Review | Servant of the Lake

Wat krijg je als je de klassieke point-and-click formule, een goed verhaal en een flinke scheut horror in één grote ketel gooit? Servant of the Lake, de nieuwste game van de Amsterdamse indie studio Rusty Lake. En ja, voor sommige zegt die naam  waarschijnlijk al genoeg. Als je bekend bent met de nogal bizarre wereld van Rusty Lake weet je dat een normaal huis, een familie en een paar simpele huishoudelijke klusjes nooit gewoon normaal blijven.

In Servant of the Lake word je de nieuwe servant van de familie Vanderboom. Je komt voor een lang weekend terecht op hun landgoed, waar je drie dagen lang de boel draaiende moet houden. Ontbijt maken, de was doen, schilderijen rechtzetten, jagen en natuurlijk zorgen dat de gasten zich comfortabel voelen. Klinkt als een vrij rustig weekendje werken, toch? Nou ja, nee dus.

Point and click is terug

Point-and-click games lijken de laatste tijd weer voorzichtig een comeback te maken (of zijn ze nooit weggeweest?) Games waarin je rustig rondloopt, objecten onderzoekt, dingen combineert en ondertussen probeert uit te vogelen wat de ontwikkelaar in hemelsnaam van je wil.

Rusty Lake doet dit al jaren en met games als Cube Escape, The Past Within en Underground Blossom heeft de studio ondertussen een behoorlijk eigen stijl opgebouwd. Servant of the Lake voelt daardoor bijna als een terugkeer naar de basis. Geen enorme open wereld, geen honderden systemen en geen gigantische skill trees. Gewoon jij, een vreemd huis en een hele hoop dingen waarvan je denkt: waarom zou ik dit ooit moeten doen?

En precies daar zit de charme van Servant of the Lake. Je krijgt een taak en moet vervolgens zelf uitzoeken hoe je die voor elkaar krijgt. Soms is de oplossing meteen duidelijk. Soms zit je vijf minuten naar een schilderij te staren omdat je ervan overtuigd bent dat er iets mee moet gebeuren. En soms kom je pas een half uur later achter dat dat ene compleet nutteloze ogende object blijkbaar precies was wat je nodig had.

Welkom bij de familie Vanderboom

De familie Vanderboom woont rond Rusty Lake en is, zacht gezegd, niet bepaald de meest normale familie die je ooit zult ontmoeten. Als servant krijg je de opdracht om het huis klaar te maken voor de komst van familieleden. Je maakt kennis met Aldous Vanderboom en krijgt gedurende je verblijf steeds meer mee van de bizarre dynamiek binnen de familie.

Iedere dag brengt nieuwe taken met zich mee. De ene keer ben je bezig met het ontbijt, daarna moet je helpen met de jacht en voor je het weet sta je weer ergens in het huis een compleet onlogische puzzel op te lossen. Maar ondertussen voelt er constant iets niet helemaal goed.

Dat is misschien wel het sterkste punt van Servant of the Lake. De game hoeft niet constant met een monster in je gezicht te springen om ongemakkelijk te worden. Soms staat er ergens in een kamer gewoon iemand die er een beetje vreemd uitziet. Soms lijkt iets in de achtergrond te bewegen. En soms gebeurt er helemaal niets, maar weet je gewoon dat er iets niet klopt. En ja, er zit ook jumpscares in. Rusty Lake zou Rusty Lake niet zijn als ze je niet minstens één keer goed laten schrikken.

Zonder het verhaal van Servant of the Lake te geven, wordt het gedurende het weekend steeds duidelijker dat er veel meer aan de hand is met de familie Vanderboom. Uiteindelijk kom je zelfs terecht in een ondergrondse tempel, waar de game nog maar eens laat zien dat werkelijk niets is wat het op het eerste gezicht lijkt.

Puzzels, puzzels en nog meer puzzels

Servant of the Lake is uiteindelijk vooral een puzzelgame en dat merk je in vrijwel alles wat je doet. Je krijgt opdrachten die in eerste instantie simpel lijken, maar langzaam steeds ingewikkelder worden. De ene puzzel is binnen een paar seconden opgelost. De volgende laat je minutenlang nadenken over wat je precies over het hoofd ziet. En dat verschil werkt goed.

Wat vooral fijn is, is dat de puzzels niet voelen alsof ze er zomaar in zijn gegooid om de speelduur op te rekken. Vrijwel iedere puzzel heeft een reden om aanwezig te zijn. Je hebt het object nodig om verder te komen, je moet een bepaalde handeling uitvoeren om een volgend deel van het verhaal te bereiken of je ontdekt ondertussen weer iets nieuws over de familie.

