Review | Daemon X Machina: Titanic Scion

De eerste Daemon X Machina verscheen oorspronkelijk exclusief voor de Nintendo Switch, maar kreeg later ook een Steam versie. De game is nooit naar de Xbox of PlayStation gekomen. Deze week verschijnt er een nieuw deel binnen de franchise, dit keer wel op Xbox en PlayStation. Wij hebben de game al uitvoerig getest.

Daemon X Machina: Titanic Scion verschijnt op 5 september voor pc, Nintendo Switch 2, Xbox Series X|S en PlayStation 5. Voor deze review zijn we in de PlayStation 5 versie gedoken. Het vervolg binnen de franchise ziet een stuk meer platformen dan het origineel, maar ondanks de franchise twee nieuwe consoles omarmt, merk je dat de game echt is gemaakt met de Nintendo Switch 2 als uitgangspunt. Desalniettemin, zet de game een interessant concept neer, die goed werkt voor wat probeert te doen en volledig in co-op gespeeld kan worden om samen met je vrienden te leven in een fantasie co-op mech wereld.

Armored to the Core

In Daemon x Machina: titanic Scion spelen we als een persoon in een mechanisch pak. In het begin kunnen we alleen kiezen uit 3 presets voor een Light, Medium of Heavy Mech. Het duurt echter niet lang voordat we onze mech volledig kunnen aanpassen met nieuwe wapens, benen, hoofden, armen en vooral: wapens. De keuze is reuze in deze game en de systemen zijn diepgeworteld en op de een of andere manier wel verweven in elkaar. Titanic Scion doet aardig haar best om je geleidelijk mee te nemen en je nieuwe informatie te voeren op het moment waarop je iets nieuws ontdekt. Wat ik zelf heb ondervonden is dat de game zich iets te veel concentreert op de kleine details, maar juist de wat overkoepelende systemen en hoe ze werken minder goed uitleg. Uiteindelijk maakt het niet zo veel uit, want de game doet vrij weinig nieuw binnen het genre, maar het doet wel enorm veel dingen tegelijk binnen het genre. De vele tutorials doen je misschien vermoeden dat je veel dingen moet leren, terwijl het overgrote deel zich gewoon vanzelf wijst.

De duivel zit hem bij Titanic Scion in de details en dat strekt zich over de gehele game met voornamelijk ontzettend uitgebreide customization opties. Het begint al bij je piloot, die je enkel te zien krijgt tussen de missies door in je thuisbasis. Deze kun je aanpassen met verschillende ogen, neuzen, lippen, haren en ga zo maar door. Het echte werk begint zodra je je eigen mech krijgt en deze gedurende je playthrough volledig kunt aanpassen met andere onderdelen en wapens. Dit werkt een beetje zoals in Armored Core waarin wapens uitblinken in bepaalde categorieën en een bepaald gewicht en energie vereisen. Zo moet je een goede en krachtige basis hebben in de vorm van armour en vooral benen om hele zware wapens te kunnen dragen. Armored Core spelers zullen zich direct thuis voelen tijdens het aanpassen van hun mech, want de gelijkenissen zijn vrij groot, als is het aanbod in deze game veel groter. Hier komen w zometeen nog eventjes op terug.

Naast verschillende soorten armour en wapens, zijn de looks van je arsenaal ook volledig aan te passen. Zo kun je er voor kiezen om eerder ontgrendelde soorten armour als uiterlijk te gebruiken als je toch genoodzaakt moet kiezen om de betere (maar lelijkere benen) te dragen die beter passen bij je build en level. Ook de kleursamenstelling is aan te passen, zodat je je eigen custom Gundam helemaal na kunt maken. Maak de look compleet met decals die je kunt vinden en verdienen tijdens het spelen van de game. Je kunt echt enorm vet uitziende mechs maken in deze game en deze volledig laten stralen in de gigantische open wereld die je samen met je vrienden kunt betreden.

Xenoblade X Chronicles: Titanic Scion?

Daemon X Machina: Titanic Scion speelt zich volledig af in een uitgestrekte open wereld die je op allerlei manieren kunt verkennen. Vanuit je mech kun je vrij door de lucht vliegen, over de grond razen en zelfs de diepte in duiken via tunnels, grotten en ondergrondse bunkers. Naast je mech zijn er diverse voertuigen beschikbaar om te besturen, en verrassend genoeg zelfs paarden om op te rijden.

