Review: Senua’s Saga: Hellblade II (Enhanced Versie)

Senua’s Saga: Hellblade II is de nieuwe game van deze franchise van Ninja Theory en wij mochten met deze game aan de slag op de Playstation 5. De Enhanced versie van deze game beloofd ook wat bijzondere extra’s om te beleven.

Senua’s Saga: Hellblade II is op 21 mei 2024 uitgekomen op Steam en de Xbox. Na ongeveer anderhalf jaar krijgen we dan van deze game de PS5 Enhanced versie op 12 augustus. Wil je weten hoe deze game ons destijds is bevallen op de PC, klik dan hier!

Deze game waarin storytelling, graphics en narration hoog in het vaandel staan is dan ook het prachtige voorbeeld om dit te ervaren op de bank met de headset op en de lichten uit voor de ultieme immersieve ervaring! Na Hellblade I Senua’s Sacrifice werd de toon gezet voor een beleving die jij als gamer niet eerder hebt ervaren. In een oude historische (Viking) setting, waar psychoses (ook toen al) een leidend onderwerp zijn en de geluiden om je heen echt voelde door middel van het geluidssysteem, vraag je je soms af: wat is nu echt en wat niet? Senua’s Saga: Hellblade II laat je jezelf ook hier deze vragen stellen terwijl je speelt. 

Stemmen, zo veel stemmen… en Senua

Senua’s Saga: Hellblade II laat vanaf het begin ook al duidelijk zien (en horen) dat je niet alleen te dealen hebt met Senua als karakter in het oude IJsland, maar ook de stemmen die ze met zich meebrengt. Je zou kunnen stellen dat dit hoort bij haar, misschien zijn de stemmen zelf wel Senua. De game blijft hier bewust vaag over wat de ervaring des te bijzonderder en mysterieus maakt. Het kan ook de studio zijn manier laten zijn om jou als gamer te laten ervaren hoe het is om met een dergelijke aandoening te leven. De stemmen laten je soms twijfelen aan elke stap die je zet en zeggen dat je het niet gaat halen… maar ze weten je soms ook aan te moedigen om door te zetten, je doel te vinden en vertrouwen te hebben in jezelf. Go cheerleaders!

Senua is in haar avontuur in dit oude IJsland in de Vikingtijd op zoek naar een doel, haar doel, haar lotsbestemming. Mensen helpen, waar loopt ze eigenlijk naartoe, kan ze iedereen zomaar vertrouwen en is alles wel echt wat zij ziet en waarneemt? Omdat je in een wat lugubere setting gebracht wordt waarin alles koud, nat en donker is vanaf het moment dat je de game opstart, ben je ook meteen waakzaam als gamer.

Senua’s Saga: Hellblade II wind er geen doekjes om dat als jij rustig de kust afloopt, omdat je denkt iets gehoord te hebben, je dan mee te trekken in een compleet andere scené waarin alles luid, donker en als een compleet andere omgeving aanvoelt. Senua ziet die scené als werkelijkheid en jij als gamer zal die scené, puzzel of fight uit moeten zitten en/of oplossen voor je teruggaat naar de ‘’realiteit’’. Dit zeg ik bewust met aanhalingstekens, omdat ik oprecht niet weet hoe je realiteit definieert in deze game, but I love it!

Wereld puzzels en lore verhaaltjes

In deze game waarin je voelt dat je continu op scherp moet staan, waar je ieder moment wat kan verwachten of een fight die ieder moment kan uitbreken voelen de puzzels die je gaandeweg op moet lossen als een soort rust momentje (wat soms meer dan welkom kan zijn).

Tijdens de reis van Senua kom je soms een poort tegen met een symbool wat is opgedeeld in drie stukken, het is aan jou om die drie stukken van het symbool te zoeken in de nabije omgeving van die poort zodat die open kan. Dankzij dit soort puzzels voel je ook dat je even op adem kan komen van de ervaringen die je wellicht hiervoor gehad hebt. Het biedt je ook de mogelijkheid om de pracht van de wereld en het mooie IJsland te zien als je om je heen kijkt waar die stukken van dat symbool zich kunnen bevinden. De game speelt er op een leuke manier mee dat je net die juiste hoek moet vinden om de symbolen te zien vanuit Senua’s perspectief.

