Review | John Carpenter’s Toxic Commando

Een co-op shooter. Die hadden we nog niet gehad dit jaar. Hoogste tijd! John Carpenter’s Toxic Commando vervult die leegte voor 2026 en dat op dezelfde dag als een gloednieuwe Call of Duty Zombies-map. Een nek-aan-nekrace, maar welke gaat je meer plezier beleven? Dat moet nog blijken, maar we kunnen je wel al alles vertellen over Toxic Commando!

John Carpenter’s Toxic Commando is een co-op-zombie-shooter. Een heel erg uniek concept is het inmiddels niet meer, maar het is er wel eentje die lekker wegschiet. Datzelfde geldt voor deze game en ondanks dat alles behalve uniek is, brengt John Carpenter ons wel een aantal nieuwe en toffe elementen.

Van Left 4 Dead, via Back4Blood, naar Space Marines en World War Z. Al deze games zou je kunnen bestempelen als co-op shooters in dezelfde geest, maar slechts twee uit die reeks maken gebruik van de technisch indrukwekkende Swarm Engine. Deze engine van Saber Interactive is speciaal voor dit soort games gemaakt en zorgt ervoor dat er honderden vijanden tegelijk gerenderd kunnen worden zonder dat het ten koste gaat van performance of kwalitatief hoge graphics. Dat hebben ze eerder al een keer bewezen en dat doen ze nu weer met John Carpenter’s Toxic Commando.

Er wordt aan de weg getimmerd

Je moet bij Carpenter niet denken dat we huizen gaan maken voor zombies om ze te leren wat beschaving betekent. Maar je moet letterlijk even denken aan John Carpenter, de filmregisseur die ons klassieke horrorverhalen bracht en vooral zijn smaak liet zien in de jaren 80. Hij bracht ons Halloween, The Fog, The Thing en nog veel meer klassiekers.

Nu heeft Toxic Commando op zich vrij weinig te maken met John Carpenter en moet je het vooral zien als een meta-dingetje. Overkoepelend, inspirerend en volgens de filosofie van, of in de stijl van. En dat kunnen we beamen. Alhoewel Toxic Commando niet op elk moment de highs van John Carpenter weet te evenaren, zijn er dingen waar de zombieknaller duidelijk in uitblinkt, maar ook enkele momenten die de spijker misslaan.

Ten eerste is het de stijl van de game, die overduidelijk de highs van John Carpenter uitstraalt. Het heeft een typisch jaren 80-tintje en dat geldt voor alles wat de game je voorschotelt in de presentatie. Als je nu denkt aan Amerika in de jaren 80 met optioneel een zombie-uitbraak in die gedachte, denk je waarschijnlijk aan de suburbs met mooie houten woningen die voornamelijk wit zijn geschilderd. Je denkt aan stoere, ouderwetse, maar grote auto’s, je denkt aan de popcultuur die aan het opkomen is en je hebt een soort van postapocalyptisch donker kleurenpalet in gedachten (mits je de zombie-uitbraak ook in gedachten had). Terwijl deze gedachten door je hoofd dwarrelen, valt je iets in: Stranger Things! Op het gebied van uitstraling en design heeft de game daar veel van weg. Dat is misschien ook wel de makkelijkste vergelijking, aangezien Stranger Things ook grotendeels werd geïnspireerd door John Carpenter.

Iets wat minder goed overkomt in de game is de droge en oppervlakkige humor. Het komt er niet vanzelf van en dit is misschien weer een heel vergezochte verwijzing naar Amerika in de jaren 80. Maar om daardoor de hele cast te voorzien van de slechtste stand-upcomedians vind ik wel heel ver gaan, Saber Interactive. Bijna elke dialoog in deze game, tijdens het spelen of tijdens cutscenes, zit vol met geforceerde humor. Maar echt zo erg geforceerd dat je de poep erdoorheen begint te ruiken en je je al snel realiseert dat het afgewogen risico niet werd gewogen op een weegschaal in het voordeel van de schrijvers.

Nu snap ik best dat het eigenlijk knap lastig is om in deze setting een heel sterk en serieus verhaal neer te zetten, want wie neemt co-op zombieshooters, waar het draait om hectiek en absurditeit, nog serieus? Toch ben ik ervan overtuigd dat een serieuzere toon misschien beter was geweest. In ieder geval veel minder misplaatste humor was… nou ja, op zijn plaats geweest.

