Review | Tormented Souls 2

Tormented Souls 2 is hier en het is een sequel die alles doet wat je van een sequel verwacht, terwijl het ook te maken krijgt met de zogeheten sequel curse. Het is een meer verfijnd, maar minder verrassend nieuw deel die het, als hommage naar de oude Resident Evil games, best wel goed doet.

Old School Resident Evil fans opgelet! Wellicht heb je al eens gehoord van Tormented Souls. Als dat zo is, dan weet je wellicht ook dat Tormented Souls 2 inmiddels is verschenen. Zo niet, dan hee! Welkom! We gaan deze game vandaag bespreken in een review en vertellen je graag of dit griezelavontuur de Resident Evil titel waardig is, of niet.

Non de jus!

Tormented Souls 2 is zo goed als een vervolg op het eerste deel. Wederom nemen we de rol aan van Caroline met een achternaam die in de context van deze game iets te veel lijkt op Wesker. Na de horroravonturen uit het eerste deel wil Caroline een rustig leven voortzetten met haar kleine zus Anna. Het duurt echter niet lang voordat Anna wordt geteisterd door angstaanjagende visioenen van geweld en dood die ze gehaast op papiertjes krast die vervolgens werkelijkheid blijken te worden. Caroline wil hier iets aan doen en reist samen met Anna naar de afgelegen stad Villa Hess, waar we worden ontvangen door ogenschijnlijk vriendelijke nonnen in een oud en sinister klooster. De gehele game speelt zich af in deze afgelegen stad, verspreid over verschillende onheilspellende locaties waaronder een klooster, vervallen winkelcentrum en een verlaten school.

De warme groet verandert al snel naar een koude en verraderlijke handdruk als Anna wordt ontvoerd door de nonnen die toch niet zo vriendelijk zijn als dat ze zich voor deden. Hier begint dan ook direct ons avontuur en dat begint op een heel erg bekende, maar ouderwetse manier die meer past bij games als Resident Evil uit de jaren 90.

Tormented Souls is misschien helemaal nieuw voor je en dat is eigenlijk geen probleem. Je kunt zonder enige voorkennis aan de slag met Tormented Souls 2. Waar het verhaal op zich staat, is er een overkoepelend geheel die je een beter beeld geeft over de wereld, haar personages en kwaaltjes. Eigenlijk precies zoals de Resident Evil franchise dus.

Terug naar toen

Ik heb fantastische herinneringen aan games uit mijn jeugd. Eind jaren 90 en begin 2000 waren iconisch en je merkte dat veel games destijds nog echt worstelde met hun visie verwerkelijken. We kregen erg onconventionele manieren van besturing want de ontwikkelaars moesten simpelweg roeien met de riemen die ze hadden. “Tank Controls” werden in het leven geroepen en om games er grafisch ontzettend strak uit te laten zien voor hun tijd werkte ze veel met statische elementen en vaste kijkhoeken. Als je nu niet meteen moet denken aan een van de eerste Resident Evil games, weet ik het ook niet meer.

Tormented Souls 2 is een pure hommage naar die reeks en vooral de reeks in de bloei van ontdekking. Tormented Souls 2 omarmt daarom de klassieke speelstijl en zet spelers in verschillende locaties met vaste kijkhoeken met een robuuste besturing die niet meer van deze tijd is, maar dat is dit maal intentioneel, in plaats van best practise. Er is dan ook een reden waarom dit soort manieren van besturing niet meer de regel is, maar juist de uitzondering. Het speelt vandaag de dag eigenlijk helemaal niet meer zo lekker. Het is ook de reden waarom ik heel moeilijk terug kan gaan naar mijn favoriete games uit die tijd. Het is gewoon te krampachtig spelen na alle verwennerij die de moderne besturing heeft meegebracht in de bloei van de jaren 2000.

Ik heb me daarom best wel door Tormented Souls 2 heen moeten worstelen. Alhoewel het ouderwetse op een gegeven moment toch weer went, is het nooit ideaal en slijt de nostalgie sneller dan je zou denken. Een simpele optie om de game te kunnen spelen op een traditionele en moderne manier zou het voor mij helemaal afmaken. Zeker omdat het je dan nog meer laat realiseren hoe veel het allemaal door de jaren heen is veranderd en wat een ander perspectief doet met je beleving van de game en de horror daarin. Ik wil niet zeggen dat het een gemiste kans is, want ik weer waar de ontwikkelaars naartoe willen met deze franchise, maar mocht er voor Tormented Souls 3 meer budget komen, dan is dit waar ik het op zou inzetten. We zien tegenwoordig veel indrukwekkende grafische schuifjes die je met een simpele druk op de knop laat kiezen tussen nu en 20 jaar geleden, maar een knop die dat zou doen in de context van de evolutie van een Resident Evil soort game zou wat mij betreft veel bekijks opleveren.

Verrassend goed en diep avontuur

Indien je met de klassieke besturing kunt omgaan is er best wel wat leuks te beleven met Tormented Souls 2. Het zet een uitstekend horror avontuur neer die je sterk doet denken aan de grote inspiratiebronnen van de ontwikkelaars. Je ziet en voelt wel te allen tijde dat er met een heel beperkt budget is gewerkt. Op bepaalde gebieden is de game beter afgewerkt dan in het andere. Animaties en personages zijn vooral heel stroef, maar omgevingen zien er dan wel weer erg gelikt uit.

Qua gameplay kijk je naar een typisch avontuur dat alle checkboxen van het genre afvinkt. Puzzels verwerkt in de omgeving, veel gangetjes en gesloten kamers waar je later moet terugkomen, gelimiteerde mogelijkheden om te ontdekken die zich langzaam uitbreiden en ongemakkelijke combat die het gevoel van gevaar en horror onderstreept. Tormented Souls 2 heeft het allemaal en doet het ook best wel goed. Je bent zelfs gelimiteerd in het aantal keren dat je kunt opslaan, gebaseerd op een filmrol, sterk vergelijkbaar met de eerste Resident Evil games. Wat ben ik blij dat dit tegenwoordig geen ding meer is, want in hedendaagse Resident Evil games misbruik ik de opslagkamer na bijna elke kleine stap die ik zet. Hier weer met een hele andere mindset naar kijken voelde enigszins verfrissend, maar het zorgde op momenten ook voor frustratie. Niemand heeft zin om een bepaald stuk opnieuw te spelen, puur omdat je in de val werd gelokt.

Verdict

Tormented Souls 2 doet ouderwets Resident Evil goed na, maar weet minder te verrassen dan het eerste deel. De nieuwigheid, of meer oudheid is er snel vanaf, waarna je overblijft met een prima griezelgame die zich iets te veel wilt conformeren met achterhaalde technieken die vanwege goede redenen vandaag de dag niet meer gebruikt worden. Voor het verdere vervolg, zie ik graag iets innoverends van Dual Effect, de makers van Tormented Souls 2, zoals een naadloze manier om de game te ervaren in een klassieke en moderne stijl. Ik denk dat ze daarmee nog beter de charme van de franchise kunnen vastgrijpen, iets wat ze met het tweede deel in de franchise best goed is gelukt.