Review | MXGP 26

Motorcross is al sinds kinds af aan een echte jongensdroom geweest; iconen zoals Ricky Carmichael en Travis Pastrana fascineerde mij als kleine jongen. De Europese motorcorss scene is net iets anders, en kennen wij de serie MXGP. Weet je wel, die race series met onze eigen Jeffrey Herlings? — Een officiële game van deze race serie hebben we eventjes niet gehad, maar keert dit jaar terug met MXGP 26.

De MXGP motorcross serie is de afgelopen jaren flink veranderd. Tony Cairoli, de man die jarenlang het gezicht van het kampioenschap was, is met pensioen, en Jeffrey Herlings heeft dit jaar op fenomenale wijze de titel gepakt. Er is dus een nieuwe generatie aan zet, en genoeg reden om benieuwd te zijn naar een nieuwe game.

Naast dat de echte MXGP series over de heen jaren is veranderd, is de game series mee gaan evolueren. De laatste motorcrossgame die ik zelf heb gespeeld was MXGP Pro, een deel uit de tijd dat de reeks nog van Milestone kwam. Inmiddels ligt de licentie bij Nacon en Artefacts Studio. MXGP 2024 heb ik overgeslagen, en dat deel had geen al te beste reputatie. Artefacts nam daarna een jaar de tijd om de game opnieuw op te bouwen, en dat leverde MXGP 26 op: het eerste deel in de reeks dat op Unreal Engine 5 draait.

Een nieuwe engine betekent totaal nieuwe physics, veel betere rijderanimaties en natuurlijk een grafische overhaul. Verandering kan goed of slecht uitpakken, die veranderingen nemen we even onder de loep.

Onvoorspelbaar en niet altijd eerlijk

Eerst even over de moeilijkheid. Zonder assists is MXGP 26 een stuk pittiger dan de delen van voorgaande jaren. Zo begint de game met een aantal assists uit, waar ik hem eigenlijk al te moeilijk vond. Snel heb ik dan ook  Rider Lean/Position en Combined Brakes aangezet. Rider Lean/Position helpt je rijder zelf in balans te houden tijdens bochten en sprongen, Combined Brakes regelt de voor- en achterrem samen op één knop. Voor een leuke speel ervaring is het eigenlijk een noodzaak dat er wat assist aanstaan, zo is het de enige manier om de game redelijk speelbaar te houden.

Maar ook mét assist aan die het spel iets makkelijker maken blijft het gevoel van volledige controle uit. De controle over je motor is op papier iets verbeterd, maar de nieuwe physics zijn soms zo onvoorspelbaar dat ik nooit helemaal weet wat de motor gaat doen. Een voorbeeld is bij het remmen; mocht je net iets te lang remmen dan heb je kans dat de motor ineens 90 graden draait. Zonder dat je rare inputs doet, kan het zijn dat je snel al snel van de baan afdwaalt omdat de physics een andere uitkomst besluiten dan dat jij voor ogen had.

Dan zijn er nog de scrubs en whips. Voor wie de sport niet kent: dat zijn van die hesh trucs wanneer de motor tijdens een sprong plat en laag gehouden wordt, om tijd te winnen, en waarmee ze er ook gewoon stijlvol uit laten zien. Een staple “trick” in de motorcross wereld, en in voorgaande delen kon je ze zelf uitvoeren (al zagen ze soms heel fout uit). In MXGP 26 zijn ze praktisch niet mogelijk. Je kunt wel de positie van je rijder in de lucht aanpassen maar van de motor niet. Het echte scrubben is niet mogelijk zoals dat in vorige delen wel kon.

Dynamic deformation, interessant maar irritant

In het echt is een motorcrossbaan aan het begin van de dag nog strak en vlak, en na een paar heats is het een slagveld aan ruts, gaten en losse grond. Rijders moeten constant op de hoogte blijven en soms hun lijn aanpassen, en dat is precies wat de sport zo spannend maakt. Dat gevoel wil dynamic deformation nabootsen, en het idee zelf vind ik dan ook briljant. De vorige delen hadden dit ook tot in zekere maten, maar de Unreal 5 engine zou deze feature een nieuw leven in moeten blazen.