John Carpenter’s Modder Commando

Zullen we het even hebben over wat deze game onderscheidt van de vele andere co-op-zombieshooters? Nu is het eigenlijk niet eerlijk dat ik dit zo zeg na deze intro, want Call of Duty introduceerde een auto met Black Ops 7-zombies en eigenlijk was niemand daar echt blij mee. Je had hem namelijk echt nodig, anders lukte het niet. Datzelfde geldt een beetje voor Toxic Commando, want verrassing! Er zitten auto’s in deze game. Ze zijn hier ook niet echt optioneel, want je hebt ze soms zeer hard nodig en vaak zijn ze ook heel erg handig.

Elk level in John Carpenter’s Toxic Commando is een beetje open. Je kunt dus zelf het tempo bepalen en direct naar je objective toegaan, maar je kunt ook eerst een beetje op verkenning uitgaan. Een auto is daarbij handig en in ieder level kun je verschillende auto’s vinden. Er zijn auto’s met grijphaken om stevig metaal van openingen of barricades te trekken, er zijn ambulances met genezende capaciteiten, je hebt patrouillewagens die zichzelf kunnen opblazen en zo heb je nog een aantal smaken in auto’s. Je kunt met z’n allen in één auto, maar je kunt ook allemaal een eigen auto zoeken en de voordelen van elk soort auto benutten (zolang de benzine dat toelaat (en heb je die brandstofprijzen gezien tegenwoordig!?)).

De auto’s zijn zeker een van de highlights en ze maken het verkennen van ieder level een stuk aangenamer. Het verkennen van het level wordt je ook wel echt aangeraden, want er liggen andere wapens verstopt en speciale voorwerpen die je later nodig hebt om je tijdens de finale van iedere missie goed voor te bereiden tegen golven aan ontzettend veel zombies. Er komen dan honderden tegelijk en je kunt de locatie die je moet verdedigen versterken met barricades, turrets, speciale wapens en meer.

Als laatst hebben we natuurlijk de Swarm-Engine, die we vaker in actie hebben gezien, maar ook heel goed tot zijn recht komt in deze actievolle shooter. Het zorgt voor een scherpe en mooie presentatie, maar geeft je ook nog eens honderden vijanden tegelijk om op te schieten.

En opnieuw

en dan nu waar deze game zich helemaal niet in onderscheidt: net als in vele andere co-op shooters is de game vrij kort. Je hebt twee handjesvol verschillende levels en ze spelen nagenoeg vergelijkbaar. Dat is dan weer het nadeel als je voertuigen een groot onderdeel maakt van de gameplayroutine. Het zijn allemaal redelijk open levels met toch wel minimale variatie. De game nodigt je verder ook echt uit om levels vaker opnieuw te spelen met andere wapens, andere classes, andere attachments en op misschien een tandje moeilijker. Gelukkig zijn veel objectives een beetje willekeurig. Zo kan een level gelijk zijn, maar is de locatie waar je iets moet doen of moet zoeken steeds anders.

De verschillende soorten classes zorgen ook voor genoeg variatie en teamplay. Je hebt je standaard assault class, een healer, een defender en een technicus met allemaal gadgets. Samenspelen wordt ook wel echt aangeraden, want als je alleen op pad gaat, word je binnen de kortste keren overrompeld door de grote aantallen zombies die in verschillende kleuren en maten op je af komen stormen. Dit maakt deze game ook eigenlijk alleen leuk met een groepje andere spelers. De door computerbestuurde teamgenoten als je alleen speelt of met minder dan vier personen zijn enorm wisselvallig. Soms zijn ze een aanwinst en soms juist een last. Door het gebrek aan spelersaantallen hebben we tijdens de pre-releaseperiode eigenlijk alleen maar met twee personen (en dus ook twee AI-teamgenoten) kunnen spelen.

Verdict

John Carpenter’s Toxic Commando vindt het zombiegenre niet opnieuw uit, maar levert wel een solide en vermakelijke co-op shooter af. De basis staat stevig met een uitgebreid arsenaal aan wapens, attachments en duidelijke, al vrij veilige classes. De toevoeging van voertuigen brengt een frisse twist in het genre, al lijkt dat soms ten koste te gaan van de variatie in het leveldesign. Visueel druipt de game van de heerlijke jaren-80-Carpenter-sfeer. Zoek je een nieuwe co-op-zombieshooter om met vrienden hordes ondoden neer te maaien, dan ga je hier zeker plezier aan beleven. Maar als het genre je sinds Left 4 Dead nooit echt wist te grijpen, gaat Toxic Commando daar waarschijnlijk ook geen verandering in brengen.