Review | Screamer

Screamer brengt twin-stick arcade racing terug naar de huidige generatie aan consoles en PC, met flitsende races, kleurrijke graphics én een focus op storytelling. Dit klinkt als een game die meer dan welkom is in een tijd waar iedereen strijdt om realisme. Kan ontwikkelaar Milestone hiermee iets unieks neerzetten?

Screamer is een game die schreeuwt om aandacht met een boel flashy actie en een kleurenpalet met kleuren die ik niet eens wist dat bestonden. Maar die schreeuw om aandacht is totaal niet negatief, sterker nog, deze game brengt nostalgie samen met Citypop en een next-gen grafische race-ervaring. Er zijn een aantal elementen in deze game aanwezig, die we niet snel meer terug zien in de hedendaagse race titels, waaronder twin-stick arcade racing en een focus op het vertellen van een verhaal.

The Tournament

In het met neon doordrenkte Screamer kan je dus een verhaallijn spelen. Deze verhaallijn combineert verschillende aspecten van anime games en mengt ze met een racegame. Naast de snelle actie, ook een snelle story. Het verhaal speelt zich namelijk af in meerdere ‘episodes’, die vrij kort op elkaar gespeeld zullen worden. Episodes duren niet lang en je kan gedurende ieder moment eruit springen, wat de verhaallijn toegankelijk maakt om even tussendoor te spelen.

In het verhaal zie je teams uit verschillende landen, met verschillende talen samen komen om tegen elkaar te racen. Dit doen ze in ‘The Tournament’, een toernooi gehost door een eigenaardige man met een masker op. De personages lopen allemaal uit elkaar en zijn veelal gebaseerd op anime stereotypes of culturele stereotypes. Zo bestaat het Japanse team uit J-Pop sterren. Ieder personage heeft zijn of haar eigen taal en spreekt gedurende de game ook in de respectievelijke taal. Dit vond ik in het begin een beetje wennen, maar na een tijdje had het wel echt z’n charme. De voice-acting is een beetje hit or miss, niet iedere stemacteur doet het even goed, maar er is een prima balans in te vinden. Qua presentatie wordt het verhaal gebracht door een combinatie van anime gestileerde cutscenes en Persona stijl dialogen, waar je de avatar met een tekstbox ziet. Alles is wel voice-acted, wat een groot voordeel is en wat het zeker boeiend houdt.

Het geheel is op sommige punten wat vergeetachtig, maar weet je toch op een leuke manier bezig te houden. Er is een overkoepelende verhaallijn rond het toernooi, terwijl er ook regelmatig wordt ingezoomd op de individuele personages. Ieder karakter heeft een eigen persoonlijkheid, wat het erg leuk maakt om te volgen. Er zitten een aantal sterke momenten in, maar ook enkele stukken die wat minder pakkend zijn. Over het algemeen is het geheel zeker van niveau, al is het begin wat verwarrend. Personages kennen elkaar vaak al, waardoor het voelt alsof je midden in de gebeurtenissen wordt gegooid. Gaandeweg worden die puzzelstukjes echter steeds duidelijker.

Twin-stick met identiteit

Screamer is de spirituele opvolger van een game uit de jaren-90, die ook door Milestone gemaakt werd. Om die reden kiest de ontwikkelaar ervoor om twin-stick arcade racing als uitgangspunt te pakken. Dat betekent dat je linker joy-stick een soort van dient als je normale besturing, of ook wel je voorwielen. Waar je rechter joy-stick echt is om scherpere bochten te maken of te driften, ook wel een beetje je achterwielen. Dit is enorm wennen in het begin en twin-stick racers hebben de crux om de identiteit per auto te verliezen. Echter vond ik dat hier totaal niet het geval, iedere auto voelt, stuurt en drift op eigen unieke wijze. Dit laat de ervaring die Milestone heeft ook direct doorschemeren. Al met al voelt de basis besturing van Screamer echt goed, met wat kleine irritatiepuntjes, zoals het uit je drift komen en recht blijven. Met een beetje oefening, krijg je ook dat onder de knie.

Naast het racen zelf, heeft de game nog wat diepgang gevonden in over-de-top arcade mechanics. Zo kan je schakelen, maar is dit niet verplicht. Schakel je op het juist moment? Dan krijg je een kleine snelheidsboost. Schakel je tot de hoogste versnelling, dan bouw je turbo op. Met turbo bedoel ik een soort nitro speed boost, waar je een quick time event start. Laat je op het juiste moment los, dan is je boost sneller en duurt deze langer. Ook kan je een overdrive boost krijgen, die is het snelst en duurt het langst. Last but not least, kan je ook gebruik maken van wat meer offensieve mechanics. Zo kan je een shield activeren, of met een quick time event kiezen om vol gas op iemand in te rammen. Al met al, Screamer voelt echt lekker om te spelen op wat kleine minpuntjes na!

Waar voor mij een minpunt ligt, is de balans tussen jou en de AI-racers. Deze zijn de ene keer vrij makkelijk, vooral in story races waar je tot de verschillende mechanics wordt geïntroduceerd. Maar, in losse races is de AI in sommige races gewoon niet bij te houden. Dit zorgt ervoor dat er weinig ruimte is voor fouten, en dat van de baan gereden worden vrijwel direct betekent dat je de race niet meer gaat winnen. Je kan gebruik maken van slipstreams om weer in de buurt te komen, maar 1 kleine fout en je ligt al zover achter, dat dit vrijwel onmogelijk is. Milestone heeft dit probleem zelf al ondervonden en is hier hard mee bezig. Er zijn zelfs al wat updates uitgekomen met betrekking tot balans, maar er is nog een kleine ‘weg te gaan’.

Genoeg tracks

Tracks kan twee dingen betekenen: de maps waarin je racet, of de muziek die je hoort terwijl je dit doet. Laten we even onorthodox zijn en deze twee elementen samen grijpen onder dezelfde subtitel. Want de maps in Screamer zijn veelal fantastisch. Niet alleen qua look en feel, maar ook qua hoe ze rijden. Sommigen zijn wat meer open, anderen hebben veel nauwe banen. Maar, iedere map heeft vooral haar eigen identiteit, wat het leuk maakt om meerdere maps te spelen. Genoeg afwisseling, genoeg keuze!

Qua muziek moet het uiteindelijk je smaak zijn, maar de mix van verschillende genres met allemaal een soort Monstercat tintje, dat ligt mij wel lekker. Verschillende genres van Drum & Bass, EDM en Citypop kruisen elkaar in deze game en combineer dat met lekkere in-game sound ques en je hebt een sfeer te pakken. Dat doet Screamer écht goed en dit draagt zeer zeker bij aan de unieke identiteit die deze game draagt. Over identiteit gesproken, je kan ook je eigen auto’s customizen met voornamelijk visuele dingetjes zoals kleuren of toevoegingen op je auto, denk aan een spoiler.

Verdict

Screamer is een game die als race fan eigenlijk niet onder je radar mag vliegen. Met een unieke take op twin-stick racing, toffe boost- en offensive elementen, een leuke story en vooral heel veel toffe visuals, mag je deze eigenlijk niet missen. Ja, er zijn wat balancing issues en de story is verre van perfect. Maar, wat je terugkrijgt is een race game die met heel veel passie gemaakt is, die van je scherm afspat én die ook nog eens enorm lekker weg speelt!