Daarnaast biedt Senua’s Saga: Hellblade II Lorestangir aan. Op bepaalde punten in de wereld tijdens het spelen vind je (als je goed zoekt) verschillende totems in de reis van Senua.  De stem die de lore verhalen verteld is afkomstig van het karakter Druth. Een geleerde uit die tijd die Senua in het verleden is tegengekomen. De stem van Druth stelt Senua ook vaker gerust dat ze er niet alleen voor staat. Dit voelt voor mij als gamer ook weer even als een dergelijke adempauze waarin ik op mijn gemak naar een klein verhaal kan luisteren uit de Noorse mythologie voor ik weer de illusies, moord, emoties en de reis van Senua in duik. Het maakt de pacing van de game ook zeer aangenaam op deze manier. Het is de studio die tegen je zegt: pull-up a chair, take a moment and listen to this soothing voice that tells you a story….

We walk, fight and focus

Gameplay, right… Aangezien het verhaal overduidelijk de boventoon heeft in Senua’s Saga: Hellblade II evenals de graphics en narration komt de gameplay wat mij betreft toch nog goed uit de verf.

Het lopen van punt A naar B voelt soms wat traag, maar ze hebben geprobeerd (en laten dit goed zien) hoe het als mens is om een grote afstand af te leggen waar je heen moet. Net zoals het beklimmen van een klif of een heuvel voelt soms onhandig maar tegelijkertijd heel realistisch. Waar je wellicht in andere games gewend bent om 20 meter te springen met één druk op de knop terwijl je een cape draagt, voel je bij Senua de zware waarheid wat het is om mens te zijn tijdens het klauteren.

Zo nu en dan in de game kom je de plaatselijke vijandige Viking tegen of moet je je eigen beelden uit je psychose verdrijven door je zwaard uit de schede te trekken en het gevecht hiermee aangaan. Je hebt snelle aanval, zware aanval, blocken/parry en uit de weg rollen. Timing in de combat gameplay is alles! Je voelt, als je net te laat bent en je toch een zwaard op je krijgt neergehamerd, dat je dit niet zomaar te boven komt. Je zakt naar de grond, het beeld kan in één keer bewegen met een rode/zwarte waas of je hebt een seconde of twee als Senua een herstel moment nodig voor je weer in verdedigingpositie staat. Dit voelt misschien vreemd, maar voor mij voelt dit superrealistisch en laat mij zien hoe het is om als mens een wapen vast te hebben en hiermee om te gaan. Dat je snelheid beperkt is, je kracht achter een slag matig voelt en dat je minder behendig bent als dat je gewend bent in video games. Super gedaan! (Arme Senua…)

Perspectief in het oplossen van de wereld puzzels is heel belangrijk. Je ziet mogelijk alleen maar een gestrande drakkar (Viking schip) wat in puin ligt en een paar gekleurde rotsen terwijl jij voor een poort staat met en symbool erop. Het is dan van belang dat jij gaat zoeken naar een bepaalde kijkhoek om (delen van) dat symbool te vinden in de vormen van je omgeving. Gevoelsmatig wil de game hiermee laten zien dat Senua speciaal is en een ‘’gave’’ heeft om de wereld op een andere manier te zien.

PS5 Enhanced goodies: nice!

De Enhanced PS5 versie van deze game brengt hele mooie extra’s met zich mee die ik zeker de moeite vind om te benoemen. Zo geeft de PS5 controller haptic feedback op de juiste momenten. De druppels regen links en rechts van Senua in een regenstorm. Het gegrom in een grot van een wezen (?), de focus/zoom knop waarin je voelt dat je maar tot een maximum kan indrukken. Dit allemaal om je immersieve ervaring met deze game nog groter te maken.

Het prachtig overgaan van je gameplay in een cutscene is een van de beste punten die deze game gedaan heeft. In de game zelf zitten nul laadschermen (het kan dus echt!), als je een chapter klaar hebt en je moet in game een reis maken schuift de camera van jou af en verplaatst zich kilometers verderop naar het punt waar je moet zijn. Via deze manier word je meegenomen in de prachtige omgeving van Ijsland en sta je meteen klaar om verder te gaan met Senua’s reis.

Ook zit hier (net zoals deel 1 van de game) de Dark Rot mode in wat betekent dat als jij te vaak afgaat je als Senua permanent je progress verliest. Ja, je verliest je save file en kan dan helemaal opnieuw beginnen. Voor de echte gamers onder ons die van een challenge houden, we bevelen dit aan! 😉

Verdict

Senua’s Saga: Hellblade II is een prachtig staaltje story telling, world building, je meenemen in Senua’s persoonlijkheid en waar ze mee worstelt, narration en lore building. Je voelt tijdens het spelen de liefde van de studio, het werk wat hier in is gestopt en de ambitie die ze hebben in dit project (en waargemaakt!). Houd je zelf van story driven games met een wat donker tintje, deze moet dan op je wishlist!