Review | Metroid Prime 4: Beyond

Achttien jaar hebben we erop moeten wachten, maar het wachten is eindelijk voorbij. Metroid Prime 4: Beyond is hier en de hamvraag is natuurlijk: was Metroid het wachten waard? De game is nu speelbaar op de Nintendo Switch en Nintendo Switch 2. Voor de review hebben we de Nintendo Switch 2-versie gespeeld.

Schitterende uitzichten, een direct iconische soundtrack en een nieuw gelikte suit voor Samus. Dit moet haast wel een nieuwe Metroid Prime-titel zijn. Ditmaal mooier dan ooit in 4K met 60 FPS of 1080P in 120 FPS. Retro Studios is ergens goed in, en dat is een Nintendoconsole tot zijn limiet laten komen. Dat zagen we al met Metroid Prime op de GameCube en dat is dit keer geen uitzondering. Waar je je dus al snel thuis voelt als Metroid Prime-fan, zijn er enkele dingen die je niet direct zou verwachten in een Prime-titel. Voor mij persoonlijk waren ze niet storend en dat heeft er hoofdzakelijk mee te maken dat ik snap waar Metroid Prime 4 thuishoort in de hele Prime-tijdlijn. Misschien vind je deze elementen wel storend, maar ik ga je in deze review uitleggen hoe ik ze ervaren heb en waarom ze, misschien niet wenselijk, enigszins wel logisch zijn.

It’s Prime time

Een van de grootste verrassingen tijdens de Nintendo Direct van februari 2023 was Metroid Prime Remastered dat vlak na afloop van de aflevering speelbaar werd op de Nintendo Switch. Een moderne variant van een klassieker en in mijn ogen nog steeds de beste game in de reeks. Zelfs Metroid Prime 4, waar we achttien jaar op hebben moeten wachten, kan hier niet aan tippen. En dat is niet erg, want eigenlijk heeft Metroid Prime nooit meer de pieken van de eerste game weten te evenaren, al kwamen ze steeds best dichtbij. Ditzelfde geldt ook voor Metroid Prime 4: Beyond.

In Metroid Prime 4 kruipen we opnieuw in de huid van Samus Aran, de beruchte of beroemde premiejager; het is maar net wie je het vraagt. We bevinden ons op een planeet genaamd Viewros. Hier zijn we terechtgekomen na een aanvaring met premiejager Sylux. Zonder schip moeten we de wereld verkennen, overleven en een weg terug naar huis zoeken. Viewros is een beetje ingedeeld als Hyrule Field uit The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Je bevindt je op een grote vlakte die verschillende locaties die typerend zijn voor Metroid Prime met elkaar verbindt. Op onze eigen Metroid-variant Epona genaamd Vi-O-La scheuren we door die woestijn van plek naar plek. De grote open centrale plek biedt niet veel om te doen, maar je kunt hier kleine shrines vinden met puzzels voor bepaalde upgrades. Dat is weer een beetje Zelda-achtig, hoor ik je denken.

Viewros kent verder vijf grote dungeons waar de Metroid Prime-gameplay weer helemaal centraal staat. Je gaat de meeste tijd spenderen in deze regio’s en iedere regio heeft zijn eigen thema, soorten vijanden, unieke elementen en meer. Ze zijn allemaal heel erg verschillend van elkaar. Op deze manier lost de game het probleem op van nieuwe werelden die dit keer op een iets meer naadloze manier met elkaar verbonden zijn, al is het nog steeds niet heel creatief of innovatief. En dat is eigenlijk ook wel een grote valkuil van de game. Het doet niet echt iets nieuws. Alhoewel de toevoeging van de motor een grote verandering is voor wat we gewend zijn in Metroid Prime, is het niet de toevoeging die er per se bij past. Ik heb me ermee vermaakt, maar ben ook blij dat het overgrote gedeelte van de game gewoon puur Metroid Prime is, zoals we het kennen, zoals we het verwachten, zonder al te veel verrassingen.

Je zou kunnen stellen dat dit alles is wat je wilt van een Metroid Prime-titel en dat is grotendeels ook wel zo. Toch heb je de hoop en misschien ook wel de verwachting dat we na achttien jaar wachten iets krijgen wat enorm spectaculair is. Iets wat de subfranchise naar een heel nieuw niveau tilt, zoiets als Metroid Dread deed voor de 2D-games binnen de franchise. Dat zien we niet en alhoewel ik grotendeels content ben met Metroid Prime 4 zoals het is, zie ik graag dat ook deze subfranchise met de tijd meegaat en innoveert. Zoals het jaren geleden de trend heeft gezet en niet zoals Prime 4 diezelfde trend alleen nog volgt.

Nostalgisch fris

Wat ik enorm kan waarderen aan Metroid Prime 4 is hoe het traditie in ere houdt. Eigenlijk zit alles waar je Metroid Prime aan herkent in de game. Iconische geluidseffecten van power-ups, unlocks, opslagstations, de reflectie van de ogen van Samus als er een explosie iets te dicht bij je gezicht plaatsvindt en poses die Samus aanneemt gedurende verschillende momenten in de game. Het is door en door een Metroid Prime game en echt eentje die weer even je geheugen opfrist. Dit, gecombineerd met gameplay die achttien jaar later nauwelijks is veranderd, geeft de indruk dat Retro Studios heel subtiel wil zeggen dat ze het niet verleerd zijn.