De open wereld vormt je speelterrein, waar je missies oppakt vanuit je basis. Naast deze missies barst de wereld van extra activiteiten: van het verzamelen van grondstoffen en het ontdekken van verborgen locaties tot optionele baasgevechten. De omvang en variatie geven het gevoel bijna een MMORPG te spelen, met een sterk uitgewerkt vechtsysteem en vloeiende movement. Het deed me sterk denken aan Xenoblade Chronicles X, en tegelijkertijd roept het ook de intensiteit van Armored Core 6 op. Alsof beide werelden samen zijn gesmolten tot Daemon X Machina: Titanic Scion. Al hebben ze beide wat consessies moeten maken. Zo is de wereld minder uitgestrekt dan in Xenoblade en is de combat van Armored Core toch net dat beetje strakker. Daarvoor in de plaats krijg je dus opties en een letterlijke zandbak om in rond te struinen.

Je eigen gundam met de gevaarlijkste wapens

De customization en keuzes in Daemon X Machina: Titanic Scion zijn enorm uitgebreid. Zo zijn er bijvoorbeeld meer dan vijf verschillende soorten blades, elk met hun eigen speelstijl en specialiteiten. Mijn persoonlijke favoriet is zonder twijfel het laser-sword, waarmee ik, net als destijds in Armored Core, een gevaarlijk sterke, metalen “super-samurai” kan neerzetten. Het voelt heerlijk dat die optie hier opnieuw aanwezig is.

Naarmate je meer uren in de game steekt, gaat de aanpassing nog een stap verder dankzij de introductie van mutaties. Zonder al te veel te verklappen: je personage krijgt hiermee toegang tot extra krachten, variërend van speciale aanvallen tot passieve boosts. Daar staat tegenover dat je een mutatie moet ondergaan, en dit kan meerdere keren. Elke mutatie verandert niet alleen je gevechtsmogelijkheden, maar ook het uiterlijk van je piloot.

Je weet nooit helemaal wat de mutatie met je doet, al krijg je wel een hint. Zo kan er bijvoorbeeld een melding verschijnen dat de ingreep je ogen zal veranderen. Op dat moment heb je nog de keuze om door te zetten of te twijfelen. Het nieuwe uiterlijk moet je in eerste instantie voor lief nemen, maar gelukkig is er in de game een soort plastisch chirurg bij wie je, tegen een flink prijskaartje, je uiterlijk weer kunt laten aanpassen.

Uitnodigend voor co-op

Daemon X Machina: Titanic Scion legt de nadruk op co-op en dat kun je al vrij vroeg in het verhaal inschakelen. Ik heb de game tijdens de review periode helaas in mijn eentje moeten spelen, maar je kunt er van uitgaan dat ik mijn vrienden probeer over te halen om samen met mij de open wereld te betreden om hier helemaal los te gaan met onze eigen mechs. Je kunt de volledige game spelen in co-op en zelfs in Arena’s je mech uitvoerig testen in PvP gevechten.

Gelukkig kun je samen spelen met al je vrienden dankzij cross-play. Het maakt dus niet uit op welk platform je de game speelt. Daarover gesproken, maakt dit voor de gameplay en looks ook niet veel uit. Je ziet duidelijk dat de game is ontwikkeld met de Nintendo Switch 2 als uitgangspunt. Zo zou je kunnen zeggen dat de game er grafisch niet helemaal meer van deze tijd uitziet. Animaties zijn soms een beetje stijf en de game is op grafisch gebied niet indrukwekkend.

De performance van de game is ook niet altijd op het niveau zoals je zou verwachten. Onverklaarbare stotters treden regelmatig op en de laadtijden kunnen aardig oplopen als je naar verre locaties wilt fast-travelen. Dit is enorm jammer, want de gameplay is top en ik kan me goed voorstellen dat veel spelers de game al snel overslaan als ze zien dat op grafisch en technisch gebied nogal verouderd uitziet en aanvoelt.

Verdict

Daemon X Machina: Titanic Scion is een game die barst van de creativiteit en vrijheid. De uitgebreide customization, de sandbox-achtige open wereld en de sterke focus op co-op maken het tot een titel waarin je eindeloos kunt sleutelen, experimenteren en samen losgaan. Het voelt als een mix tussen twee games die me enorm zijn bijgebleven, maar dan met zijn eigen excentrieke twist. Toch zijn er duidelijke minpunten: de game oogt grafisch gedateerd, animaties voelen stroef en performanceproblemen gooien soms roet in het eten. Het fundament is ijzersterk, maar de presentatie haalt het niet bij de ideeën die Titanic Scion wil neerzetten, waardoor ik me afvraag of deze met net zo’n vreugdevolle herinneringen blijft steken in mijn geheugen.

Voor spelers die houden van mechs, customization en co-op is dit een feest waarin je je eigen droom-Gundam bouwt en de wijde wereld in stuurt. Maar zoek je een perfect geoliede machine volgens AAA-standaarden? Dan komt je mech hier toch iets minder goed uit de verf.