Review | Splatoon Raiders

Oké, stel je voor je hebt een trilogie aan PvP games uitgebracht. Maar, al drie games zeuren fans over dat ze de franchise zó vet vinden, dat ze een singleplayer ervaring willen. Wat doe je dan? Dan luister je natuurlijk! En wat krijg je dan? Dan krijg je Splatoon Raiders! Een goed geprijsde game met een verslavende gameplay loop én een toffe artstyle.

Splatoon Raiders brengt de PvP franchise die enorm geliefd is dus naar een PvE game. De voorgaande games blinken uit in sfeerbeleving. beweging, schietspel en presentatie. Een kleine spoiler; dat is hier niet anders. Laten we daar iets dieper op ingaan!

Verhaal en structuur

Het verhaal van Splatoon Raiders is niet heel ingewikkeld en ook niet enorm aanwezig. Het is niet ingesproken en heeft vooral een functionele factor. We krijgen hierin wat interessante en leuke personages, een dosis humor maar uiteraard weinig tot geen diepgang. Je belandt op een onbekend stuk land genaamd Spirhalite Islands. Daar bouw je samen met Shiver, Frye en Big Man een geïmproviseerde basis, van waaruit je missies start om kennis en materialen te verzamelen.

Het verhaal is oppervlakkig, maar dient wel als motivatie om missies te ondernemen en nieuwe eilanden te ontdekken. Al snel merk je echter dat vooral de structuur en de gameplayloop de aandacht opeisen. De verhaallijn duurt immers maar ongeveer twaalf uur.

Je kan verscheidene activiteiten starten, zoals dens die draaien om tijdsgebonden raids, deze zijn lekker uitdagend. Je gewone raids zijn daarentegen wat grotere gebieden met meerdere secties. Bijna als een dungeon crawler met meer vrijheid. Je bent veelal afhankelijk van weten wat je mee naar binnen neemt en speelt daardoor met verschillende builds. Maar in de basis is het simpel. Je vertrekt vanuit je basis naar een missie of activiteit, je verzamelt materialen en uitrusting en je komt veilig terug. Deze gameplay loop klinkt simpel, maar door de hoeveelheid verschillende activiteiten die je hebt, blijft het verslavend!

Schieten > kleuren > duiken > schieten

Ook de combat en personalisatie zijn daarin heel goed uitgewerkt. Om te beginnen met jouw personage, waarin je begint als Inkling of Octoling. Vervolgens kan je deze aanpassen met een gelimiteerde selectie aan haarstijlen enzovoorts. Veel belangrijker hierin is alles dat je daarna behaalt. Zo heb je 3 verschillende Ink Tanks die je kan kiezen, van een tank gericht op strength, of juist op mobility. Daarnaast heb je 11 wapensoorten, die variëren van slagwapens tot aan emmers of verschillende shooters.

Vanuit je Ink Tank kan je ook twee gadgets meenemen. Deze gadgets kan je aanpassen en upgraden. Hier hangen je builds voornamelijk vanaf, want je kan niet onbeperkt je gadgets uitbreiden en zult keuzes moeten maken. Vooral wanneer je gaat duiken in de uitdagende challenges zal je merken hoe belangrijk goede afstelling is om te hebben.

Bewegingen voelen soepel, maar ook het mikken zelf is echt goed uitgewerkt. Je kan kiezen tussen movement controls of gewoon de good old joystick. Beiden werken fantastisch. Dit alles zorgt voor een enorm naadloze combat ervaring. Deze kan soms visueel wel overprikkelend zijn, maar dat went snel genoeg.

De moeilijkheid bouwt zich bovendien prettig op. De eerste uren zijn toegankelijk, maar later word je steeds vaker gedwongen om echt na te denken over je load-out en gadgets. Dat maakt de endgame veel interessanter dan simpelweg vijanden met meer levenspunten geven. Gezien Splatoon Raiders bijna bestempeld kan worden als een looter shooter, is het dus ook een groot doel om meer wapens en gear te vinden in je runs, zodat je jouw builds weer beter af kan stemmen. Dit maakt endgame iets minder toegankelijk voor casual spelers, maar juist heel aantrekkelijk voor degenen die een langdurige uitdaging zoeken.

Graphics en performance

Over die visuals gesproken, Splatoon Raiders is een ontzettend mooie game. De art direction van deze franchise is sowieso altijd al enorm tof geweest, maar die blinkt in een PvE ervaring wellicht nog meer uit. Ook de setting en verschillende gebieden ogen visueel heel cool. Wel mis ik soms een beetje de afwisseling, maar daar kan je wel overheen kijken. Ook enemy variety is tof gedaan en je hebt verschillende groottes aan vijanden, met allemaal hun eigen stijl.

Ook qua performance zitten we echt goed, zowel op handheld als in docked mode. Altijd een stabiele framerate (60 fps), ongeacht hoe druk het wordt op je scherm. Ook de resolutie in zowel handheld als docked is mega scherp en zelfs in handheld heb ik nooit last gehad van een blur, waar veel ports dat bijvoorbeeld wel hebben. Je merkt echt dat de game gemaakt is voor deze console op elk vlak.

Ook op audiogebied blijft Splatoon Raiders trouw aan de serie. De soundtrack zit vol energieke, eigenzinnige nummers die perfect aansluiten bij de hectische gameplay. De bekende vervormde stemmen, geluidseffecten en inkt sounds geven de game direct een herkenbare identiteit.

Verdict

Splatoon Raiders is een game die je makkelijk oppakt en die zich uitstekend leent voor korte speelsessies. Dankzij de sterke art direction, strakke gameplay loop, uitgebreide customization en verrassend diepgaande build crafting weet de game je voortdurend te prikkelen om nog één missie te spelen. Voeg daar de kleurrijke, speelse sfeer en ’t kenmerkende Splatoon-charme aan toe, en je krijgt een game met een duidelijke eigen identiteit.

Het is zeker geen perfecte game. De missiestructuur kan na verloop van tijd repetitief aanvoelen, het verhaal blijft oppervlakkig en sommige omgevingen missen visuele variatie. Toch wegen die tekortkomingen niet op tegen wat Splatoon Raiders goed doet. De soepele gameplay, constante stroom aan upgrades en vrijheid om met verschillende wapens, gadgets en builds te experimenteren, maken het tot een bijzonder vermakelijke PvE ervaring.