SPONSORS

PARTNERS

intheGame Kinguin Deals

Armin van Buuren – Sunny Days

Wolfenstein II: The New Colossus – Roswell Mission

Review: Wolfenstein – The New Colossus

Wolfenstein

Wolfenstein – The New Colossus pikt het verhaal op waar The New Order is gestrand en sleept spelers direct in de brutale actie. Een Nazi-verscheurend avontuur zo als alleen Wolfenstein het kan brengen is wat je mag verwachten van deze nieuwe game in de serie.

Gangetjes First-Person-Shooters zijn altijd een gevalletje apart geweest. Aan ene kant heel erg vermakelijk, maar ook weer erg doorzichtig. The New Colossus laat de andere kant van het verhaal zien en bewijst dat deze vorm van een FPS wel degelijk potentie heeft. Ondersteund door een gruwelijke setting, een pakkend verhaal en geweldige cinematics ondersteunen deze ervaring.

Wolfenstein verdient in de eerste plaats al een gouden trofee voor de enorme ballen die ze tussen hun benen hebben hangen. De game is namelijk ontzettend gruwelijk, maar dan ook echt. Ontzettend. Gruwelijk. Misschien zijn we niets anders gewend van Wolfenstein, maar anno 2017 waar alles politiek correct moet zijn geeft Wolfenstein iedereen die er zo over de denkt de vinger.

Als dit je eerste ervaring is met een Wolfenstein game weet je na de eerste 10 minuten precies wat je mag verwachten van de rest van de game en of je er verdrietig van wordt of niet. De eerste paar cutscenes en korte gameplay scenes zetten de toon voor de rest van de game en dienen in mijn ogen als een soort van waarschuwing. Pas op: deze game is niet voor spelers met een zwakke maag of mensen die nog steeds in het verleden leven.

Wolfenstein nazi

Reichtig

The New Colossus begint met een korte recap over het vorige deel waarna je jezelf terug vindt in een rolstoel na aanleiding van de activiteiten uit The New Order. Precies op tijd word je wakker want na een kort dutje van ongeveer vijf maanden valt Frau Engel je gekaapte U-boat binnen. Gevonden! Op dit moment begint de game pas echt en zal je je weg door de U-boat moeten zoeken in een rolstoel. Met een hand aan het wiel en de andere aan de trigger van een machinepistool baan je je weg door het eerste level. Nazi’s omver vegen terwijl je in een rolstoel zit. Dat is toch het topje van de ijsberg als we praten over een bad-ass verzetstrijder.

Gelukkig houdt de rolstoel ervaring snel op, want de kreupele Blazkowicz mag het avontuur voortzetten in de Da’at Yichud armor, bekend uit het vorige deel.

Wolfenstein Frau Engel

Een fictieve weerspiegeling

Iedereen kan zich wel voorstellen hoe gruwelijk het er aan toe is gegaan in de Tweede Wereldoorlog. Alhoewel deze Wolfenstein niet gaat om de Tweede Wereldoorlog zie je wel duidelijk dat de sfeer en de manier waarop de Reich heeft gehandeld wordt overgenomen. Het verhaal is volledig fictief maar weet toch heel goed de horror van van zoveel jaar geleden te schetsen in een verhaal met de kernvraag: “Wat als?” Niet alleen in de gruwelijke missies en cutscenes zie je dit terug maar ook in de geweldig uitgevoerde personages. Stuk voor stuk hebben ze hun eigen verhaal.

Op verschillende manieren kom je meer te weten over de personages en allerlei andere backstories in het spel. Door de levels heen liggen allerlei brieven, dagboeken, krantenkoppen en andere collectibles verspreid die je meer vertellen over de personages of de angstaanjagende experimenten van de nazi’s.