Waar veel als vanouds is en je bijna comfortabel in oude gewoontes kruipt, is er plotseling iets nieuws. Metroid Prime 4 brengt storytelling meer naar de voorgrond dan voorheen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat er dit keer meer personages een rol spelen dan enkel Samus met haar scanner, die voorheen alleen en eenzaam de ruimtelijke storytelling moest verzorgen. Het was meer aan jou om de leegtes te vullen met je eigen verbeelding. Als je dit combineert met het gevoel van totale isolatie uit de eerdere games, is die verbeelding misschien enorm duister. En ja, dat klopt ook wel. Metroid Prime is altijd vrij duister geweest voor een Nintendogame.

Metroid Prime 4 rekent niet per se af met de serieuze toon van de game en ook niet met de ietwat duistere kant van het verhaal. Het rekent wel af met de isolatie en dat is misschien wel de grootste verandering in achttien jaar tijd. Waar eerdere games in de franchise je voornamelijk alles zelf laten uitzoeken, zijn er dit keer ondersteunende personages die je onderweg tegenkomt. De uitgesprokenste daarvan is Miles Mackenzie. Je komt hem al vroeg in het spel tegen en vanaf dat moment fungeert hij een beetje als jouw navigatiesysteem als je niet direct weet waar je naartoe moet. Zijn hints zijn allesbehalve subtiel en hij vertelt je direct dat je misschien even terug moet naar een eerder gebied als je een nieuwe power-up hebt, want wellicht kun je daar nu iets vinden waar je voorheen niet bij kon.

Ik vond Miles’ aanwezigheid in de game niet storend. Ik vond het wel storend dat hij mij steeds de weg uitstippelde. Een van de dingen waar ik in Metroid-games voldoening uithaal, is het uitvogelen van de weg, eerdere locaties herbezoeken met nieuwe krachten om meer te kunnen verkennen. Miles haalt deze ervaring een beetje weg. Een simpele optie in het menu om Miles buiten story-momenten zijn mond te laten houden, of puur op oproep beschikbaar te maken, kan dit probleem voor doorgewinterde Metroid-fans eenvoudig oplossen. Voor potentiële nieuwe fans vind ik Miles’ niet zo subtiele adviezen een goede toevoeging. Ongetwijfeld is Metroid Prime 4 voor veel spelers de eerste Prime of zelfs het eerste Metroid-avontuur. Zonde als je die te vroeg moet afbreken, omdat je moeilijk je weg kunt vinden. Alhoewel Miles je bijna alles voorzegt, zet het je wel aan het denken en realiseer je je dat de game enorm lineair is, maar dat de lineaire weg niet altijd even voor de hand liggend is. Dit maakt Prime 4 een perfecte eerste game voordat nieuwe fans wellicht meer lusten en vervolgens een meer rauwe ervaring krijgen in onder andere Metroid Prime Remastered.

Ik snap dus waarom Nintendo en Retro Studios voor deze aanpak hebben gekozen en gezien het een prequel is op de trilogie, past het verhaaltechnisch ook in het totaalpakket. Het is een enorm toegankelijke Metroid-game en de perfecte gateway-game naar het echte werk. Het is nu alleen nog aan Nintendo om de overige delen uit de trilogie ook naar de Nintendo Switch (2) te brengen.

Speelt en voelt heerlijk

Zodra je even op gang bent gekomen in Metroid Prime 4, weet je waarom het zo lang heeft geduurd voordat we de game in handen kregen. Alles is nauwkeurig in elkaar gezet en het eindresultaat mag er wezen. Van looks tot feels. Alles is tot in de nopjes uitgewerkt en het totaalplaatje is foutloos en probleemloos door te spelen. Je hebt heel Viewros binnen vijftien uurtjes gezien. Een perfecte lengte voor dit soort games en eentje die je wellicht nog uitnodigt voor een tweede Hard Mode-playthrough.

Het doel is om de vijf grote dungeons helemaal door te spitten en vervolgens de unieke sleutel te vinden. Je hebt vijf sleutels nodig om de Master Teleporter te activeren om samen met je metgezellen die je tegenkomt terug naar huis te gaan. Dit is een enorme opgave, want op verschillende momenten in de game kom je uitdagend grote monsters en andere vijanden tegen die je volledig op de proef stellen. Er wordt slim gebruikgemaakt van al je power-ups in puzzels en baasgevechten, en deze baasgevechten stelen echt de show in deze Prime game. Ze zijn zo ontzettend goed gemaakt, met leuke mechanics en filmische momenten zoals eigenlijk alleen Metroid Prime het kan doen.

Ik heb intens genoten van het hele avontuur, ook al zitten er elementen in waar ik niet per se fan van ben. Ze zijn nooit een obstakel geweest.

Verdict

Metroid Prime 4: Beyond breekt misschien geen nieuwe barrières, maar levert wel af waar fans voor komen. Een nieuwe planeet vol gevaar, iconische Metroid-essentie en actie die staat als een huis. Het innoveert minder dan gehoopt, maar maakt dat ruimschoots goed met adembenemende locaties en misschien wel de bruutste eindbazen in de hele franchise. Beyond doet precies wat het moet doen en doet dat vol overtuiging.