Daardoor blijft de game lekker doorlopen. En ja, soms zit je echt vast. Maar meestal krijg je uiteindelijk zo’n “ohhhh, natuurlijk” moment. Dat zijn precies de momenten waarvoor je dit soort games speelt. En die voelen in dit spel gewoon heel lekker.

De game is overigens niet gigantisch lang. Je bent er in een paar uurtjes doorheen als je gewoon het verhaal volgt. Wil je alle verborgen achievements en extra dingen vinden, dan ben je uiteraard wat langer bezig. En dat is goed, Servant of the Lake probeert niet twintig uur van je leven af te pakken om vervolgens dezelfde puzzel drie keer te herhalen.

En dan die sfeer

Waar Rusty Lake zich misschien nog wel het meest mee onderscheidt, is de sfeer. Servant of the Lake ziet er op papier niet uit als een traditionele horrorgame. Je loopt door een oud huis, doet klusjes en praat met mensen. Maar de manier waarop de game zijn wereld neerzet, zorgt ervoor dat je constant een beetje op je hoede bent. De personages zijn expres een beetje vreemd. De animaties zijn soms ongemakkelijk. De kamers voelen bijna te stil en achter iedere deur kan weer iets zitten waar je eigenlijk liever niet naar had gekeken.

Daarbij mogen we de stijl ook absoluut niet vergeten. Servant of the Lake heeft een eigenzinnige uitstraling die je eigenlijk maar op weinig andere plekken tegenkomt. Het ene moment voelt het alsof je naar een simpele 2D game zit te kijken, terwijl het volgende moment een scène bijna rechtstreeks uit een olieschilderij lijkt te komen. En het leuke is: in sommige gevallen is dat ook gewoon letterlijk zo. Die bijzondere stijl past perfect bij het macabere randje van de game en maakt de wereld van de Vanderbooms alleen maar vreemder.

Daar komt de muziek nog bovenop. De soundtrack van Victor Butzelaar doet precies wat hij moet doen. Geen enorme jumpscare muziek die je vertelt wanneer je bang moet zijn, maar vooral een constante, creepy onderlaag. Soms rustig, soms ongemakkelijk en soms net vreemd genoeg om je te laten denken dat er iets gaat gebeuren. En juist omdat de game je niet continu probeert bang te maken, werken de momenten waarop er wél iets gebeurt een stuk beter.

Rusty Lake doet waar Rusty Lake goed in is

En hier moeten we even eerlijk zijn: voor deze conclusie moest er nog even wat research gedaan worden. Want hoe goed ken je de complete Rusty Lake lore nou echt? Nou, blijkbaar minder goed dan gedacht. En dat is misschien wel precies wat Servant of the Lake zo goed doet.

De game weet namelijk ontzettend goed wat hij wil zijn. Het probeert geen gigantische AAA productie te worden en dat hoeft ook helemaal niet. Je krijgt een compacte point-and-click adventure met bizarre personages, slimme puzzels, een mysterieus verhaal en precies genoeg horror om je regelmatig ongemakkelijk te laten voelen.

Voor fans van Rusty Lake voelt Servant of the Lake als een vertrouwde terugkeer naar de formule. Ken je de serie nog niet? Dan is dit eigenlijk een prima moment om in te stappen. Je hoeft niet eerst uren aan lore uit te pluizen om te begrijpen wat er gebeurt, al is de kans groot dat je na het spelen tóch even de andere games gaat opzoeken. Trust us, ondergetekende spreekt uit ervaring.

En misschien is dat wel het grootste compliment dat we Servant of the Lake kunnen geven. De game laat je drie dagen lang de huishoudster spelen van een familie waar je eigenlijk geen ene reet van begrijpt. Je maakt ontbijt, doet de was, lost puzzels op en probeert ondertussen uit te vogelen waarom iedereen in dat huis zich gedraagt alsof er iets ontzettend mis is.

En gek genoeg werkt dat ontzettend goed.

Verdict

Servant of the Lake is een heerlijke kleine point-and-click adventure die precies genoeg doet met horror om de hele game een ongemakkelijk randje te geven. De puzzels zijn leuk, het verhaal wordt steeds vreemder en de sfeer zit vanaf het eerste moment goed. Het is geen gigantische game en dat hoeft ook niet. Je krijgt een paar uur aan puzzelen, ontdekken en “wat de fuck gebeurt hier?” en dat is eigenlijk precies lang genoeg.

Rusty Lake bewijst dat je geen enorm budget nodig hebt om een wereld te bouwen waar je compleet in verdwaalt, en misschien nog wel belangrijker, waar je ook wílt verdwalen.

Ben jij al eerder verdwaald geraakt in de bizarre wereld van Rusty Lake, of wordt Servant of the Lake jouw eerste kennismaking met de familie Vanderboom? Laat het ons weten in de comments!
Zin in meer Rip & Tear? Lees hier onze review van DOOM: The Dark Ages Revelations