Preview | Dying Light: The Beast

Dying  Light: The Beast werd onlangs uitgesteld naar 19 september. De game stond oorspronkelijk gepland voor release tijdens Gamescom 2025. Gezien het uitstel, vond Techland het een goed idee om journalisten toch alvast een kijkje te laten nemen in het volgende grote deel van Dying Light.

Ergens in een klein en veel te warm hokje zat ik achter een pc en mocht ik een uur lang aan de slag met een build van Ding Light: The Beast. De game draaide enorm soepel en het zag er grafisch ook enorm goed uit. Het is exact wat je er van verwacht eigenlijk. Het eerste wat me direct opviel na enkele minuten spelen is dat dit echt een vervolg is op hoe de eerste Dying Light was als game. We treden dan ook weer opnieuw in de huid van Kyle Crane, de protagonist uit het eerste deel. The Beast neemt eigenlijk al het goede van deel 1 en de kwaliteitsverbeteringen uit deel 2 over en verbeterd dit nog iets verder in Dying Light: The Beast. Althans, dat is hoe het tot nu toe aanvoelt. Als je een groot fan was van het eerste deel, valt deze perfect in jouw straatje. Het is dan ook wel echt een sequel en de volgende grote game binnen de franchise, ondanks het niet Dying Light 3 heet.

Terug naar de kern

The Beast brengt spelers terug naar de kern van Dying Light. Dit betekent dat survival horror, parkour en een dichtbebouwde stad die het beste past bij deze game weer vooraan staan. We nemen afscheid van de spelersopties uit deel 2 en zetten een voorgeschreven vooral weer voorop. Dit is namelijk het vervolg van het verhaal van Kyle Crane, op wie 13 jaar lang is geëxperimenteerd waardoor onze protagonist dit keer een aantal speciale extra krachten heeft door zijn zombie DNA.

De wereld van Dying Light: The Beast is geïnspireerd door Twin Peaks en brengt ons naar Castor Woods. Een nieuwe locatie met enorm veel variatie, maar kleiner in formaat. Dankzij het kleinere formaat hebben de ontwikkelaars zich beter kunnen focussen op de manier waarop we de wereld kunnen verkennen. Via daken, tunnels, binnenin gebouwen en via een voertuig. Alles lijkt en speelt grotendeels zoals het eerste deel, maar dan net dat stapje extra.

Combat is gruwelijk

Zo goed als al je moves die je gewend bent van de franchise keren terug. Dropkicks, brute melee wapens en hier en daar speciale krachtigere wapens. Techland maakt de combat in dit deel nog iets gruwelijker met onder andere een nieuwe laag in de visuele feedback die je krijgt na het uitdelen van een klap. Zo kon je in eerdere delen al ledematen van zombies er af hakken, maar je kunt nu ook stukken vlees wegslaan van zombies. Klinkt allemaal enorm onsmakelijk, maar het ziet er in praktijk wel enorm tof uit. Als je met je hakmes een zombie aan het bewerken bent, zie je heel goed waar je hem geraakt hebt. Zo zie je opeens stukken spier en bot blootgesteld worden nadat een schouder hebt geraakt, of zie je een stuk van het brein als je op een hoofd aan het timmeren bent.

Net als in de voorgaande games kunnen je wapens stuk gaan, maar je vindt overal om je heen wel schroefjes en andere onderdelen die je kunt gebruiken om je favoriete wapens te repareren. Tot nu toe lijkt het er ook op dat Techland veel meer dynamische plekken heeft om spullen in te stoppen. Waar je in Dying Light voorheen bepaalde kofferbakken, lades en locaties kon herkennen, lijkt het er op dat er nu veel meer plekjes zijn waar je verschillende dingen kunt gaan vinden. Het verkennen van de wereld bleef zo in ieder geval heel leuk in de demo.

De missie

Alhoewel Dying Light: The Beast je dus een leuke sandbox biedt om in rond te slenteren en zombies te maaien, is er ook nog steeds een rode draad om te volgen. Voor onze missie in de demo moesten we de waterdruk herstellen. Hiervoor moesten we eerst vinden waar de druk precies te laag is. Dit gebeurde in typische Dying Light fashion. We gaan van locatie naar locatie, terwijl we blauwdrukken vinden en langzamerhand het juiste station vinden waar een probleem is. Als je eerder een Dying Light hebt gespeeld, kun je je goed voorstellen hoe zo’n missie je langzaam van meerdere open wereld locaties, je langzaam naar een locatie brengt die meer gesloten is. In dit geval een autogarage en vervolgens tunnels van de riolering.

Survival horror weer vooraan zei ik al en dat bedoel ik letterlijk, want The Beast is geen makkelijke game. Ik ben meerdere keren dood gegaan in de demo. Zombies zijn langzaam, maar kunnen je echt veel pijn doen. Als je te dicht bij een exploderende zombie in de buurt staat als hij ontploft, kun je dat meestal niet navertellen, ook al ben je full HP. Ondanks het dus lijkt op een heerlijke slagerij-simulator, moet je wel een beetje tactisch te werk gaan en niet zomaar overal head-first naar binnen rennen.

Wat vonden we van de game?

Voorlopige conclusie

De demo van een uurtje is niet genoeg om echt goed te zeggen dat Dying Light weer helemaal de oude is, maar tot nu toe voelt het goed. We moeten nog een kleine vier weken om daar op terug te komen, maar ik heb in ieder geval weer enorm veel zin om Dying Light in te duiken.