Review: My Hero One's Justice

2018, een geweldig jaar voor fighting games, met alles van FighterZ tot Super Smash en ga zo maar door. Ook My Hero One’s Justice zal genoeg bieden voor de fans en brengt een uniek perspectief op controls, lees er alles over in onze review!

Dat My Hero Academia een briljante en rijke anime is, dat is zeer zeker geen geheim. Het zou dan ook maar een kwestie van tijd zijn tot de serie zijn eigen game zou mogen ontvangen. Die tijd is er, en de game is nog half zo slecht niet. Met een anime zo rijk aan personage met verschillende krachten, karakters en looks, kan een game als deze alleen maar nodig zijn voor de fans. Nou, die game is er dus, onder de naam: My Hero One’s Justice.

Rijk aan rijke personages

Als het universum van My Hero Academia ergens in uitblinkt, dan is het de personages. Hier laat de game ook direct een mooie eerste indruk achter. Er zijn tot zover twintig personages beschikbaar in de game. Ieder personage heeft zijn eigen Quirk. Dit zijn speciale krachten die ieder personage uniek maakt qua speelstijl en karakter. Er is een mooie balans in kracht, armor en ook visuals voor ieder personage dat speelbaar is. Als je in battle mode gaat kan je ook direct met ieder personage, op één na, spelen.
Ondanks dat de game een ander soort speelstijl heeft dan veel anderen, zijn bepaalde dingen wel een beetje van hetzelfde. Zo zijn er drie soorten aanvallen. Je hebt de unblockable attacks, de normal attacks en de counter attacks. Deze moet je strategisch gebruiken, deze game is dan ook wat langzamer dan bijvoorbeeld de Ninja Storm games van Naruto. De learning curve is hierdoor wat lager, maar de knoppencombinaties op de Nintendo Switch zijn weer iets meer afhankelijk van timing en dus ook iets lastiger tegenover sommige button bashers. Tijdens gevechten merk je dat je sneller openingen creëert dan in veel andere vecht titels, dit maakt de game minder competitief, maar wel lekker om even een paar potjes te spelen.

Iedere arena heeft vernietigbare elementen, die zorgt voor dat kleine beetje kippenvel als jij vijanden tegen de muur of dwars door de muur smijt. Wat een grappige toevoeging is, is dat je vijanden met hun hoofd in de muur kan gooien, waardoor ze een aantal seconden vast blijven hangen in die muur. Dit geeft niet alleen een opening om heavy hitters te gooien, maar zorgt ook voor een grappig effect. Ondanks dat de gevechten soms een beetje lomp kunnen voelen, speelt de game lekker weg. Iedereen kan deze titel oppikken en zijn tegenstander met de vloer gelijk maken. Er is dus weinig diepte aan de mechanics, dit kan als beiden een voordeel en nadeel worden gezien. In mijn geval was dit meer een voordeel, een tijdelijke vluchtweg van moeilijkere titels als FighterZ of Ultimate Ninja Storm 4. Ik denk dat, voor een eerste My Hero’s titel, deze de juiste kant opkijkt.
De verhaallijn is helaas niet het sterkste punt in de game. Het verhaal wordt voor een groot deel wat ingesproken, wat heel tof is, maar het gebruik van cinematics is niet altijd even cool. Als je in het main menu zit, dan merk je direct dat de game er erg manga-achtig uitziet. Als in, er worden veel comic-graphics gebruikt. Dit is op zichzelf heel tof, maar werkt in de story niet altijd even immersive. Dit zorgde ervoor dat het verhaal langzamer voelde dan nodig was. Ik denk als ze dit weg hadden gelaten, dat het niet eens zo heel slecht was geweest. Helaas kwam het verhaal niet helemaal goed over op die manier.

Graphics en de Switch

Keer op keer bewijst de Nintendo Switch weer waarom de handheld de sterkste op de markt is. Natuurlijk, Nintendo heeft qua handhelds niet echt een rijke hoeveelheid aan competitie meer gehad de afgelopen jaren. Maar buiten dat bewijst deze game wederom hoe sterk de Switch is. Gameplay speelt heerlijk en soepel, zonder enige framedrops. Zelfs niet als er overal stukken grond of muur vliegen, als er Micheal Bay-achtige explosies waren, zelfs toen was er geen seintje van ook meer enig verlies aan frames.
De personages zien er allemaal prachtig uit, helaas kan ik voor sommige textures niet hetzelfde zeggen. Natuurlijk zijn de textures niet het allerbelangrijkste in fighting games, maar in sommige maps kan het contrast tussen mooi en lelijk erg dun zijn. Als je het gaat vergelijken met andere titels in het genre, dan lijkt het alsof My Hero One’s Justice nog niet helemaal weet waar het staat. Dit bedoel ik niet qua gameplay, daar is het dan weer heel duidelijk. Maar als je puur kijkt naar het grafische, dan is er weinig bijzonders aan op te merken. Laten we hopen dat dit bij een mogelijke sequel iets beter uit zal pakken.

Verdict

My Hero One’s Justice is een game voor iedereen. Het heeft weinig diepgang, maar speelt gewoon lekker weg. Dit mag ook wel een keertje. De game loopt enorm soepel op de Switch, maar heeft op grafisch gebied helaas wat puntjes laten liggen. De camera-hoeken kunnen soms een beetje pesten, maar de rustige en lekker-lopende combat maakt hier een hoop aan goed. Als de story niet zo traag verteld zou worden, zou deze ook veel beter uit kunnen pakken en meer nieuwe fans creëren voor een franchise die juist supersterk is. Al met al kan ik de game zeker aanraden aan fans van de serie en mensen die iets simpels willen.
Pluspunten

• Speelt lekker weg
• Rustigere gevechten
• Bijzonder kleurrijke en unieke personages
• Switch performance

Minpunten

• Story wordt niet goed overgebracht
• Grafisch nog wat te wensen