Review | Code Vein 2

Iets meer dan zes jaar na de release van Code Vein en de officiële geboorte van het “anime souls”-subgenre waagt Bandai Namco zich aan een vervolg dat eigenlijk niemand had verwacht. De mild succesvolle soulslike had even zijn tijd nodig om een trouwe groep fans te vergaren, maar dat is ze toch gelukt. Hoe komt Code Vein 2 uit zijn startblokken?

Na het daverende succes van Dark Souls en alle opvolgende games die een beetje van die Souls-taart wilden eten, besloot Bandai Namco, tevens uitgever van bijna alle From Software-titels, dat het eigenlijk vooral zelf van die taart wil genieten. Ze brachten Code Vein tot leven. Een Dark Souls-achtige game in een anime-stijl. De Anime Souls moest even landen en dat had tijd nodig. De game had zijn problemen en tekortkomingen, maar wist ondanks gemengde reacties toch een soort van cultklassieker te worden. Het was een game met een beduidend lager budget dan andere grote producties in de franchise en zodra je daar vrede mee maakte, klikte alles snel in elkaar. Code Vein wist ook dat het een beperkt budget had en vormde zichzelf daarnaar. Het probeerde absoluut niet om zo impactvol en inspirerend te zijn als de Dark Souls-games.

Flits een jaar of zes en een half vooruit en opeens is daar Code Vein 2. Na het milde succes van het eerste deel is het tweede deel niet iets wat ik direct op mijn bingokaart had genoteerd, maar ik was enthousiast toen ik de eerste aankondigingstrailer zag. Bandai Namco had er duidelijk vertrouwen in, en dat zelfs nadat het gigantische successen boekte met Elden Ring. Het leek er ook even op alsof de geschiedenis zich ging herhalen. Geïnspireerd door Elden Ring, een open-wereld Code Vein, maar dan toch net op hun eigen manier met een flinke dosis animesaus? Dat ging ik uitzoeken.

Open World Code Vein

Misschien is het je ontgaan als je niet helemaal op de hoogte bent geweest van de milde marketing. Code Vein 2 betreedt de open wereld en dat is eng. Hoe gaan ze dat doen, hoe pakt het uit en hoe past de hele game in deze grote wereld? Hoe gaan ze het aan elkaar vastknopen?

Het zit nogal ingewikkeld in elkaar. De open wereld van Code Vein 2 is na een redelijk compacte intro zo goed als vrij te verkennen, maar er is wel een erg lineair verhaal dat je daar doorheen moet volgen. Dit verhaal gaat vervolgens ook nog eens gepaard met tijdreizen, waardoor je verschillende locaties in deze wereld in verschillende tijden kunt bezoeken. Ze zien er dan ook anders uit. Andere paden kunnen open zijn en je kunt zo bepaalde optionele verhalen volgen, soms keuzes maken en gevaarlijke bazen tegenkomen om te verslaan. Dit is enerzijds best leuk gedaan, maar tegelijkertijd ook best verwarrend, aangezien je niet altijd precies weet in welke tijd je iets moet doen. Hierdoor heb ik voor mijn gevoel vaak per ongeluk het juiste gedaan op de juiste tijd, maar ik was me niet volledig bewust van mijn acties.

Dit is een beetje een terugkerend fenomeen geworden in Code Vein 2. De game probeert heel veel nieuwe dingen te doen met verschillende soorten aanvallen, blocks en parries, maar ook speciale wapens die weer een hele andere parry-timing hebben. Verschillende soorten resources om te kunnen parryen, maar ook om speciale aanvallen te doen die je soms wel en soms niet kunt wisselen tussen wapens. Je hebt ook voortdurend een NPC bij je die je bij je kunt laten lopen, zodat deze je helpt in gevechten, maar je kunt deze ook absorberen, zodat je zelf sterker bent. Je kunt hier voortdurend on the spot vrij tussen wisselen. Terwijl je het verhaal volgt, ontgrendel je nieuwe personages waar je uit kunt wisselen als partner. Het directe gevolg is wel dat er geen co-op in deze game zit. Het eerste deel kon je wel samen spelen. Voor mij absoluut geen dealbreaker, maar weet dus dat die optie er niet in zit.

