Review | The Blood of Dawnwalker

Eindelijk daar is ie dan, The Blood of Dawnwalker. Voor mij een grote game waar ik al even naar uit keek. Een bloedige (her)introductie naar vrakhiri (vampiers). Het is duidelijk dat Rebel Wolves krachtig wilt inzetten op het verhaal van Coen en de creatie van hun in-game wereld: Vale Sangora. Bloody good work or is time really that essential?

Als een van de meest geanticipeerde videogames van dit jaar, voor mij, kon ik niet wachten hiermee aan de slag te gaan. Een singleplayer RPG, storytelling, action video game MET vampieren? Count me in! Gemaakt door (onder andere) senior gamedevelopers van the Witcher 3? Where do I donate my blood?! Na een aantal uren in de game gestopt te hebben voelt het als thuiskomen met een nieuwe inboedel. Herkenbare aspecten maar toch net een eigen sausje en een eigen karakter dat de game zich onderscheid als een opzich staand bloedig (de grappen schrijven zich vanzelf..) goed uitgewerkte game! Is het door die herkenbaarheid wellicht niet te eentonig of TE herkenbaar? Let’s find out!

The Blood of Dawnwalker is uitgekomen op 3 september. The Day One edition bevat een te gekke steelbook met een map van de in game wereld van hoog kwaliteit papier! Aanrader voor de liefhebber om je tanden in te zetten! (Please don’t…)

The Blood of Dawnwalker wereld die bloedt, fluistert en ademt

De setting van The Blood of Dawnwalker is een van de sterkste elementen van de game. Het past perfect bij de karakters en die schimmige duisternis die de game wilt uitdragen, zowel dag én nacht. De wereld waarin jij, als Coen, kan rondreizen heet de Vale of Sangora. Een vallei tussen de gebergten gelegen in het oude Europa. De tijd is rond de jaren 1300 waarin de zwarte plaag door Europa heen woedt. Vale Sangora is afgesloten van de buitenwereld vanwege het strategisch gelegen gebied en door de nieuwe heerser Brencis (niet geheel toevallig; de vampieren heerser) dient geen enkele bewoner de vallei te verlaten.

Jouw taak als Coen is om je familie te bevrijden uit de bloedige klauwen van de Vrakhiri en wraak te nemen op diegenen die ook nog eens jouw thuis dorp hebben afgebrand. Jij als nieuwe Vrakhiri neemt het op tegen Brencis en zijn handlangers om Vale Sangora te bevrijden van het vampieren juk en iedereen uitroeien die jou hierin in de weg staat!

Vale Sangora in The Blood of Dawnwalker ziet er overdag uit als een typisch middelleuwse locatie, de typische boer die aan het werk is op het land met gebouwen geinspireerd door oud Slavische architectuur. Jij als Coen kunt natuurlijk verder reizen dan het plattelandsleven. Tijdens het wandelen door de gebergten, bossen of uitgestrekte vlaktes kom je een aantal ”points of interest” tegen.

De Witcher liefhebbers onder ons herkennen dit als de typische vraagtekentjes die een activiteit, missie, collectible of een fight kunnen bevatten. Ook al zitten hier herkenbare onderdelen in, het landschap en de wereld heeft zijn eigen identiteit, die zich pas echt laat zien als de zon ondergaat en de maan tevoorschijn komt. De illusie laat los en het bloedige landschap onthuld zich.

Bij maanlicht als het donker wordt zien deze vervallen kastelen, maanverlichte moerassen en mistige bomen er heel anders uit met een indruk die meer past bij het genre. Vrakhiri (vampieren)! De gothische stijl hier en daar leent zich ook enorm voor het totaal van de game, erg aangenaam dus! Waarin iemand zoals ik graag elk aspect van de wereld wil ontdekken en elk karakter, monster, schatkist, kamp, mysterie, puzzel wil oplossen en raadplegen moet ik belangrijke keuzes maken want er zit ten slotte een dag tijdslimiet in en een nacht tijdslimiet. Keuzes, keuzes, keuzes…

Time is bloody important, literally(?)

Tijd, ja we hebben er in het echte leven allemaal wel eens last van. In the Blood of Dawnwalker is tijd (ietwat) genadigder. Een doekje voor het bloeden dus…. De game werkt met 2 tijdscycli, dag en nacht. De dag Coen is ”menselijk”, je bent minder krachtig dan je Vrakhiri vorm en komt het neer op je zwaard, magie en je mobiliteit als mens om jezelf te verdedigen. De nacht Coen is snel, behendig, sterk en heeft ook verschillende Vrakhiri abilities om op terug te vallen in een hete strijd.

De dag als zowel de nacht werkt met een aantal tijd ”segmenten”. Dat betekent dat je activiteit of quest een hoeveelheid tijd opsnoept als onderdeel van je dag of nacht. Elke activiteit of quest geeft van te voren netjes aan hoeveel tijd er in beslag genomen wordt voor je aan de betreffende activiteit begint. Sommige quests of activiteiten zijn ook alleen overdag of alleen snachts beschikbaar. Jij, als Coen, switcht respectievelijk automatisch naar je Vrakhiri vorm bij nacht en naar mens vorm overdag. Coen heeft 30 volledige dagen de tijd om zijn main objective (het hoofd verhaal) te behalen. Dat is per dag dus een volle dag en een volle nacht met allebei de tijdsegmenten van die cycli.

