Review | Devil May Cry 5: Devil Hunter Edition op de Nintendo Switch 2

Het is een geweldige tijd voor Switch 2 spelers, gezien ontzettend veel ports naar de hybride console komen. Een van die ports is Devil May Cry 5! De Devil Hunter Edition komt met diverse bonuscontent, waaronder de Vergil opties. Met zo veel sterke ports op de Switch 2, kan Devil May Cry 5 zich bewijzen?

Met sterke ports als Cyberpunk 2077, Star Wars Outlaws en Indiana Jones, ligt er genoeg competitie op de loer voor Capcom. De RE Engine bewijst echter al een tijdje dat het een enorm lekkere engine is voor de Switch 2. Dat Devil May Cry 5 zich een weg ging banen naar deze console was een gegeven, maar dat het zó goed zou lopen, dat is wellicht onverwachts!

I am the storm that is approaching

In 2019 heb ik de game al een aantal keer volledig doorgespeeld voor mijn originele review en ook de special edition is flink getest binnen de redactie. Dus, het is geen verassing dat ook de Switch 2 versie gespeeld gaat worden. Voor diepgaande review taferelen verwijs ik je graag door naar beide reviews. Maar, ik wil toch even de tijd nemen om een korte review te maken van hoe ik de game nu zie.

Devil May Cry 5 is namelijk nog steeds, bijna 7 jaar later, een van de beste actie titels op de markt. Het is een bijna perfecte samenhang van verhaal, graphics, muziek, over-de-top actie én flair. Ik heb oprecht net zoveel plezier gehad met mijn huidige playthroughs, dan dat ik al die jaren terug heb gehad toen de game nog nieuw-nieuw voelde. Die new game smell, die was dus sterk aanwezig.

Wat je kan verwachten in deze game is een driehoeksverhouding tussen Dante, Nero en (V)ergil. Hun verhalen mengen zich constant, of je nu de normale story volgt, of de Vergil story. Het verhaal is extreem slim in elkaar gestoken en heeft genoeg twists in petto voor je. Daarnaast kan je een boel humor en stijl verwachten. Deze franchise ruikt naar ‘swag’ en dat is onveranderd door de jaren.

Qua combat is het een enorm afwisselende game, waar je meerdere personages speelt die allemaal andere combat stijlen hebben, of je nu mensen slaat met een letterlijke motor of doormidden snijdt met je zwaarden. De combat in combinatie met de stijlvolle muziek en memorabele personages zorgen voor een sterk geheel dat vrijwel naadloos speelt.

Switch 2: Docked

Toen ik Devil May Cry 5 op de Switch 2 startte, vroeg ik me af wat ik grafisch kon verwachten. Toch was ik vooral benieuwd naar de framerate. Veel ports kiezen voor 30 fps, zodat de game er visueel zo goed mogelijk uitziet. DMC5 is echter een actiegame in hart en nieren, dus geef ik de voorkeur aan een stabiele 60 fps.

Ik was dan ook positief verrast toen ik de game opstartte en meteen een bijzonder soepele 60 fps voorgeschoteld kreeg; misschien wel de meest stabiele die ik tot nu toe op de Switch 2 heb gezien. Capcom begrijpt duidelijk wat de kern van deze game is en kiest er daarom voor om hier en daar wat grafische kwaliteit op te offeren ten gunste van een consistente framerate.

Nog verrassender was hoe geweldig de game eruitziet in docked-modus. De visuele concessies zijn opvallend klein en effecten, animaties en de over-de-top gevechten komen uitstekend tot hun recht. Hier en daar ontbreken wat reflecties, maar dat valt nauwelijks op tijdens het spelen. De resolutie lijkt bovendien vrij stabiel te blijven op wat oogt als 1080p tot 1440p. Dankzij DLSS-upscaling komt de balans tussen beeldkwaliteit en prestaties bijzonder goed uit de verf.

Dit is zonder twijfel een van de beste ports die Capcom ons tot nu toe heeft gegeven. Maar hoe speelt de game eigenlijk in handheld-modus?

Switch 2: Handheld

Nou, eigenlijk speelt de game ook in handheld-modus verrassend goed. Ik vond het wel wat lastiger om alle complexe knopcombinaties optimaal te benutten zonder een externe controller, maar dat doet weinig af aan de ervaring.

Wat prestaties betreft zien we ook hier een bijzonder stabiele 60 fps. Ik heb tijdens mijn speelsessies oprecht geen merkbare framedrops of bugs gezien. Qua resolutie lijkt de game rond de 720p te draaien, waarna een sterke DLSS-upscaling wordt toegepast. Hierdoor blijft het beeld scherp en is er nauwelijks sprake van blur.

Wel merk je dat de anti-aliasing soms wat te wensen overlaat, vooral in donkere omgevingen. Op zulke momenten kan het beeld er grafisch wat vlak uitzien. Toch is dat een compromis dat ik graag accepteer voor een zo stabiel mogelijke framerate. Ook in handheld-modus begrijpt Capcom duidelijk wat fans van Devil May Cry 5 belangrijk vinden.

Je levert hier dus wat meer grafische kwaliteit in dan in docked-modus, maar in ruil daarvoor behoud je die indrukwekkend stabiele 60 fps. Dat maakt de handheld-ervaring uiteindelijk veel beter dan ik vooraf had verwacht.

Verdict

Devil May Cry 5: Devil Hunter Edition is een van de beste ports die ik gespeeld heb. Het is een port die begrijpt wat DMC-fans willen en dat is een stabiele framerate. Daarnaast levert het toch weinig grafische kwaliteit in, vooral op docked-mode. In handheld lever je daar iets meer in, maar behoudt je die stabiele 60 fps.

Daarnaast is dit een complete editie die alle (extra) content bevat, wat hem zeer interessant maakt voor mensen die de game of de DLC nog niet hebben gespeeld. Maar, zelfs als je dat wel al eens gedaan hebt, dan voelt het alsof je de game weer volledig opnieuw mag ervaren in handheld. Het is hoe dan ook een sterke aanrader met weinig minpunten.