Review | Dynasty Warriors: Origins (Nintendo Switch 2)

Dynasty Warriors: Origins verscheen voor het eerst in januari 2025, maar ruim een jaar na de release van de game verschijnt ook de port op de Nintendo Switch 2. Waar we de originele release hebben gemist (het spijt ons), is dit het uitgerekende moment om deze kwalitatieve entree binnen de franchise alsnog te bespreken. Laten we daar snel mee beginnen.

De Nintendo Switch 2 (en hiervoor de Nintendo Switch) veranderde al snel in een handheld Warriors-apparaat. Met games als Hyrule Warriors en Fire Emblem Warriors vond ik mijn weg in een genre waar ik eerder nooit echt naar om heb gekeken. Over met name Hyrule Warriors: Age of Imprisonment was ik zeer te spreken en dit zorgde er dan ook voor dat ik enthousiast raakte van de Nintendo Switch 2-versie van Dynasty Warriors: Origins. Nadat ik de game enkele uren aan de tand heb gevoeld, ben ik eigenlijk ook benieuwd hoe deze speelt op de PC, PlayStation 5 of Xbox Series X|S. De game draait namelijk verrassend goed op de Nintendo Switch 2 en ziet er ook nog eens best gelikt uit.

Dynasty Warriors

Net als voorgaande titels zet Dynasty Warriors: Origins de Chinese oudheid op als een speelbaar canvas. In tegenstelling tot het spelen van een bekende held uit die tijd, treden we ditmaal in de schoenen van een onbekend en naamloos personage. We noemen onszelf The Wanderer en hebben eigenlijk geen weet meer van wie we zijn en waar we naartoe gingen. Een typisch gevalletje geheugenverlies zoals we ze kennen uit duizenden. Zoals ook uit duizenden, wordt het bekende Drie Koninkrijken-tijdperk gebruikt om de basis voor het verhaal neer te zetten. Dit keer in al een vroeg stadium van dit tijdperk.

We mogen zelfs enigszins de uitkomst van het verhaal beïnvloeden door na een redelijk uitgestippeld stuk te kiezen om onszelf te alliëren met een van de factions behorend bij Cao Cao, Sun Quan of Liu Bei. Ieder personage krijgt een redelijk goede introductie, waardoor je keuze vooral afhankelijk is van je voorkeur en strategische aanpak op basis van hun persoonlijkheden.

Het navigeren door de Drie Koninkrijken gebeurt uiteraard via het Chinese uitgestrekte landschap. Via een overworld map betreden we verschillende provincies waarin we aan de slag kunnen met verschillende soorten gevechten. Enerzijds gebonden aan het verhaal, maar daarnaast zijn er ook kleinere gevechten in de vorm van skirmishes en zelfs sidequests die een beetje tussen skirmishes en grote main quest-veldslagen in zitten. Tussen het vechten door kunnen we verschillende dorpen bezoeken, met personages praten en onszelf voorbereiden op de volgende gevechten via onze tent waar we allerlei dingen aan kunnen passen aan ons eigen personage.

Ten aanval

De Yellow Turban Rebellion is de grote vijand in deze game en deze personages zijn vanzelfsprekend gekleed in het geel. Tijdens het vechten zorgt het voor een typisch contrast tussen jouw soldaten en die van de vijand, maar tijdens cutscenes kan het een beetje storen. Het lijkt dan een beetje op een cutscene uit een RTS-titel als Age of Empires, waarin al je bekende personages hun overduidelijke en veel te gesatureerde teamkleur dragen. Het steekt een beetje af van de rest van de cutscenes, die over het algemeen een vrij realistisch en serieus beeld scheppen van de gebeurtenissen en conflicten.

