Review | South of Midnight op de PlayStation 5

South of Midnight was een aangename verrassing in 2025, maar de game verschijnt een jaar na dato ook op de PlayStation 5. Uiteraard hebben we de tijd genomen om opnieuw het moerasdoordrenkte zuiden van Noord-Amerika te verkennen in deze prachtig vormgegeven action-adventure.

South of Midnight kwam in 2025 al uit op de Xbox Series X|S en Windows-pc. Destijds schreven we al een review omtrent deze release. Je kunt hier de review van Dave teruglezen. Hij beoordeelde de game met een 8.

Nu ga ik je eerlijk bekennen dat dit best een saaie review gaat worden die veel in herhaling valt. Ik ben het een jaar later namelijk best wel met Dave eens. Ik heb weliswaar geen mooie ultrawidescreenshots kunnen nemen, maar ik kan me goed vinden in zijn beoordeling van de game. De sterke punten en de minder sterke punten die hij benoemde, gelden een jaar later nog steeds. Het is nog steeds een schitterend uitziende game die strak in elkaar is gezet, maar ook hier en daar last heeft van gesegmenteerde combatmomenten die vrij uitdagend beginnen, maar al snel hun charme verliezen. Ondanks dat je mogelijkheden in combat gedurende het avontuur groeien.

Nu ook op PlayStation 5

South of Midnight is eindelijk ook te spelen op de PlayStation 5 en dit is een Xbox-release die je eigenlijk niet moet overslaan als je van singleplayeractie-avonturen houdt. Aangezien ik de release voorheen niet op Xbox of pc heb kunnen spelen, is dit mijn eerste kennismaking met South of Midnight. Ik was dan ook verheugd toen de PlayStation 5-versie werd aangekondigd, want sinds de onthulling van de game stond deze hoog op mijn verlanglijstje.

We hebben deze game voor de tweede keer getest op een PlayStation 5 Pro. De game is PlayStation 5 Pro Enhanced met een hogere interne resolutie en verbeterde raytracingopties. Kijkend naar deze game op de PS5 Pro ben ik zeer tevreden met hoe het eruitziet. De game heeft een eigen en unieke stijl die ik niet per se kan vergelijken met iets wat ik eerder heb gespeeld. Het heeft de grafische kracht van een echte “Exclusive”, zoals je ze misschien kent van PlayStation, vergelijkbaar met The Last of Us. De game zit bomvol kleine details; overal om je heen zie je groen met dichtheden die zich kunnen meten met de indrukwekkendsten binnen het medium.

Helaas komt de game op de PlayStation 5 gepaard met enkele (grafische) bugs. Bij het draaien van de camera zie je witte flitsen langs de randen van het scherm waar de scène nog ingeladen moet worden. Alsof de scène zich op het randje van je beeldscherm aan het vormen is, maar jij als speler net iets sneller bent met het draaien van de camera dan de scène zich in kan laden. Het is een vreemde visuele bug die zich vaak herhaalt en af en toe wel iets afdoet van de anders torenhoge immersie die de game biedt.

Knap staaltje werk

Ik was voortdurend onder de indruk van South of Midnight. Nog meer dan ik op voorhand had kunnen bedenken. Op elk niveau is erg goed nagedacht over de presentatie. Van verhaal tot de muziek en de animatie. De game verwerkt een eigen mythologie in het verhaal, die protagonist Hazel schetst als een Weaver. Dit is de naam voor een persoon die een speciale gave heeft die de gesponnen draden van het leven kan zien. We leren over gebeurtenissen uit het verleden, hoe bepaalde mensen of dieren zijn wie ze zijn in het heden en hoe ze omgaan met trauma. Dit gebeurt op een erg speelse manier die zich enorm goed mengt met de omgevingen en de setting van de game. Het voelt daardoor als een groot geheel in plaats van twee afzonderlijke elementen die elkaar toevallig kruisen.

Voortdurend stimuleert de game alle zintuigen die je hebt met schitterende visuele plaatjes, geluidseffecten en zelfs muziek op goed geplaatste momenten. Er wordt typische muziek gemaakt die je kunt plaatsen in het zuiden van Noord-Amerika, die inspeelt op het verhaal, zijn personages en alle gebeurtenissen.

Op het gebied van gameplay is het een typisch singleplayeractie-avontuur met lichte platformstukjes, kleine verstopte geheimpjes, veel verhaal en hier en daar wat combatsegmenten. Dat laatste is wel het zwakste punt in deze game. Combat is gelimiteerd tot specifieke arena’s die je makkelijk kunt herkennen. Elk gevecht volgt dan ook een soortgelijk patroon, waardoor de spanning en de uitdaging er snel af zijn. De middelmatige combat wordt afgewisseld door sporadische bossgevechten die dan wel weer uniek en leuk zijn.

Ook op het gebied van gameplay is niet alles vlekkeloos en zitten er soms foutjes in de game. Zo was ik gedurende een heel hoofdstuk van de game onsterfelijk en kon ik geen schade krijgen. De oorzaak is mij nog steeds onbekend. Ook bleef mijn game twee keer in een sceneswitch vasthangen, waardoor ik naar het hoofdmenu moest terugkeren om het op te lossen.

Verdict

South of Midnight doet precies wat Dave vorig jaar al scherp zag: het is een game die je bijblijft om zijn sfeer, verhaal en muziek. Daar blinkt hij in uit. De gameplay? Die voelt vaak wat vlak en bekend, en de combat is zonder twijfel de zwakste schakel. Maar laat dat je niet tegenhouden. Dit is een avontuur dat je meesleept met schitterende visuals en een verhaal dat blijft hangen. Gooi daar een zeldzaam frisse setting bovenop. Eindelijk eens geen middeleeuwse fantasy of generieke sci-fi, en je hebt een game die ondanks zijn imperfecties absoluut de moeite waard is.