SPONSORS

PARTNERS

inThegame kinguin Deals

Battlefield 1 Official soundtrack

Nintendo Switch Announcement Trailer

Categorieën

Mijn GOTY ’15: Life is Strange

community_image_1422645871

Oke, misschien speel ik een beetje vals: Life is Strange speelde ik namelijk in 2016 uit. Het grafische avontuur lag namelijk al een tijdje op de ”to-do-stapel”, waar zich op het moment ook Bloodborne, MGS V en The Witcher 3 bevinden. In ieder geval, na alle uren die ik aan Fallout 4 besteed had, besloot ik voor mezelf dat voordat ik aan een van de net genoemde, grote games zou beginnen, ik eerst een kleiner en luchtiger spelletje wilde spelen – zoals dat je na drie Kerstdagen onbeperkt gourmetten, de volgende dag behoefte hebt aan een salade. Life is Strange bleek echter een zware maaltijd te zijn die moeilijk te verteren was.

Deze bespreking – een review wil ik het niet noemen, namelijk – zal zo veel mogelijk spoilervrij zijn. Ik zal beginnen met een kleine introductie: Life is Strange is een episodische, verhalende game waarin de keuzes van de speler centraal staan. Je speelt als de verlegen Max Caulfield, een 18-jarige studente met een passie voor fotografie. Op een dag kom je erachter dat je tijd kunt manipuleren en deze terug kunt draaien. Samen met je beste vriendin probeer je de verdwijning van een andere studente op te lossen en je nieuwe superkrachten zijn hét gereedschap om achter aanwijzingen te komen. Life is Strange is echter geen detective verhaal; het is een verhaal over vriendschap, verlies en acceptatie. Bij belangrijke keuzes heb je de kracht om de tijd terug te draaien en voor een andere optie te kiezen. De consequenties van die keuzes, zul je echter pas later ervaren, wanneer je niet meer kunt rewinden.

Meteen in het nieuwe jaar begon ik aan episode 1. Ik bingede, zoals bij elke goede serie, episode 2 en 3 erachteraan. Uiteindelijk bleek het twee uur ’s nachts te zijn en besloot ik voor mezelf dat ik moest gaan slapen. Dat ging natuurlijk niet, want ik zat nog té veel inTheGame (sorry kon het niet laten): ik móest weten wat er verder ging gebeuren!

De volgende ochtend speelde ik episode 4 en 5 uit en voelde ik me eenzaam, onthutst, alsof ik een goede vriend verloren was. Zeg maar, dat gevoel dat je hebt na de laatste aflevering van Breaking Bad. Een beter verhaal dan deze had ik geen tijden meegemaakt.

Het verhaal zelf is niet origineel. Max is de vreemde eend in een wereld van rijke, populaire snobs en haar beste vriendin, Chloe (punkrocker met blauw haar), past evenmin in die wereld. De setting voelt geforceerd “American High School”, maar de personages zijn minder oppervlakkig dan in eerste instantie lijkt. Ook bijpersonages blijken een doordachte achtergrond te hebben en elk personage heeft zijn eigen problemen en verhaal. Het “whodunnit”-aspect van het spel, en met name de uitkomst ervan, is echter niet zeer verrassend, maar zoals eerder gezegd is het oplossen van de verdwijning van het meisje niet het hoofddoel van het spel. Wat Life is Strange heel bijzonder maakt, is de manier waarop het verhaal verteld wordt. Elke storyteller weet; een verhaal staat of valt met de juiste details. Van voetstappen in het zand tot de vliegende stofdeeltjes in een zonnestraal die het raam binnenvalt; Life is Strange zet deze details prachtig in beeld. Op deze manier word je als speler het verhaal ingezogen en zal je, net als ik, niet rusten voordat je alle episodes gespeeld hebt.

2622065-life_is_strange_maxandchloe_car

Naast de vormgeving en de details, dragen ook de voiceacting en de dialogen bij aan een memorabele ervaring. Max heeft de keuze om met een scala aan personages een gesprek te voeren en kan kiezen welke relatie ze met deze personages wil onderhouden. Ben je niet tevreden met de uitkomst van je gesprek? Ga dan terug in de tijd, en kies andere opties uit de conversationwheel. De consequenties van de keuzes zijn echter pas later in de game zichtbaar, dus ook al ben je op dit moment tevreden met de keuzes die je gemaakt hebt, de volgende episode ben je dat misschien niet meer.

Life is Strange is een prachtige game met memorabele personages en een ongeëvenaarde beleving. Je leeft mee met de personages in de vorm van een lach, een traan en zelfs een woede aanval (aan het einde van episode 3 heb ik trauma’s over gehouden). Als je dus emotioneel instabiel bent (of zoals ik, een vrouw), dan is deze game alles behalve luchtig.

En als je, net als deze Worst, in 2015 geen tijd had voor Life is Strange, zorg dan dat het spelen van deze parel een goed voornemen voor jou zal zijn in 2016.

 

Life is Strange verscheen episodisch door 2015 heen op de PC, PS3, PS4, X360 en XBONE.

Gerelateerde berichten

Tags

Over: Regenboogworstje

Profielfoto van Regenboogworstje

In het dagelijks leven staat deze 21-jarige student Kunstgeschiedenis bekend als "Quintly", maar op de digitale snelweg rijdt deze jongedame in een voertuig dat het kenteken "Regenboogworstje" draagt. De Worst gamet al sinds het begin van haar bestaan en haar favoriete titels zijn Dragon Age: Origins en The Elder Scrolls IV: Oblivion.

Dit vind je misschien ook leuk...

  • Dick Noordzij

    Life is strange was een fantastisch spel, ik ben benieuwd naar het vervolg.

Spring naar de toolbar