich heen te hacken met ‘breaching apps’ die gedurende de game evolueren. Omdat iedereen een chip in zijn hoofd heeft, is niemand veilig en waar kogels niet afdoende zijn, is een simpele hack vaak genoeg om een einde te maken aan de tegenstand. Het gebruik van DART 6 kan zoals gezegd tijdelijk de tijd vertragen en gedurende die korte momenten, kan Kilo ook door muren heen kijken. Ideaal om de omgeving te verkennen en helemaal om een altijd bevredigende headshot te plaatsen. Onbeperkt is het gebruik natuurlijk niet maar de benodigde energie is snel weer aangevuld door het om zeep helpen van bosjes vijandelijke soldaten. Naast het beïnvloeden van de tijd, kan mechaniek in de omgeving worden gebruikt. Vijandelijke turrets kunnen naar je hand worden gezet, liften in beweging worden gezet en meer van dat soort werk. Veruit de leukste mogelijkheden van DART 6 zijn de manieren waarop je tegenstanders kan manipuleren. In de online co-op zijn er flink wat beschikbaar, in de singleplayer zijn er drie beschikbaar: Suicide, Backfire en Persuade. Door het gebruik van Suicide draag je je tegenstander op om zichzelf af te knallen, vaak met meerdere slachtoffers. Ideaal om een groepje soldaten van een rivaliserende corporatie uit te dunnen. Backfire zorgt ervoor dat munitie in een wapen explodeert, waardoor tegenstanders kort verdoofd raken en extra kwetsbaar zijn voor jouw geweervuur. Persuade gebruik je om van een tegenstander een medestander te maken die je steunt in je gevecht. Als iedereen is overwonnen, plaatst deze voor het gemak een headshot…bij zichzelf. Breachen zorgt ervoor dat verschillende keuzes mogelijk zijn. Het is prima om met scherp te schieten maar de verschillende opties en steeds krachtigere vaardigheden zorgen voor afwisseling en het verslavende ‘upgrade gevoel’. De vaardigheden maak je je eigen in een virtuele omgeving die doet denken aan de extra missies die we kennen uit de Metal Gear reeks.

De singleplayer campaign is opgedeeld in Milestones (hoofdstukken) en onze ervaringen tot nu toe zijn meer dan hoopgevend. Het is eigenlijk veilig te stellen dat Starbreeze Studios een lekkere FPS gaat afleveren. Wake Up Call, de eerste milestone, fungeert als tutorial en na het hardhandig ontwaken, vallen we meteen in de actie. Bij een FPS is het natuurlijk erg belangrijk dat de wapens goed ‘voelen’ en hoewel het vreemd blijft om dat over pixels te zeggen, moeten we vaststellen dat de wapens echt body hebben. Zeker met de rumble functie van de controller knalt ieder wapen er heerlijk op los en lijkt er gewicht in je handen te liggen. De variatie is ook dik in orde, futuristische pistolen, mini-guns, sniper rifles, het is allemaal terug te vinden en stuk voor stuk geloofwaardig en in de meeste gevallen voorzien van een alternatieve vuurmethode (granaten, enkele of salvo schoten, etcetera). Tevens valt de sfeer in positieve zin op. We moeten kritisch zijn en Syndicate kunnen we zeker niet de mooiste game in zijn genre maar er is erg consequent omgegaan met de industriële omgevingen en het gebruik van Neonlicht en graffiti. Een verzorgd geheel.

Het zal niemand verbazen dat er genoeg objecten te vinden zijn waar achter goed dekking kan worden gezocht. De ervaren FPS gamer zal de basics meteen onder de knie hebben; rennen, dekking, schieten, flanken en schieten. Goed en soepel uitgewerkt maar waar het boeiender wordt, is bij het breachen. Het is bijvoorbeeld geweldig leuk om je tegenstander op te dragen om zichzelf neer te schieten. Dit kan van achter een muurtje en er is dus geen gevaar dat je zelf het loodje legt. Omdat de zelfmoordenaar vaak omstanders met zich meeneemt, kun je met een succesvolle breach zorgen voor een serie kills. Wordt het dan niet te makkelijk? Nee, want breachen kost tijd en gedurende die tijd ben je kwetsbaar. Daarnaast zullen vijanden in veel gevallen niet rustig op je blijven wachten maar je ook proberen aan te pakken door op je af te stormen. Zeker op de moeilijkste stand is het geen gemakkelijke game.

Lezers die in het bovenstaande bekende elementen herkennen, hebben het helemaal juist. Syndicate is ondanks zijn toevoegingen niet bijzonder vernieuwend. Een beetje DEUS EX, het tijd vertragen hebben we ook eerder gezien maar we hebben te maken met een leuke titel en daar gaat het om. Daarnaast is echte vernieuwing in de gamewereld een zeldzaam iets. Het goed combineren van elementen is ook een kunst. Nogmaals moeten we de coöperatieve modus aanhalen, de multiplayer belooft namelijk een totaal andere ervaring te worden. Een ervaring waarvan wij ons hebben laten vertellen dat deze zelfs mmorpg-achtige aspecten zal bevatten. In teamverband diverse missies uitvoeren (er zijn bij de release negen maps beschikbaar), het lijkt ons wel wat en we kunnen dan ook niet wachten om uitgebreider met Syndicate aan de slag te gaan.

Vanaf 24 februari kunnen we aan de slag met Syndicate op de PS3, PC en Xbox 360.

Tags: EA / FPS / Starbreeze / Syndicate hands-on / Syndicate preview

Over de auteur:

Stijn B

Gamer sinds het Commodore 64 tijdperk. Bezoeker van honderden RPG dorpjes. "Married with children" en een PlayStation Portable. Nu serieus verslaafd aan Persona 3 Portable.

4 Reacties op “Syndicate Preview”

1. 

   Radboud   [95 XP]

   Op 15 februari 2012 om 08:46
   Beantwoorden

   Toch blijf ik het jammer vinden dat ze van een spel als Syndicate een generieke FPS maken.
   Ik ben blij dat ze bij XCOM in ieder geval (naast een generieke FPS) ook een game maken die meer richting het origineel is.

   Syndicate was één van mijn fav games op mijn Amiga 500+, maar deze (generieke) versie laat ik liggen.

   • 

     Felis_Rufus   [875 XP]

     Op 15 februari 2012 om 12:18
     Beantwoorden

     In de coöperatieve gameplay komt er wel meer terug uit het origineel. Samen ga je in feite missies volbrengen met verschillende rollen. Zo kun je als je de vergelijking met een mmorpg maakt iemand aanwijzen die de aandacht trekt en een ander op het ‘healen’ zetten. Verschillende situaties zullen een bepaalde aanpak vereisen en dat maakt het een totaal andere ervaring dan de singleplayer. Maar helaas dus nog geen hands-on tijd.
   • 

     Maulerr   [1,429 XP]

     Op 15 februari 2012 om 12:21
     Beantwoorden

     Afwachten dan maar … de klassieker van weleer helemaal kapotgespeeld op de SEGA Mega Drive.
2. 

   hoppermania   [984 XP]

   Op 15 februari 2012 om 10:07
   Beantwoorden

   Leest lekker, +1. The game zelf doet mij niet veel, ben geen FPS liefhebber.

Laat een reactie achter

Klik hier om je antwoord te annuleren.

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

Toegestane tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CAPTCHA code *