Review | Assassin’s Creed: Black Flag Resynced

Een van de slechtst bewaarde geheimen in de wereld van videogames. Er werd veel over gesproken, maar na er lang over te speculeren, mochten we er ook eindelijk zelf induiken. Assassin’s Creed: Black Flag Resynced is een ontzettend trouwe remake die het origineel in ere houdt, maar alsnog weet te innoveren.

Ubisoft die opnieuw aan de haal gaat met een piratengame? Gaat het ze dit keer lukken? Je zou verwachten dat je weinig “fout” kunt doen door Assassin’s Creed: Black Flag opnieuw uit te brengen. Je kunt de romp van het schip een nieuw likje verf geven en er opnieuw zestig euro voor vragen. Je zult niet de eerste zijn, maar ook zeker niet de laatste. Een uitstekende metafoor voor piraterij zou het zijn. De Black Flag Resynced was Ubisoft die je gouden muntjes ontvreemdde along the way. Ik ben hier vandaag om je het tegendeel te verkondigen. Assassin’s Creed: Black Flag Resynced is wat Skull & Bones had moeten zijn. Het is het beste van Assassin’s Creed, opnieuw verpakt in een game die het beste verhaal uit de franchise opnieuw vertelt.

Het aambeeld aan het werk

Ik heb Assassin’s Creed: Black Flag Resynced de afgelopen twee weken mogen spelen op mijn PlayStation 5 Pro en Ubisoft heeft zich werkelijkwaar uitgesloofd voor deze console. Alsof ze door Sony per PSSR-feature betaald worden, want wat is deze game zo ontzettend mooi op de PlayStation 5 Pro. Het is misschien wel de best uitziende openwereldgame op deze console op dit moment. Ubisoft heeft zijn Anvil-engine aan het werk gezet en de verschillen tussen het originele deel en de remake zijn dag en nacht. Had Black Flag een remake nodig? Voor het spelen en zien van Resynced zou je misschien zeggen van niet, maar tijdens het spelen voel je aan dat deze absoluut meer dan welkom is. Ik zou bijna willen vragen: wanneer komt de volgende?

De hele game is herzien en daarmee bedoel ik ook echt de hele game. Het land, de zee en zelfs de lucht. Alles is tot in detail onder handen genomen en dat voel je direct. Zodra je de game opstart en voor het eerst door de dichtbeboste jungle op het eiland ronddwaalt, voelt het al alsof je op vakantie bent. Het ziet er prachtig uit met realistische weerseffecten en een bijna droomachtige presentatie. Voor het eerst mag je helemaal vrij de Caribische Zee verkennen en al het pracht en praal op en onder zeeniveau. Zelfs de kleine eilandjes zonder naam hebben vaak bezienswaardigheden die je even afleiden van het muitenijverhaal in en rondom Havana.

Als je dacht dat het bijna niet indrukwekkender kon zijn dan Assassin’s Creed: Shadows, zegt Black Flag Resynced: hold my grog. Terwijl je al zingend langs de meest prachtige eilanden, zonsondergangen en uitzichten afzeilt.

Assassin’s Creed verfijnd

Ik zei al dat Assassin’s Creed: Black Flag Resynced het beste van Assassin’s Creed bundelt in deze remake. En dat meen ik ook echt. Daarmee bedoel ik niet dat Black Flag Resynced geen tekortkomingen heeft, want die heeft het zeker. Maar vergeleken met alle voorgaande titels in de franchise is dit wel degene die het meest verfijnd is. Alsof het alle beste elementen uit voorgaande delen leent, verfijnd tot een bijna naadloze samensmelting, en deze opnieuw met de wereld synchroniseert. Het rekent af met ouderwetse, storende elementen zoals desynchronisatie nadat je wordt gezien of jezelf volledig onbedoeld 40 meter naar beneden lanceert. Het voelt heerlijk om als Edward Kenway de wereld te verkennen, zoals die is bedoeld. Het voelt natuurlijk, grotendeels foutloos en vooral vloeiend. Niets remt je af, behalve als je zelf kiest om halfstoks te zeilen.

