Review | Pokémon Pokopia

Is het Animal Crossing? Is het Stardew Valley? Nee! Het is Pokémon Pokopia. Een game die eeuwig vergeleken werd met andere games in hetzelfde genre, blijkt toch een eigen en vooral unieke take erop te zijn. Pokopia brengt het Pokémon universum naar een onbewoond eiland. Of is het wel onbewoond? Aan jou om daar achter te komen als Ditto! 

Jouw Pokémon droomeiland is nog nooit zo dichtbij geweest, want in Pokopia kan jij dit realiseren. Ditto is gestrand op wat lijkt op een onbewoond eiland, maar komt er al vrij snel achter dat dit helemaal niet het geval is. Bouwen, onderhouden en banden ontwikkelen met andere Pokémon, dat is wat Ditto zal moeten doen om hopelijk zijn trainer terug te vinden. Om dit te doen neemt hij ook de vorm van een mens aan. Wat onderscheidt deze titel van de rest? Is het überhaupt wel goed?

Ditto did it

Het is aan jou, oftewel Ditto in mensenvorm, om de geheimen van Pokopia te ontdekken. In dit verhaal word je wakker op een onbewoond eiland, word je vrienden met wilde Pokémon, leg je stroom alsof je bij Essent werkt en herbouw je Pokécenters. Het verhaal in deze game gaat verder dan alleen het narratief dat je krijgt. Al is dat narratief grotendeels gebaseerd op Ditto’s verhaal, evenals een nostalgische trip door oudere generaties, waar je onder andere legendarische Pokémon tegen zal komen, die jou grotendeels van de tijd zullen helpen bij het bereiken van je doel. Die verhaallijn is heel leuk, vooral als je fan bent van de franchise.

Maar, wat wellicht nog leuker is, is de interactie die jij hebt met alle soorten Pokémon op het eiland. Er zit zat humor in de game en er zijn ook wel wat diepgaandere dialogen, of dialogen die mysterie opwekken. Dit is een sterke aanvulling op het narratief van de game. Daarnaast kan jij de band met je vrienden versterken door diensten voor ze te doen, die kunnen variëren van het verbeteren van hun habitat tot aan het binnen harken van andere Pokémon. Gedurende het verhaal zal je door een aantal verschillende gebieden komen. Ieder gebied heeft haar eigen habitat en ook haar eigen manier van storytelling en hoe je er doorheen gaat. Al met al is dit een verhaal voor de fans, jong of oud. Er is weinig slechts aan te merken, vooral door hoe sterk de interactie tussen en met de Pokémon verwerkt is. Het voelt hierdoor als een levendig verhaal en een nog levendigere wereld!

Door het verhaal kom je ook in verschillende gebieden terecht, die je allemaal iets anders leren en dat word ook zo in de verhaallijn verwerkt. Die locaties komen je veelal bekend voor. Ik zal niks spoilen, maar er zitten wat serieuze throwbacks in deze locaties en spelers zijn ook al creatief bezig om die locaties te laten lijken op de originele. Dit zijn van die kleine dingen die niet alleen zorgen voor nostalgie, maar ook het gevoel van community word hiermee ontzettend versterkt.

Van beren kun je leren

Het grootste voordeel aan Ditto? Van vorm veranderen natuurlijk! Als Ditto zal je van andere Pokémon leren hoe je bepaalde life skills kan gebruiken. Het nat maken van droge grond, het slopen van stenen of het weghalen van bomen en gras. Zo heb je geen tools nodig die inventory space opeisen, maar ben jij als Ditto een one-Ditto-army, van alle markten thuis. Dit werkt grotendeels fantastisch, al vind ik het targeting systeem nog een beetje tegenwerken soms. Je zal met je camera moeten mikken op hetgeen dat je wilt slopen, zaden, knippen of wat dan ook. Dat werkt niet altijd even lekker. Hetzelfde geldt voor het wateren van de grond, dit gaat in een x aantal vakjes, dat niet altijd lekker werkt en ik vind het daardoor soms ook wel ietwat langzaam aanvoelen. Maar, al met al is dit een slimme manier om tools te implementeren en in 90% van de gevallen werkt het prima!

Bouwen en sjouwen

Het brood en boter van iedere building game is natuurlijk het bouwen en ontdekken zelf. De wereld en hoe jouw interactie met die wereld het verschil maakt. Dat is hier zeer zeker niet anders. Er zitten een aantal elementen vast aan dit aspect van de game: hoe je Pokémon kan lokken én hoe het bouwen zelf werkt.

Pokémon lokken werkt namelijk als volgt: jij ontdekt sporen van Pokémon of vindt speciale items en vervolgens bouw jij een habitat die aantrekkelijk is voor het beestje. Deze zal zich aangetrokken voelen en beginnen met nestelen, of gewoonweg direct op je aflopen en zeggen ”yo, ik woon vanaf nu hier”. Vervolgens ben je bevriend met elkaar en kan je tasks gaan doen om die band te versterken. Ook zul je bepaalde Pokémon nodig hebben om huizen voor je te bouwen. Iedere Pokémon heeft namelijk zijn of haar eigen specialiteit: bouwen, verven, slopen en noem maar op. Ieder bouwpakket dat jij in de wereld zet vereist een combinatie van die specialiteiten en soms zelfs een specifieke Pokémon.

