Review | Starbites

Ikina Games, een Koreaanse studio ontstaan in 1995, heeft meerdere visual novels en platformers gemaakt, maar komt nu met Starbites: een turn-based RPG gemaakt voor classic JRPG-liefhebbers.

Starbites: de opzet

In Starbites neem je de rol van Lukida aan. Samen met een aantal vrienden probeer je niet alleen te overleven op de planeet Bitter, maar probeer je deze vooral te verlaten. Sommige van de characters noemen de planeet dan ook een shithole.

Bitter is dat dan ook eigenlijk wel. Het is een planeet die min of meer een graveyard voor schepen is, nadat de planeet in as werd gelegd door oorlog. Hierdoor moet de bevolking het doen met de overblijfselen om te overleven. Een groot deel van Bitter is dan ook aangetast door gevaarlijke stoffen, waaronder bijvoorbeeld brandstoffen van kapotte schepen. De planeet is dus min of meer een grote droge woestijn vol met kapotte onderdelen en gif. Inwoners van Bitter moeten dus vaak geld lenen. Zo ook Lukida, die de grootste schuld van alle inwoners heeft opgebouwd. Aan wie is ze dat geld schuldig? De burgemeester van Delight (de enige functionerende stad op Bitter) is Fennec. Lukida ziet dus steeds minder kansen op Bitter en is hoopvol dat een vertrek gaat lukken. Dit is waar we het verhaal oppakken. Gewapend met een aantal bizarre wapens en mechs ga je de strijd aan met alle obstakels op Bitter.

Naast Lukida krijg je natuurlijk een aantal party members. In het begin krijg je te maken met de engineer Badger en de bounty hunter Gwendol. Deze party members hebben natuurlijk elk hun eigen mechs of voertuigen. We krijgen tot zover weinig te weten over het verleden van onze party members. Deze stukjes achtergrondinformatie krijgen we op gepaste wijze door het verhaal heen te horen. Noemenswaardig is dat de artstyle van Starbites fantastisch is. De characters zijn kleurrijk, goed ontworpen en zitten boordevol personality.

Een klassieke JRPG

Starbites speelt als een typische JRPG. Is het correct om een Koreaanse game dan een JRPG te noemen? Niet echt. Gelukkig doet de maker zelf dat wel: “Starbites is a JRPG made by JRPG lovers. Final Fantasy and Dragon Quest highly innovated the genre itself, so we looked at the history of how the genre and its mechanics have changed over time,”.

Bij het ontwikkelen van Starbites is dan ook, zoals meerdere games lijken te doen, veel gekeken naar onder andere de Persona-games. In Starbites gaat het dan ook niet per se om jouw turn, en dan de enemy turn, maar om wat je kan doen om meer turns te krijgen. Dit is waar de unieke Starbites mechanics hun intrede maken. Aan het begin van gevechten lijkt het er namelijk op dat je een standaard turn-based battle ingaat waarin je gebruikmaakt van enemy weaknesses. Terwijl je dit doet, verlaag je de fracture count van de enemy. Bereikt deze nul, dan zal de vijand meerdere beurten stunned zijn. Daarnaast bouw je een Driver’s High gauge op. Dit doet denken aan de classic over-limit state. Je kunt de Driver’s High gebruiken om een extra turn te gebruiken. Dit geeft ook mogelijkheid tot healing. Je bent dus vooral bezig met het winnen van turns en het afnemen van enemy turns.

De bedoeling is dan ook dat je goed vooruitkijkt. Dit komt in meerdere aspecten van Starbites naar voren. Je bent namelijk niet alleen bezig met het uitgeven van skill points, maar ook met het opbouwen van je mech. Je zult namelijk verschillende onderdelen vinden die in verschillende situaties van pas zullen komen. Het idee voor de Motorbots, zoals deze heten, komt van de opening van Final Fantasy 6. In de proloog van deze game zie je mensen namelijk op een mechanical mount rijden.

Presentatie

Ook in de look van Starbites is de classic JRPG-inspiratie en passie voor de geschiedenis van RPG’s duidelijk. Hoewel Starbites daar een eigen stempel op drukt, is dit niet altijd positief. De look van de game is bijna PlayStation 2-era-achtig en ziet er soms dan ook gedateerd uit. Hoewel de characters zelf er geweldig uitzien, kunnen de omgevingen, en vooral de textures van de omgevingen, soms wat minder goed uitzien. Voor sommige spelers zal dit aansluiten bij de classic-vibe van de game. Ik kan mij echter voorstellen dat veel spelers wat hogere verwachtingen hebben. De overworld is een typische (bijna) top down view omgeving met verschillende gebieden en de typische enemies. Zoals in de meeste JRPG’s begint een gevecht op het moment dat je tegen een enemy in de overworld aanloopt. De dungeons en andere gebieden vallen soms wat tegen. De steden bijvoorbeeld geven een soort diorama view. Je krijgt de omgeving van een statisch aanzicht te zien. Dit voelt soms wel echt gedateerd en deed me denken aan enkele GameCube-games. Je krijgt een vooraanzicht van de omgeving, kan niet met de camera draaien en krijgt zo maar weinig indruk van de omgevingen. Jammer, want in tegenstelling tot de overworld zijn dit juist de omgevingen die het kleurrijkst zijn en de meeste charme bezitten.

Verdict

Hoewel Starbites traag op gang komt. En je in de eerste paar missies vaker naar dezelfde plek moet, pakt de RPG later toch echt op met de toevoeging van nieuwe characters, customizationopties voor de Motorbots en een aantal ontzettend leuke sidequests van ook weer een hoop grappige characters. Hoewel de combat niets revolutionairs doet, is dat misschien wel de kracht van Starbites. De toegankelijkheid van de combat doet niets af aan hoe moeilijk de fights kunnen zijn. Je zult goed vooruit moeten kijken en strategisch gebruik moeten maken van de mogelijkheden die je hebt. Laat dat nu net zijn waar een turn-based RPG om hoort te draaien.

Dit is een klassieke JRPG die goed uitgewerkt is en een ontzettend sterke cast van characters heeft. Meer kunnen we eigenlijk niet wensen. Starbites is een klassieke turn-based (J)RPG die ontzettend veel potentie heeft, maar veelal bij de essentie blijft. Hopelijk is dit het begin van een vervolg waarin men wat meer risico durft te nemen. De basis is er, en die is prima.

Starbites verschijnt morgen (21 mei 2026) op alle platforms.