Het vechten is natuurlijk waar het om draait en hier heeft de Nintendo Switch 2-versie wat mij betreft een grote voorsprong op andere versies van de game. Je kunt, zoals ik al eerder zei, vechten in grote main battles, maar ook aan de slag met hele kleine skirmishes die ongeveer drie minuten duren. Handig als je een bepaald wapen wilt trainen, of combo’s wilt oefenen. Dit soort hapklare missies zijn perfect voor tussendoor in handheld als je niet genoeg tijd hebt voor een groot gevecht, maar wel net genoeg tijd voor twee of drie kleine gevechten. Op deze manier heb ik ook de meeste uren gemaakt in Hyrule Warriors.

Het soort gevecht dat je aangaat, dicteert wel een beetje de speelstijl die je hanteert in dat gevecht. In de skirmishes komt amper tactiek kijken. Het bestaat in 99% van de gevallen uit een groep kanonnenvoer en een aanvoerder die sterker is. Dit is meestal je doel om uit te schakelen. Grote veldslagen vereisen wel dat je je een beetje bezighoudt met het slagveld. Je kunt via de minimap precies zien hoe je troepen het toen vergeleken met de vijand. Je ziet waar het klinkt en wie de overhand heeft in het gevecht. Het is vervolgens aan jou om jouw troepen te mobiliseren, commando’s te geven en om natuurlijk zelf mee te vechten en de doorslaggevende factor te zijn. Het is dus enerzijds een tactisch oorlogsspel waarin je het slagveld moet besturen, maar voornamelijk is het een actiongame, waarin je het opneemt tegen duizenden vijanden en handjesvol sterkere commandanten en bazen.

De combat kent verschillende elementen. Het begint met het kiezen van een wapen en dit kun je na ieder gevecht weer wisselen. Je bouwt een soort expertise op met dat wapen, die jouw hele personage sterker maakt. Je krijgt nieuwe Weapon Arts voor speciale aanvallen en leert steeds nieuwe combo’s om uit te voeren, vergelijkbaar met de groeiende lijst aan combo’s uit Hyrule Warriors. Je zult deze trucjes ook moeten gaan toepassen tegen de sterkere vijanden. Kanonnevoer leg je eenvoudig omver met je standaardaanvallen, maar de sterkere vijanden zoals commandanten en bazen moet je iets tactischer aanpakken. Je kunt hun aanvallen ook afketsen om een tegenaanval te doen die veel schade toebrengt en jezelf natuurlijk volledig veilig stelt van de ingekomen aanval.

Op de Nintendo Switch 2

Ik heb al gezegd dat dit soort games zich enorm goed lenen voor handheld-speelsessies door de keuze tussen lange missies en snelle, korte potjes. Dit doet me erg denken aan de tijd van de PSP, waarin volwaardige AAA-franchises opeens een handheldversie kregen. Hapklare content die je eenvoudig tussendoor en onderweg kunt doen zonder direct een uur uit te moeten trekken voor een lange missie.

De game ziet er ook aardig gelikt uit op de Nintendo Switch 2. Misschien iets minder verfijnd dan op andere platformen, maar absoluut niet ondermaats. Je kunt kiezen om de game te spelen met een variabele framerate, waarin 60 de target is en veelvuldig wordt gehaald. Je kunt er ook voor kiezen om de game te spelen met een framerate van 30 die vaststaat. De resolutie krijgt hierdoor een boost, maar je levert dus wel in op vloeiende gameplay. Ik vond beide opties prima, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de meer vloeiende variabele framerate.

Verdict

Dynasty Warriors: Origins is wederom een geslaagde Nintendo Switch 2-port en volledig onbedoeld leent deze game zich enorm goed voor deze console. Voor fans die eerder al dipten in Hyrule Warriors of Fire Emblem Warriors en toch nieuwsgierig zijn naar meer, is dit de uitgelezen kans. Dynasty Warriors: Origins is een verfijnde Warriors-game die het beste uit de franchise na jaren ervaring stroomlijnt en zo een toch wel aardig overtuigende entree maakt op de Nintendo Switch 2.