Review | Hyrule Warriors: Age of Imprisonment – Historisch Hyrule en zijn karakters

Iets meer dan twee jaar geleden kwam Tears of The Kingdom uit en trok Link en Zelda wederom weer uit elkaar. In de nieuwe Hyrule Warriors: Age of Imprisonment volgen we Zelda en haar geallieërden. Slaagt de game erin om het verhaal en de lore aan te vullen?

Wie bekend is met de Dynasty Warriors-serie, is vast en zeker ook bekend met de spin-off serie Hyrule Warriors. Dezelfde formule alleen in een ander universum! Ditmaal wordt de Imprisoning War onder de loep genomen en beleven we het verhaal vanuit Zelda’s perspectief.

In Hyrule Warriors: Age of Imprisonment duiken we de geschiedenis in en beleven we het meesterplan van Ganondorf die Hyrule in zijn macht wilt hebben.

Als je Tears of The Kingdom hebt gespeeld, weet je in grote lijnen welke gevechten je gaat meemaken maar niet op welke manier. Slaagt de game erin om het verhaal van Zelda inhoud te geven?

Zelda in de hoofdrol

Voor het eerst in de Hyrule Warriors-reeks staat Princess Zelda zélf centraal. Geen bijrol of een genoemde NPC, maar een volwaardig hoofdpersonage met een emotionele verhaallijn die we al deels hebben mogen volgen. Zoals de titel van de game het al weggeeft, speelt de game zich af tijdens het tijdperk van de Imprisoning War — een mythische periode die in Tears of the Kingdom werd benoemd, maar niet volledig werd uitgelegd. In Hyrule Warriors: Age of Imprisonment leef je een groot deel van Zelda’s avontuur mee, maar helaas niet alles. We weten bijvoorbeeld hoe Zelda en Link “herenigt” worden en komt de game ook niet tot dit knooppunt. Vrijwel alle andere gebeurtenissen die we kennen uit korte cutscenes of een verhaaltje krijgen we daarintegen wel te zien en te spelen.

Tijdens Zelda’s reis terug in de tijd naar het oude Hyrule ontmoet ze Koning Rauru en partner Sonia, en natuurlijk niemand minder dan Ganondorf. De setting en scenario’s waarin Zelda terecht komt zijn al bekend, maar geven nu het hele verhaallijn iets meer body. Gebeurtenissen zoals de Molduga aanval of het verraad van Ganondorf op Koning Rauru komen bijvoorbeeld terug; dit keer heb je een aanleiding over waarom, wat en hoe iets gebeurt.

De game is een aanvulling aan de lore uit Tears of The Kingdom en geeft ons een beter beeld over de historie, maar soms lijkt het alsof gebeurtenissen of karakters uit de duim gezogen zijn geworden om het verhaal boeiender te maken.

In Hyrule Warriors: Age of Imprisonment speel je niet alleen met Zelda, maar dit keer ook met andere karakters. Denk bijvoorbeeld aan Koning Rauru of Mineru en haar constructs, die allebei een totaal andere combat stijl hebben van elkaar. Ook komen we personages tegen die nooit eerder zijn vernoemd en vaak zelfs ook niets bijdragen aan het verhaal. Verschillende karakters voelen dan ook niet fijn om te spelen, niet alleen omdat ze een generieke moveset hebben, maar ook omdat de diepgang mist. Sommige karakters vond ik zelfs cliché, een oogrol of twee gebeurde dan ook automatisch.

Omdat we het verhaal al in grote lijnen kennen, voelt Hyrule Warriors: Age of Imprisonment zeker niet aan als een “tough pill”. De game triggert bij mij iets waardoor ik hem continu verder wil spelen, waarschijnlijk omdat elke happening het verhaal en de lore verrijkt.

Meppen, meppen en nog eens meppen

De gameplay blijft trouw aan het beproefde Musou-recept: je maait honderden vijanden neer met een klein team. Voeg daar nog even wat combo’s en schermvullende aanvallen aan toe, en voila!

Toch voelt het spelen fijner dan ooit. De bijna twintig speelbare personages — waaronder Rauru, Mineru en Zelda— hebben elk unieke speelstijlen die uitnodigen tot experimenteren. Zelda gebruikt bijvoorbeeld haar ability om tijd te manipuleren, meestal komt dit aan het einde van een combo voor en het zorgt ervoor dat haar aanvallen nog krachtiger aanvoelen. Elk karakter heeft zijn eigen finisher move, die getriggerd kan worden nadat een combat metertje is gevuld. Deze kun je mid-combo triggeren of bewaren voor een grote groep vijanden om sneller door het level heen te komen.

Een nieuwe additie tot de combat zijn de sync strikes. Dit is een gecombineerde aanval die je met twee karakters uitvoert. Elk karakter heeft met elkaar een unieke Sync Strike move, die ook weer hun eigen voordelen met zich meehebben. De een is goed tegen karakters met een pantser of schild terwijl de andere juist goed is voor grote groepen aan basic enemies.

Omdat je dus kunt kiezen uit verschillende karakters, kun je de levels strategisch aanpakken. Natuurlijk kun je ook je weg iets moeilijker maken, je favoriete karakters kiezen en je weg te brute forcen door op de X & Y-knop te bashen!

Missies hebben ook iets meer diepgang gekregen. Dit keer kun je aangevallen worden in gebieden die jij verovert. Deze “aanvallen” zijn missies die je al eens gespeeld hebt, alleen met dit keer een twist of loot dat normaal niet te verkrijgen is. Hierdoor wordt er wel het gevoel gegeven alsof je echt in een oorlog aan het vechten bent.

Een (bijna) gewonnen veldslag

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment komt echt tot leven dankzij de performance van de Switch 2. Waar de eerste twee games regelmatig worstelde met framerate waarvan je moest huilen én lange laadtijden, laat Age of Imprisonment zien wat de Switch 2 kan.

De game draait stabiel op 60 fps op een resolutie van 1080p, zelfs in chaotische gevechten waarbij het scherm goed gevuld is. In handheld mode ziet de game er ook echt fenomenaal uit, echter in docked mode komen de imperfecties meer naar boven. Zo zien we wat meer scherpe en onduidelijke randjes, worden menu’s tamelijk wazig en gaat de algemene texture kwaliteit wat achteruit door de upscaling naar een resolutie van 2k of 4k.

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment maakt, naar mijn weten, geen (optimaal) gebruik van de extra performance die de Switch 2 dock met zich meebrengt. Mogelijk heeft dit te maken door de limitaties van de game engine, die tevens dezelfde is uit de voorgaande game met wat tweaks voor de Switch 2.

Verdict

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment is een game die je moet spelen als je Tears of The Kingdom hebt uitgespeeld. Het is een aanvulling op het hele verhaal en lore dat we kennen. Alhoewel de game een paar cliche momenten/karakters heeft én niet helemaal tot de ontknoping komt, is het een goede toevoeging.

Qua performance heeft de Hyrule Warriors-serie een goede stap vooruit gezet; stabiele framerate bij een fighter game is van essentie en geeft je meer controle. Zelf ben ik benieuwd hoe een volgende musou-game zal aanvoelen met een volledig nieuwe engine voor de Switch 2.