De teller van hoeveel dagen je nog hebt staat ook continu als een soort doomsday klok in beeld en blijft je onbewust confronteren met die deadline. Waar de studio ook al aangaf dat je nooit in één run van de game alle missies kan doen, zul je dus keuzes moeten maken wat je doet, oplost of gaat volgen aan quests. Voor een liefhebber van het genre en de wereld zoals ik, bloody nightmare… Al kan ik wel waarderen wat Rebel Wolves hier wilt proberen met deze time mechanic.

Je keuzes en acties hebben dus impact op het verhaal en het verloop van de game, net zoals in de Witcher kunnen deze pas later voelbaar worden in het spel. Tegelijkertijd zul je dus onder (tijds)druk keuzes moeten maken om verder te kunnen. Wat past bij het doel van Coen, ze willen jou een vergelijkbare druk laten ervaren en het dilemma ook onderdeel laten zijn van de speler in The Blood of Dawnwalker.

Het zal dus ten koste gaan van een aantal quests in the end, omdat je niet alles kunt gaan volgen of afmaken. Wat persoonlijk doodzonde is want de wereld, de karakters, de achtergrond en het landschap is gewoon om verliefd op te worden!

Skill tree, crafting, equipment, combat, the works

Ook deze RPG heeft uiteraard een skill tree, crafting menu en equiment management! De skill tree is verdeeld in 3 onderdelen: Swordmastery, Witchcraft en Vampirism. Swordmastery bevat (natuurlijk) sword skills maar ook de overall buffs voor Coen zoals meer stamina, health etc. Witchcraft bevat skills die ge-eikt zijn op magie, denk aan Burning blood, astral communion, compel soul en nog veel meer. Je voelt je met zwaard in hand en overdag net een Witcher die kleine spells gebruikt om de vijand te verslaan.

Vampirism is waar het voor mij te halen valt, je Vrakhiri vorm nóg sterker maken! Mesmerise, Vrakhiri might en nog veel meer. Het nadeel voor mij aan de skills, deze kunnen alleen bij locatie specifieke plaatsen unlockt worden (de zogenoemde shrines) en deze kosten (jawel) ook tijd… Het haalt niet het bloed onder mijn nagels vandaag, maar hier had ik gehoopt dat we de tijdsdruk wat minder zouden ervaren. Je kan dus ook niet all powerful worden binnen de in game 30 dagen, omdat tijd je belangrijkste resource is.

Crafting is ook een optie, in de uren van de game heb ik dit niet nog echt nodig gehad en ik vraag me af of ik het meer ga gebruiken dan dat ik het nu minimaal gedaan heb. Het idee erachter vindt ik logisch, het geeft je in of uit combat nét een extra edge om een damage buff te krijgen, meer HP tijdelijk te hebben of in korte tijd HP te healen. Waarin food je overdag heelt als mens Coen doet bloed dat met Vrakhiri Coen in de nacht. Door equiment items of je behendigheid in combat voelt crafting items voor mij nu nog overbodig.

Je equiment management voelt herkenbaar als (yes gaan we weer) Witcher fan. De kleuren van items geeft de rarity weer en de weergegeven stats zijn te vergelijken met andere equiment. Hoewel je hier wel maar 1 zwaard hebt in plaats van 2, heb je wel de mogelijkheden voor 2 type load-outs: een  equipment/item set voor overdag en een voor snachts.

Sommige items zijn bijvoorbeeld alleen maar te gebruiken of te dragen in bepaalde dag cycli en geven dan ook de betreffende buff aan mens Coen of aan Vrakhiri Coen. Hierdoor wordt het belangrijke aan de 2 dag cycli, in mijn ogen, meer benadrukt en zie je wederom hoe belangrijk was om dit een essentieel onderdeel van de game te laten zijn.

De combat in de game voelt in het begin nog wat gewennig aan. Waar jij tijdens sword en claw combat rekening moet houden welke kant de enemy swingt om te blocken, kan jij zelf ook de richting van je slashes bepalen om naar de niet beschermde kant van de vijand te hakken.

Het maakt de game wat meer grounded in een positieve zijn en geeft daarmee ook aan: ook al ben je vol van de magie en ben je een jonge vampier in de wereld van vampieren, je bent niet allemachtig. In het begin wist ik even niet wat ik ervan moest denken maar naarmate ik speelde kreeg ik er een kleine liefde voor ook, omdat je verschillende abilities hebt in je arsenaal om te gebruiken tijdens fights om die overhand toch te krijgen!

Verdict

We zien op een aantal onderdelen de ervaring maar ook de herkenbare onderdelen van de Witcher games. Waar het op sommige aspecten de game beter maakt, kan je je afvragen of het op een aantal andere vlakken veel gebruikt gaat worden. The Blood of Dawnwalker brengt de vampieren terug naar het game scherm en geeft een eigen persoonlijke handtekening door middel van de tijd mechanic gedurende de verschillende dagen. Het verhaal en de wereld voelt zo pakkend en zo immersief dat je met bloedend hart tijdens het spelen weet dat je niet alles kan doen wat je wilt doen…

Muziek, karakters, landschap, wereldbouw komen allemaal prachtig samen in deze duistere en heel vermakelijke vampieren game van Rebel Wolves. Ik hoop meer van ze te zien en meer van Coen te kunnen ervaren binnen afzienbare tijd (als het even kan net zo snel als het dag verloop van de game zelf..)

Wil je meer weten of zien van The Blood of Dawnwalker of ben jij benieuwd naar de preview van deze game die we hebben mogen ervaren op Gamescom 2026? Check dan hier!