In plaats van alleen dood en verderf zie je ook de klasse die de nazi’s bij zich droegen. Een hele stad omgetoverd tot een grote propaganda met vlaggen, posters en noem maar op. Er wordt over het algemeen Duits gesproken door de inwoners en de schijn dat de honger naar macht de ultieme oplossing is van regeren wordt her en der sterk opgehouden door niets meer dan symbolen en roodgekleurde vlaggen.

Wolfenstein

Showtime

De gameplay komt sterk neer op het volgende: Schiet alle nazi’s aan gort en doe dit op jouw manier. Zoals je misschien gewend bent van een gangetjes FPS speelt de game zich af in verschillende smalle, maar ook open ruimtes waarin vijanden met aantallen staan de wachten om doorzeefd te worden met lood, of lasers. Hoe je combat aan pakt in dit spel is volledig aan jezelf. Ga je guns-blazing de kamer binnenrennen met twee machinegeweren, of doe je stilletjes aan en probeer je alle vijanden één voor één uit te schakelen met een demper of een bijl?

De manier van spelen wordt beloond door punten. Headshots geven punten en silent-kills geven weer andere punten. Door een x aantal aan silent-kills uit te voeren gaat er een perk omhoog in level die te maken heeft met het uitvoeren van silent-kills. Hetzelfde geldt voor headshots, pop je een x aantal nazi’s een kogel tussen de ogen zal dit resulteren in een perk level up waardoor je meer schade doet terwijl je je ADS (Aim-Down-Sights) gebruikt.

Vervolgens is kan je ook ieder moment switchen tussen tactiek. Je zult misschien merken dat deze game geen simpele shooter is. Vijanden doen enorm veel pijn en doodgaan is iets waar je aan moet gaan wennen. Terwijl je aan het spelen bent krijg je langzaam een beter gevoel van de manier waarop vijanden reageren zodat je je hier op kunt aanpassen. Heeft de guns-blazing tactiek niet gewerkt en moet je het stukje overnieuw doen? Probeer dan eens een subtielere aanpak. De stealth-kills worden overigens beloond met een gruwelijke animatie.

Wolfenstein hatchet

Verdict

Nazi’s afschieten was nog nooit zo leuk als in Wolfenstein – The New Colossus. De game zit volgepropt met actie waar je een weg doorheen moet gaan banen op de manier waarop jij denkt dat dit gepast is. De cutscenes zijn ontzettend cool gemaakt en zijn indrukwekkend in verband met het verhaal en de setting waarin de game zich afspeelt. Wolfenstein mag dan niet voor iedereen zijn weggelegd, maar als je na het lezen van deze review niet afgeschrikt bent door de verschillende elementen uit de game, is het wellicht waard om een kijkje te nemen in deze alternatieve versie van het verleden. Het verhaal wordt versterkt door de brieven en leesbare objecten in de speelwereld en deze vorm van backstory verschaffen is altijd een mooie toevoeging geweest aan games die in mijn ogen te weinig voorkomt.

Pluspunten:
+ Gruwelijke setting
+ Ontzettend sterk verhaal
+ cutscenes zijn top gemaakt
+ Level design boost je eigen speelstijl

Minpunten:
– Soms best lastig
– Nare Autosave punteneven oldschool

Gespeeld op: Playstation 4 Pro

 

Gerelateerde berichten

Tags

Over: Darkness

Mijn naam is Jordy. Hoofdredacteur en PR Manager bij intheGame.nl.
Buiten mijn werkzaamheden ben ik een fanatieke gamer en een leergierige jongeman die altijd wel paraat staat om een gamepje te spelen. Maar het meeste van mijn vrije tijd gaat verloren aan ongepland verdwaald raken op internet terwijl ik iets probeerde op te zoeken.

Dit vind je misschien ook leuk...

  • Vindt het inderdaad een zeer gruwelijke game, letterlijk en figuurlijk. Ook het vorige deel gespeeld en dit deel sluit hier weer mooi op aan.. Eén van de weinige shooters op dit moment die je blijft boeien als je het speelt.

Advertentie

Deze maand

Spring naar werkbalk