Review: The Sinking City – Een Lovecraftian mysterie

The Sinking City

The Sinking City is een open-wereld horror adventure gebaseerd op de universe van H.P. Lovecraft. Na het zien van de trailers van The Sinking City was ik erg benieuwd naar deze game. Krijgen we eindelijk weer eens een mooie adventure?

Ik had nog nooit van H.P. Lovecraft gehoord, blijkt hij toch aardig bekend te zijn. H.P. Lovecraft was een Amerikaanse fantasy en horror schrijver. Hij leefde van 1890 tot 1937 en is pas na zijn dood erkend als schrijver. Hij is het meest bekend om zijn Cthulhu Mythos.

Verhaal

In The Sinking City speel je als Charles Reed, een veteraan met ptsd, die tegenwoordig werkt als privé detective. Charles heeft sinds de oorlog al last van visioenen en nachtmerries, en hij gaat op zoek naar de oorzaak hiervan. Dit onderzoek brengt hem naar de stad Oakmont. Hier is na een overstroming van alles raars en mysterieus aan de hand. Mensen hebben visioenen en verdwijnen, rare beesten verschijnen en nog meer. Je krijgt aan het begin van de game bijna geen informatie en je zal je kwaliteiten als detective moeten inzetten om meer te weten te komen. Verder zal ik dan ook niks verklappen.

The Sinking City

Operatie geslaagd, patiënt overleden

Je krijgt in het menu een casebook waarin je jouw cases kunt bijhouden en onderzoeken. Hierin vind je je main en side cases inclusief alle aanwijzingen die je hebt gevonden. Er is ook nog de Mind Palace. Met Mind’s Eye, een special ability die bij de visioenen hoort, kan Charles een object bekijken en het verleden zien. Hij kan dan ook in het verleden terug gaan en zien hoe alles is gebeurt. Deze stukjes verleden moet je dan in de goede volgorde plaatsen en krijg je nieuwe aanwijzingen. Deze aanwijzingen komen in de Mind Palace terecht. Hier moet je dan 2 aanwijzingen bij elkaar plaatsen om een nieuwe aanwijzing te krijgen.

Het klinkt allemaal top tot je The Sinking City speelt en merkt dat er totaal geen skill aan te pas komt. Alle aanwijzingen zijn zo te vinden en met Mind’s Eye zijn er de zogenaamde Omens die je precies de weg wijzen. Wat een beetje overbodig lijkt, want alles is toch al vrij eenvoudig te vinden. Zo is er ook nog de Mind Palace. Dit is niet meer dan klikken tot je er 2 gevonden hebt. Geen dwaalsporen of aanwijzingen wat je de verkeerde kant op sturen. Er zijn ook nog verschillende archieven waar je informatie kunt halen. Hier heb je 3 zoek criteria nodig die je ook voorgeschoteld krijgt.

The Sinking City

Het basisidee van de game is goed. Als ze dit nu ook fatsoenlijk hadden overgebracht in de game dan had dit een topper kunnen zijn. Helaas zijn er naar mijn idee heel veel slechte keuzes gemaakt.

Gevechten

De gevechten vallen wel in de horror categorie, maar niet hoe je zou denken. Ik heb bijna nachtmerries van hoe slecht dit werkt. Ik weet dat dit geen shooter is, maar de mechanics van deze game kunnen echt niet. Een handwapen waar je ontzettend langzaam mee slaat. Elke keer als je een beest wilt slaan moet je je bedenken waar deze over twee seconden is. Raak schieten met een pistool is ook bijna niet te doen. Met zijn verleden in het leger zou je denken dat Charles wel wat gun skills zou hebben. Ik ontwijk dan ook zoveel mogelijk gevechten.

“Open” wereld

De map van The Sinking City is vrij groot. Je kunt vrij rondlopen of varen. Tevens mag je zelf kiezen aan welke case je werkt. Dit allemaal maakt de game in principe een open wereld. Als je door Oakmont heen reist dan zie je een heleboel deuren en ramen, en die zijn toch bijna allemaal dicht. Voor zo’n grote map is er maar weinig te bekijken en naar binnen te gaan. Zelfs deuren waar ik eerder doorheen kon zijn op een later tijdstip dicht.

The Sinking City

Langzaam

Langzaam is een woord wat perfect past bij The Sinking City. Allereerst zit je een hele tijd te wachten tot de game geladen is. Dan moet er willekeurig hier en daar nog wat in de wereld ingeladen worden. De gesprekken blijven komen en zijn ook vaak eindeloos en wil je na een tijd overslaan. Geen slim idee want soms zit er wel een aanwijzing bij. Dan is er nog de besturing. Je kunt rennen maar dit lijkt meer op snelwandelen. Dus je moet door een grote en vrij lege map gaan snelwandelen. Uiteindelijk heb je op verschillende plaatsen wel fast travel locaties en dan kun je je gelukkig wat sneller verplaatsen.

Graphics en geluid

Voor deze review heb ik de The Sinking City gespeeld op een base PlayStation 4 en grafisch ziet de game er goed genoeg uit. Wat ik wel jammer vind is dat de hele stad zo’n beetje hetzelfde uitziet. Uiteraard bedoel ik dit niet letterlijk, maar een gebrek aan variatie maakt het erg herhaaldelijk. Ik had graag gezien dat elk district een eigen sfeer had gekregen. Na een paar uurtjes spelen begon het dan ook erg saai te worden.

The Sinking City

Wel positief is het geluid. De effecten en geluiden maken dat je af en toe kippenvel hebt. Dat gaat helaas weer snel over als je ziet welk monster er verschijnt.

Verdict

Een game waar je uren in kwijt kunt en een gevoel erbij hebt dat je niks bereikt hebt. Een hoopje slechte mechanics met tergend lange gesprekken en matige graphics. Het enige positieve wat ik over The Sinking City kan zeggen is dat de creepy sfeer in de game wel goed is.

Pluspunten

  • Sfeer

Minpunten

  • Verhaal
  • Gameplay
  • Te makkelijk

 

Gespeeld op PlayStation 4
4/10

Tags

dé Luisterhoek

dé Kijkhoek