Alle gameplay-elementen zijn onder handen genomen, waaronder combat in en uit stealth, parkour, zeilen, quests, openwereldactiviteiten en alles wat er nog bij komt kijken. Over de combat maakte ik me de meeste zorgen. Dit is altijd een hit or miss geweest in de franchise en eerlijk gezegd, meestal een miss. Zelfs in Assassin’s Creed: Shadows, waar je vooral zelf de keuze hebt om het “traditioneel” of “modern” te doen, klikte het voor mij niet helemaal. Ook in alle “ouderwetse” delen voorafgaand aan Origins kon je combat het beste vermijden. Zodra je je moest begeven in combat, voelde het eigenlijk alsof je de game niet goed aan het spelen was. Black Flag Resynced rekent grotendeels af met dit gevoel door zowel de stealth als open combat goed aan te laten voelen. Al moet ik zeggen dat de open combat na enige uren al zijn charme verliest. Er zit weinig vernieuwing, spanning of uitdaging in, met ook zeer gelimiteerde soorten vijanden. Stealth bleef voor mij dan ook altijd de beste optie. We spelen ten slotte nog altijd een Assassin’s Creed-game, ook al zijn we tegelijkertijd een badass piraat met ook hele gruwelijke finishing moves in dit deel. Dit was voor mij dan ook de zwakste schakel in heel dit piratenavontuur, alhoewel het wel een veel langere houdbaarheidsdatum heeft vergeleken met de open combat in de meeste Assassin’s Creed-games.

Iets waar ik zeer gerust door werd gesteld, was het parkouren. Na het spelen van de moderne Assassin’s Creed-titels, waar je je aan bijna iedere baksteen, tak of uitstekende pixel kunt vastgrijpen, voelt het enorm lastig om terug te keren naar de ouderwetse manier van klimmen. In Black Flag Resynced voelt het klimmen, klouteren, rennen over daken en hangen aan touwen als iets natuurlijks. Alsof ik altijd al dat ene actieve aapje in de jungle ben geweest en precies weet hoe het werkt. Geen willekeurige sprongen de afgrond in, een ontzettend vloeiend tempo zonder vertragingen en het ziet er ook nog eens fraai uit.

Stealth aan de andere kant voelt het veiligst. Iets wat nauwelijks is aangepast, omdat het eigenlijk niet veranderd of verbeterd hoeft te worden. Dit heeft mijns inziens altijd het beste gewerkt als toch wel steunende featurepilaar in de franchise en dat werkt hier net zo goed als het altijd heeft gedaan.

Zeeën van tijd

Als je dit keer langer wilt genieten van het piratenleven in Black Flag, heeft Ubisoft voor verschillende extra’s gezorgd. Zo zijn er nieuwe quests, nieuwe activiteiten, nieuwe crewleden om te ontmoeten en te rekruteren en verschillende verzamelobjecten om na te jagen. Zo kun je je eigen eiland restaureren en verborgen kunstobjecten en schilderijen vinden om tentoon te stellen in je eigen villa. Ook schatten die je bemachtigt, worden visueel gepresenteerd in de tunnels van de villa. Het is een kleine touch, maar wel eentje die dat gevoel van piratenrij, veroveren van schatten toch iets meer body geeft.

Datzelfde kun je zeggen over alle extra activiteiten zoals Templar Hunts, Naval Contracts, nieuwe quests en kleine toevoegingen. Ze zijn nergens echt baanbrekend of gigantisch groot, maar ze passen wel perfect in de wereld van Black Flag. Het geeft je als speler meer om te doen, maar het past wel allemaal naadloos in de ervaring die je al had, waardoor het iets completer voelt dan tevoren.

Ieder excuus om nog eens de zeilen te laten zakken en de open zee op te varen is er eentje om met beide handen aan te grijpen, want varen op de zee voelt geweldig in Assassin’s Creed: Black Flag Resynced. Na zelfs meer dan 50 uur blijft de zee me uitnodigen en ga ik nog al te graag met de Jackdaw op pad. Door de stormen varen, van uitzichten genieten, verborgen schatten zoeken met nieuwe schatkaarten en uiteraard Engelse en Spaanse schepen overmeesteren voor buit. Ubisoft heeft met de dynamische weereffecten en de waterphysics gewoon een erg verslavend traverselsysteem gecreëerd, net als dat Insomniac dat heeft gedaan met het slingeren in Spider-Man. Het verfijnde combatsysteem op zee werkt dan ook erg goed. Het vuren van kanonnen, lanceren van mortieren en het enteren van een vijandig schip voor de genadeklap. Het voelt heerlijk en het ziet er ook nog eens indrukwekkend en gruwelijk uit.

Verdict

Assassin’s Creed: Black Flag Resynced laat perfect zien hoe je een remake aanpakt. Het probeert het wiel niet opnieuw uit te vinden, maar bouwt voort op een geliefde klassieker door slimme verbeteringen door te voeren en de complete ervaring naar een hoger niveau te tillen. De adembenemende wereld, indrukwekkende technische upgrades en verslavende gameplay maken het moeilijk om de controller neer te leggen. Hoewel de open combat na verloop van tijd wat eentonig wordt, weegt dat nauwelijks op tegen alles wat de game verder zo goed doet. X marks the spot, en na het opgraven van de schat blijkt Assassin’s Creed: Black Flag Resynced de grootste buit van allemaal.