In de praktijk pakt het echter niet lekker uit. De ruts blijven niet alleen liggen, ze worden steeds erger, soms zo erg dat je bepaalde lijnen simpelweg niet meer kunt rijden. In combinatie met die wisselvallige motor physics maakt dat het spelen niet echt leuk. Soms verliest de motor ineens volledig grip en vlieg je van de baan, soms lig je direct naast je motor. Het is een mooie technische prestatie, maar als de basis onder je wiel niet voorspelbaar of corrigeerbaar is, voelt een baan die steeds slechter wordt vooral als extra straf in plaats van extra realisme.

Mooi om te zien, maar zonder leven

Het positieve nieuws is dat de game verrassend goed draait op pc. De performance van Unreal Engine 5 is voor mij altijd een verrassing, sommige games draaien keigoed en anderen weer mega slecht. Tijdens MXGP 26 heb ik geen performanceproblemen gehad, ook niet op een inmiddels wat oudere setup als mijn i9-10900K en RTX 3080, en de game ziet er prima uit.

Hoe goed de game ook oogt, mist het toch leven. Een Grand Prix voelt in het echt als een groot feest: tienduizenden fans, brullende motoren, commentatoren die door de speakers schreeuwen om het publiek op de hoogte te houden en natuurlijk muziek. In MXGP 26 staat wel publiek langs de baan, maar het beweegt niet. Ook is er geen ambience van het publiek, geen speakers rond het circuit, niks van de omgeving zelf. Het circuit voelt daardoor als een mooi decor in plaats van een plek waar een Grand Prix plaatsvindt.

MXGP 26 mist hierdoor echt leven. Het weet je ook niet echt te pakken tijdens een race, waardoor je eerder het spel afsluit dan nog een race wilt doen.

Een grote menusimulator

Wat heel jammer is aan MXGP 26 is dat het voelt als een menusimulator. Er is geen gesproken commentaar of voice acting, en direct na een race word je weer in een menu gegooid. Geen cutscene van een prijsuitreiking, geen moment om even te vieren of te balen en geen overzicht of je nieuwe items hebt vrijgespeeld. In een sport waar de podiumceremonie met champagne en volksliederen bij hoort, is dat een gemiste kans.

Een carrièremodus is er verder ook helemaal niet, en dat mis ik enorm. Er is wél een Championship-mode, echter is deze niets meer dan de volledige racekalender achter elkaar. Na elke sessie krijg je weer een menu in je mik geschoven, en dat voelt niet echt fijn. Het voelt alsof de game snel klaar met je wilt zijn, zo van; wil je iets aanpassen of de volgende spelen? Er is geen verhaal en geen echt gevoel van progressie. De quick race en time trial zijn, eerlijk gezegd, whatever: gewoon een race, mét of zonder AI, niks speciaals.

En dan de startgrid. In het echt staan er per klasse tientallen rijders aan het hek, en juist die chaotische start en wie de holeshot haalt hét moment van elke race. In MXGP 26 staan er maar heel weinig CPU-rijders aan de start. Ik schat dat zo’n 25 procent van de startpoorten gevuld is, en dat is voor een motorcrossgame gewoon niet realistisch.

Verdict

De grootste verrassing is van MXGP 26 is hoe goed hij op pc draait met het gebruik van Unreal Engine 5. Buiten dat heb ik helaas niet veel goeds te praten over de game. Het is ontzettend jammer dat de game zo minimaal aanvoelt. Het mist de ziel die de MXGP-games, in elk geval in de voorgaande delen, nog enigszins hadden: geen carrière, geen echte progressie, een leeg circuit en een halflege startgrid. De ambitieuze technologie, zoals dynamic deformation, werkt bovendien niet in het voordeel van de speler zolang de physics zo onvoorspelbaar zijn.

Pak MXGP 26 op als het flink afgeprijsd is, of als je een mega fan van de serie bent. De casual racefan adviseer ik om nog eventjes te wachten tot het volgende deel, omdat er nu simpelweg diepgang ontbreekt. Dat kan zelfs een afkeer creëren van dit soort games, of van de échte serie.
–

MXGP 26 is verkrijgbaar op verschillende consoles (PC, PlayStation 5 én Xbox Series X|S) vanaf €49,99,-