Review | Yoshi and the Mysterious Book

Tabula rasa

Ook wel een onbeschreven blad, een schone lei. Iets om te ontdekken, te ervaren. Dat is waar deze game heel erg op in wilt spelen. In Yoshi and the Mysterious Book vinden de Yoshi een boek vol onbekende wezens, genaamd Mr. E. Deze ‘E’ kan zijn eigen boek niet lezen, dus vraagt aan Yoshi om de werelden te ontdekken. Vervolgens kies jij je favoriete kleur Yoshi, zet je het vergrootglas op het boek en ga je ontdekken. Het doel: Mr. E zijn verloren kennis terug te vinden.

Ieder wezen heeft zijn of haar eigen habitat, waar je volledig vrij bent om van alles en nog wat te proberen met deze onbekende wezens. Iedere keer dat jij iets nieuws doet, zoals er tegen slaan, het beestje opeten of wat dan ook, dan wordt daar een aantekening van gemaakt op de achtergrond. Zo ga je steeds verder door de levels heen, en zal je nieuwe dingen moeten ontdekken om verder te komen.

Het is een juiste mix tussen platformer en puzzel-game, maar heeft ook zeker wat leuke ‘boss fights’. Zo zal je pal tegenover Kamek en Bowser Jr. staan, die meerdere malen in het verhaal terugkomen. Het verhaal is vrij licht en de game draait vooral om gameplay.

Wat the Mysterious Book enorm goed doet, is inspelen op de creativiteit en nieuwsgierigheid van de speler. Of je nu kind bent, of inmiddels al een volwassen kind, er is voldoende te ontdekken in deze game. Maar, dit is niet alleen maar een lineaire ervaring. De game moedigt aan om levels opnieuw te spelen en je zult geheid weer nieuwe dingen vinden en ontdekken. Dit is waarom ik zelf zo van Nintendo games hou, ze spelen altijd op leuke wijzen met je creativiteit. Of je nu gaat bouwen in Tears of the Kingdom, of ontdekken zoals in deze game. Yoshi and the Mysterious Book past perfect in de Nintendo bibliotheek.

Een game die je opnieuw wilt spelen

Waar dit voor zorgt, is dat je de game constant opnieuw wilt spelen, of in ieder geval specifieke levels. Al denk ik dat de synergie tussen deze levels, wezens en het ontdekken van nieuwe elementen nóg een stapje beter en dieper had gemogen. Voor de kids en mensen die een laagdrempelige maar creatieve game zoeken, is dit dan wel de perfecte middenlijn. Maar, vaker worden geïntroduceerde mechanics maar kort gebruikt en komen ze niet of maar één keer terug. Ook zorgt het ervoor dat de replay value alleen hoog is voor de completionist, niet voor degene die gewoon door het ‘verhaal’ heen wilt spelen. Dat is een keuze en ik kan echter zeker aanraden om lekker te blijven ontdekken, ook in oudere levels. Maar, ook binnen de levels zal je niet alleen maar standaard vooruit gaan. Soms moet je naar boven, beneden, terug naar links of is het gebied juist heel klein en zal je flink moeten puzzelen.

Alsof je in een sprookje speelt

Wat mij vooral trok naar deze game, is de tekenstijl. De game heeft een juiste mix tussen aquarellen en schetsen, met natuurlijk dat Nintendo laagje eroverheen. Deze stijl oogt soms zelf wat uitgesproken Japans, wat ik heel tof vond om te zien. Het is niet je standaard Nintendo game look. De game speelt ook enorm met kleuren, die duidelijk schetsen wat Yoshi’s opties zijn. Maar, niet alleen de wereld ziet er goed uit, ook de designs zijn enorm doordacht. De wezens die je in de wereld vindt zijn allemaal ontzettend uniek qua styling en qua concept. Ook de interacties die je hebt met ieder wezen, die zijn oneindig. Opeten, op je rug dragen, ermee gooien, iets voeren. Noem het maar op en de grafische stijl past zich aan op wat gebeurd met het wezen. Het voelt zowel conceptueel, als grafisch, enorm aan alsof je speelt in een sprookje.

Sterke performance in handheld én docked mode

Dit slaat ook over naar de performance in beiden modi. De game oogt scherp, speelt soepel en dat doet het across the board. De handheld mode speelt in een soepele 60fps en oogt veelal scherp. Soms kan de game wat zacht ogen, of minder gedetailleerde textures bevatten. Maar, dat is echt minimaal zo. De game speelt gewoon lekker onderweg en ziet er fantastisch uit. In docked mode speelt de game ook op een soepele 60fps, met wat lijkt op een zowel constante 4K output. De game is haarscherp, de kleuren en animaties spatten van je scherm én de storybook stijl is echt geweldig op groot scherm.

Verdict

Een game die je niet opjaagt met tijdsgebonden objectives, maar die jouw creativiteit én nieuwsgierigheid waardeert en beloont. Dat is precies het soort game dat Nintendo goed kan gebruiken in het portfolio. Yoshi and the Mysterious Book is weliswaar geen spectaculaire game, maar het is wél de perfecte game voor Nintendo-fans die houden van ontdekken, experimenteren en verdwalen in charmante werelden vol karakter.

De combinatie van creatieve gameplay, een unieke sprookjesachtige artstyle en de sterke performance in zowel handheld als docked mode zorgt ervoor dat deze game ontzettend comfortabel speelt. Hoewel sommige mechanics meer diepgang hadden mogen krijgen en niet iedere speler de replay value even hoog zal vinden, weet de game alsnog constant een glimlach op je gezicht te toveren.