SPONSORS

PARTNERS

intheGame Kinguin Deals

Armin van Buuren – Sunny Days

Wolfenstein II: The New Colossus – Roswell Mission

Gespeeld: Call of Duty: WW2 Private Beta

Call of Duty komt er weer aan. Dit maal mogen we terug naar de Tweede Wereldoorlog, een setting waar enorm veel fans opnieuw naar verlangen. Battlefield heeft bewezen dat het zomaar even kan, waarom zou Call of Duty dan niet met de trend mee gaan?

Call of Duty: WW2 is weer een lekker ouderwetse boots-on-the-ground ervaring zonder al te veel poespas. Ouderwetse wapens waarbij de gekste wapens die je tegen zult komen niets meer is dan een oeroude light machine gun. Geen gekke laserkanonnen met vizieren waarmee je door de muur heen kunt kijken, en god zij dank, geen exo-suits.

Alhoewel de Beta op zich vrij soepel weg speelde miste ik iets. Als ik deze Beta naast World at War zou leggen, voelt het nog een beetje kaal en soft aan. Het zou natuurlijk kunnen komen doordat het nog maar Beta is, maar toch wekte het wat zorgen op. De Tweede Wereldoorlog staat bekend om de brute realiteit met alles er op en eraan. Een gevoel van brute realiteit kwam mooi tot leven in World at War, ook in de multiplayer, maar dit voelde ik totaal niet tijdens de Beta van WW2.

De game ziet er op zich vrij goed uit, op de Playstation 4. Het zijn geen over de top graphics, maar dit verwacht je dan ook niet van een Call of Duty titel. Ik had wel een grimmige en donkere sfeer verwacht. In tegenstelling ziet alles er een beetje opgepoetst uit met vrij veel kleuren. Misschien kan de zombie-mode dit evenaren, maar om daar achter te komen moeten we nog even geduld hebben.

De boots-on-the-ground ervaring voelde daarentegen ontzettend, maar dan ook ontzettend goed aan. Het zijn een mooie aantal jaren geleden sinds Call of Duty geen gebruik maakt van verticale bewegingsopties. Sterker nog, is dit de eerste Call of Duty game op de Playstation 4 en Xbox One met een ouderwets gevoel. Dat is tenminste als je de remaster van Modern Warfare niet meetelt. In mijn ogen is dit ook iets wat de franchise weer nodig had na al deze jaren. Dit zal een uitgerekend moment zijn voor veteranen, die niets hadden met al dat futuristische gedoe, om terug te keren naar de franchise.

ww2

Nog iets te snel

Call of Duty is altijd al een fast-paced shooter geweest. Echter lijkt het sinds Ghosts flink opgeschroeft te zijn. de tijd die benodigd is om mensen te doden is aanzienlijk verlaagd. Je houdt er van, of je vindt het niks. Persoonlijk hou ik er wel van als er tijdens een vuurgevecht ruimte is voor verandering waardoor de speler die begonnen is met schieten niet per se hoeft te winnen. Snel switchen naar je shotgun voor een close-range kill, of even achter een object schuilen om vervolgens er achter uit te duiken en een zee aan kogels lozen richting de vijand. Het lijkt alsof Call of Duty de laatste jaren hier geen ruimte meer voor heeft, degene die begint met schieten wint in 99% van de gevallen (mits de schoten raak zijn).

Al met al is het een enorme vooruitgang voor Call of Duty. Ik durf met bijna zekerheid te zeggen dat deze uitgave een stuk beter ontvangen zal worden dan voorgaande twee delen.

Gerelateerde berichten

Tags

Over: Darkness

Mijn naam is Jordy. Hoofdredacteur en PR Manager bij intheGame.nl.
Buiten mijn werkzaamheden ben ik een fanatieke gamer en een leergierige jongeman die altijd wel paraat staat om een gamepje te spelen. Maar het meeste van mijn vrije tijd gaat verloren aan ongepland verdwaald raken op internet terwijl ik iets probeerde op te zoeken.

Dit vind je misschien ook leuk...

Advertentie

Deze maand

Spring naar werkbalk