Review | Life is Strange Reunion

Life is Strange Reunion. Bij de titel van de game alleen al weet je als fan waar de game over gaat. Een reunion kan namelijk binnen de Life is Strange-franchise alleen maar gaan tussen twee karakters: Max en Chloe. Maar is deze belofte, verstopt in de titel, genoeg om de nasmaak van de vorige game weg te spoelen? Als reviewer, maar vooral fan van de allereerste game, ga ik deze en andere vragen beantwoorden in dit artikel! 

Om Life is Strange Reunion te kunnen reviewen, moet je wat mij betreft eerst kijken naar de franchise Life is Strange op zichzelf. De eerste game die uitkwam in 2015 en de vorige game Life is Strange Double Exposure. Laatstgenoemde game was ik niet al te mild over in de review en ik ging zelfs zo ver dat hiermee voor mij de franchise klaar was. Echter, zoals Michael Corleone in The Godfather er weer in werd getrokken, werd ik dit ook toen deze nieuwe game ons beloofde wat veel fans dachten dat Life is Strange Double Expose had moeten zijn.

Life is Strange Reunion

Het is ontzettend simpel om nu een hele review te gaan schrijven over deze belofte die met de titel Life is Strange Reunion is gedaan en geloof me, ik ga hier zeker woorden aan spenderen. Maar laten we vooral ook kijken naar de game zelf. Hoe ziet het spel er grafisch uit en het verhaal buiten de main point, hoe steekt dat allemaal in elkaar? Is het een waardige opvolger in de Life is Strange-franchise?

Gameplay

De gameplay van Life is Strange is eigenlijk over de games heen redelijk gelijk. Je karakters hebben een kracht en dit is een main point van de game. In Max’ geval is het zo dat ze de tijd iets terug kan spoelen en zo een moment opnieuw kan spelen. Ook heeft ze de gave om via foto’s een hele grote tijd terug te spoelen, maar meer hierover later.

De games zoals Life is Strange Reunion geven je een hoofdverhaal en daarbinnen allemaal verschillende missies en keuzes waar je je door moet bewegen. Voor dit allemaal lekker uit op jouw manier en je gameprogressie zou er iets anders uitzien dan die van een ander persoon. De keuzes die je maakt, hebben namelijk invloed op het verhaal. Dit is allemaal niet nieuws; dit is hoe we het al jaren doen in Life is Strange en dit doet het goed.

Buiten de terugspoelkrachten van Max heb je ook nog Chloes onderhandelingstechniek. Een gameplay-element dat al te vinden was in Life is Strange Before the Storm. Maar het geeft je toch iets meer variatie in de gameplay en dat is toch wel mooi meegenomen.

Grafisch

Wanneer je kijkt naar wat deze game is, dan is het in de basis voor een nichegroep spelers. De spelers die van verhaalgames houden waar je keuzes het verhaal enigszins beïnvloeden. Met dit in het achterhoofd kun je nooit verwachten dat deze game miljoenen exemplaren zou gaan verkopen en dus grafisch ook niet de allerbeste game ooit zou gaan zijn.

Wanneer je dan kijkt naar de karaktermodellen, dan heb je geluk dat Chloe en Max van enorme hoge kwaliteit models voorzien zijn. Dat is fijn ook, want deze karakters zijn het meest in beeld tijdens het spelen. Het is de kwaliteit van de andere castkarakters die helaas een beetje achterblijft in het product. En er wordt echt niet verwacht dat elke NPC in de game een eigen insane high detail model krijgt, maar in ieder geval de core cast aan karakters had wat mij betreft toch wel iets hoger in kwaliteit gemogen.

Tijdens het spelen had ik ook twee of drie keer dat de game even zijn lightning leek kwijt te zijn. Een simpele herstart loste gelukkig dit probleem op, maar het is toch jammer dat het gebeurt!

Muziek

Een lichtpunt in Life is Strange Reunion is de muziek. Er is goed nagedacht over liedjes en de plaatsing van deze in het verhaal. Vooral op het einde is er slim gebruikgemaakt van muziek om de nostalgische snaren te laten vibreren.

Verhaal

Waar ik al had verklapt dat het verhaalgedeelte het grootst zou zijn in de review, is dan eindelijk aangebroken. Ik wil dan ook duidelijk zijn dat het volgende gedeelte SPOILERS gaat bevatten. Wil je dit liever niet lezen? Even goeie vrienden en volkomen begrijpelijk. Scroll dan naar beneden om het cijfer te zien dat we hebben gegeven aan Life is Strange Reunion!

Life is Strange is een franchise die al vele jaren bij mijn gamerhart ligt. Ik was erbij sinds de eerste game en nu met Life is Strange Reunion is dat meer dan tien jaar in deze franchise. Een lange tijd, en met mij vele fans. Deze fans voelden zich bedrogen met Life is Strange Double Exposure, de vorige game in de franchise. Dit kun je ook wel zien wanneer je de gebruikerscijfers bekijkt,

Ik denk dat dat mij ergens ook zo streng maakt over Life is Strange Reunion. Omdat de vorige game een goeie klap in het gezicht was van een groot gedeelte van de fanbase. En heel eerlijk? Het maakt mij ook cynisch over Life is Strange Reunion, dat in alles voelt als een sorry van Deck Nine Games richting de fanbase. Dat maakt dit een enorm lastige game. Want aan de ene kant geeft Deck Nine de fans van Chloe en Max met deze game wel waar ze al jarenlang om vroegen. Maar aan de andere kant is het ook een reactie op een niet goed ontvangen vorige deel.

En dat is alleen nog maar de relatie tussen Max en Chloe. Met de aftiteling denk ik namelijk dat deze best goed in elkaar is gezet. Nostalgisch waar het moest zijn, zonder te veel te leunen op enkel deze twee karakters. De overige karakters hebben allemaal ook hun eigen problemen binnen deze game, die je moet gaan tackelen. Veel van deze karakters zijn in de vorige game geïntroduceerd en dus betekent dit dat je eigenlijk beide moet spelen voor de volledige ervaring.

Main complot

Het main complot van de game is grappig genoeg niet eens Chloe en Max. Het is een vuur dat uitbreekt en dat je moet stoppen. Ondertussen moet je erachter zien te komen in de dagen die je hebt wie dit vuur aangestoken heeft. Het is wat mij betreft niet de beste tijdlijn die we afleggen in de franchise. Maar toegegeven, het geeft ons wel de tijd om ook echt met andere karakters aan de slag te gaan. En dat kan ik dan wel weer waarderen.

Een stap in de goede richting

De fan in mij zou voor altijd ontevreden zijn over hoe we op dit moment in de franchise zijn beland. Zelfs met de payoff die we uiteindelijk krijgen tussen Max en Chloe voelt dit als een sorry van de maker richting haar fanbase. Dat is iets wat de ene gamer beter verwerkt dan de ander. Toch als je kijkt naar de scores van deze game dan zie je dat de gebruikersscore omhoog is gegaan naar een 8.0 op het moment van schrijven.

Als dit het einde is van de Life is Strange-franchise, of in ieder geval het einde van het tijdperk Max en Chloe, dan zullen er altijd gemixte gevoelens achterblijven. Maar het lijkt erop dat Deck Nine Games zich voorzichtig heeft herpakt met Life is Strange Reunion.

En, Deck Nine Games? Weet dat de keuzes die je maakt in het verhaal gevolgen hebben voor de toekomst.