De open wereld haalt verder wel echt het slechtste uit Code Vein 2. Je merkt nog steeds dat deze game geen gigantisch budget heeft gekregen en om dan een openwereldtitel te maken is een gewaagde keuze als je vervolgens niet de resources hebt om die open wereld te laten uitblinken. Voor mij zat deze alleen maar in de weg. Het is absoluut geen open wereld die je uitnodigt om haar te ontdekken. Het ziet er al snel heel erg gedateerd uit en door de grauwe en vlakke uitstraling is het ook niet eens een wereld die je echt wilt zien. Je hebt dus eigenlijk geen enkele drijfveer die je aanmoedigt om op ontdekking uit te gaan. De iets meer lineaire stukken zijn dan ook stukken beter, maar ook hier merk je dat deze door het openwereldconcept niet de nodige aandacht hebben gekregen.

Combat

Code Vein 2 moet het dus niet echt hebben van de open wereld, maar gelukkig zijn er meerdere pilaren waar een open wereld-soulslike titel op moet kunnen steunen. De belangrijkste is misschien wel de combat. Ook hier slaat Code Vein 2 een andere weg in dan we gewend zijn. Een verandering die fungeert als een mes dat aan twee kanten snijdt.

Code Vein 2 werkt met Blood Codes. Dit zijn een soort van blauwdrukken die jouw stats en grofgezegd class bepalen. Het voordeel? Je kunt op elk gewenst moment van Blood Code switchen. Hoe meer je een bepaalde Blood Code gebruikt, hoe beter je ermee wordt, want je krijgt niet alleen gevoel voor de speelstijl, maar je bouwt er ook bekendheid mee op. Waardoor je beloond wordt met sterkere varianten van die Blood Code. Op deze manier kun je voortdurend wisselen van wapens, Blood Codes die beter werken met deze wapens, wapenskills en andere bonussen voor je personage. Het nadeel: de combat is een beetje onnodig complex geworden met verschillende hoofdwapens en speciale wapens, Blood Codes en stat-attributen, waardoor de combat eigenlijk altijd heel erg experimenteel aanvoelt en nooit echt zijn draai en plaats vindt. Parry-timings zijn onlogisch en all-over the place en het voelt eigenlijk nooit echt goed. Ik werd maar niet comfortabel met de combat, zoals ik dat wel word met andere games in het genre en ook met de eerste Code Vein.

Het lijkt er een beetje op alsof er te veel smaken in Code Vein 2 zijn, waardoor de ontwikkelaars en nu ook wij als speler nooit echt helemaal de grip erop hebben. Het voelt als een proof of concept, in plaats van een volwaardig werkend fijn systeem in een genre dat het echt moet hebben van verfijnde combat. Ook hier weet Code Vein 2 niet echt te overtuigen.

De Soul?

Wat ik nog het minst begrijp, is de verandering in stijl. Code Vein 2 is voor een iets andere uitstraling gegaan. Het eerste deel was echt heel erg animeachtig, maar deel twee neigt meer naar een hybride tussen anime en werkelijkheid. Hiermee verliezen we de typerende en kleurrijke stijl uit het eerste deel, maar krijgen we er ook niet echt een pakkende nieuwe identiteit voor terug. Het ziet er allemaal iets grauwer en “serieuzer” uit, maar tegelijkertijd ook heel generiek. Het mist een beetje alles wat de game echt een ziel gaf in de eerste game.

Verdict

Code Vein 2 is niet het opvolgende succes van Bandai Namco, nadat From Software het wederom heeft voorgedaan. De game weet helaas niet echt te overtuigen en doet alles eigenlijk net niet goed genoeg om uit te blinken of indruk te maken. De combat is te wisselvallig, de identiteit is verloren en er ontbreekt een duidelijke visie als het aankomt op de open wereld. De Anime Souls mist een ziel, waardoor het traag achter zijn voorgangers aanhobbelt om wat kruimels van de succesformule op te pikken.