Buiten die bouwpakketten kan je ook zelf aan de slag. Exploreren, craften en inrichten. Hier zit voor mij ook het grootste nadeel direct. Je kan maar 1 blokje tegelijkertijd bouwen, terwijl er zeer zeker momenten zijn dat je grotere gebieden in een keer wilt plaatsen. Dat is niet mogelijk. Ook heeft de game niet altijd de juiste feedback. Wanneer je een item vast hebt, zie je zonder de item pouch niet terug hoe veel van die items je nog draagt, terwijl die item pouch veel van je scherm in beslag neemt. Naast dat werken de controls echt fantastisch. De game speelt en bouwt heel soepel en je merkt dat ze veel leerpunten uit andere games hier al direct hebben toegepast, waardoor het voelt als een completere ervaring vanaf het eerste moment. Pokopia valt en staat grotendeels op het bouwen en dit werkt gewoon heel goed.

Een belangrijk element binnen het bouwen is stroom. Veel machines en apparaten in Pokopia hebben energie nodig om te functioneren. Spelers kunnen stroom opwekken met bijvoorbeeld generatoren of andere energiebronnen. Vervolgens moet deze energie via kabels of verbindingspunten naar de juiste machines worden geleid. Dit maakt het bouwen niet alleen creatief, maar ook technisch uitdagend.

On cloud nine

Pokopia heeft ook multiplayer elementen. Zo kan je eilanden van anderen bezoeken en inspiratie opdoen, een Cloud Island starten en onderhouden met vrienden of je spel delen met anderen, die de game niet hebben. Dat laatste is echt een slimme zet, want ook Switch 1 gebruikers, die de game niet native kunnen runnen, kunnen via game share alsnog mee spelen op een custom eiland. Hier zitten wat limitaties aan, maar het feit dat jij je game met iedereen die een Switch 1 of 2 heeft kan delen is echt tof.  Multiplayer werkt ook ontzettend goed, een Cloud Island samen bouwen is super leuk, mensen uitnodigen en inspiratie opdoen is daarin ook echt tof. Al met al: de multiplayer is op ieder vlak goed uitgewerkt, houdt rekening met spelers die niet kunnen spelen of investeren en heeft zelden tot nooit bugs.

Graphics en performance

Het is geen geheim dat Pokémon games de laatste generaties flink wat te wensen lieten als het aankwam op graphics en soms ook performance. Scarlet & Violet is hierin een extreem goed voorbeeld. Die game had last van zoveel performance problemen, dat spelers de game pas gingen waarderen na een Switch 2 upgrade. Ook Legends Z-A kreeg veel kritiek op graphics, en veelal ook wel terecht. Pokopia is echter een enorm gestileerde game met een coherente tekenstijl, een fijn ogend kleurpalet en een strakke performance. Zowel handheld als docked draait de game altijd op 60fps met zelden een dipje. Waar we in docked een resolutie van 4K zien en in handheld 1080p. Al moet ik wel zeggen, de handheld versie kan door het gebruik van dynamische resolutie een dipje krijgen, waardoor hij ietwat blurry kan ogen. Dit heeft me nooit actief gestoord, maar is me wel opgevallen.

Verdict: Pokopia is fantastisch

Ik had wel verwacht dat ik Pokopia leuk zou vinden als Pokémon fan, maar dat de game zó goed is, dat had ik dan weer niet verwacht. Pokopia is een game waarin bouwen, ontdekken en automatiseren centraal staan. Het spel combineert creativiteit met technische elementen, waardoor spelers hun eigen wereld kunnen opbouwen. Zoals bij elke game heeft Pokopia zowel sterke punten als minder sterke kanten.

Een van de grootste voordelen van Pokopia is de creatieve vrijheid. Spelers kunnen hun eigen gebouwen, dorpen en systemen maken. Dit zorgt ervoor dat iedereen het spel op zijn eigen manier kan spelen. Daarnaast heeft het spel een interessant bouwsysteem. Je werkt met verschillende materialen, machines en systemen zoals stroom. Hierdoor word bouwen niet alleen iets visueels, maar ook iets strategisch. Spelers moeten nadenken over hoe ze hun machines verbinden en hoe ze energie gebruiken. Ook is automatisering een sterk punt. Machines kunnen samenwerken om grondstoffen te verwerken en items te produceren. Dit geeft spelers de mogelijkheid om steeds grotere en efficiëntere systemen te bouwen. Tot slot zorgt de progressie in het spel ervoor dat spelers gemotiveerd blijven. Naarmate je verder speelt, ontgrendel je nieuwe onderdelen, machines en bouwmogelijkheden.

De nadelen in Pokopia zitten hem voornamelijk in wat details. Zo is het bouwen per vlakje soms tergend traag en zitten er wat moeizame mechanics in de verhaallijn. Je zult de game in moeten gaan met een boel geduld. Kijk je daar doorheen en heb je de verslaving te pakken? Dan zit je hier echt gebakken!