Preview | Metro 2039 lijkt gevaarlijk echt

Metro 2039 lijkt gevaarlijk echt. Van de claustrofobische tunnels onder Moskou tot de verlaten straten aan het oppervlak: tijdens onze Gamescom-preview viel vooral op hoe overtuigend 4A Games de wereld tot leven brengt. Alsof je een Fallout-game met DLSS 5 en realism-mod speelt.

Tijdens Gamescom 2026 kregen we de kans om Metro 2039 zelf te spelen. De nieuwe Metro van 4A Games lijkt niet alleen grafisch gevaarlijk echt, maar weet ook met zijn beklemmende sfeer, survivalmechanics en brute gameplay meteen indruk te maken.

Nog voor de demo begon, kregen we een A4’tje in onze handen gedrukt met daarop enkele instructies voor het gasmasker in de game. Na vijf uur slaap, een hele dag Gamescom en een veel te warme booth (alsof ze de stralingsziekte wilden simuleren in het echt), krijg je mij echt niet zover om ook maar drie zinnen af te lezen op dat A4’tje. Wing it. En zo begon ik aan mijn demo en mocht ik bijna een half uur spelen, terwijl het zweet over mijn rug zo de bouwvakkersdecolletée in stroomde. Het was verre van de ideale situatie om Metro 2039 te spelen, maar ik moest het even gespeeld hebben en ik ben blij dat ik dat heb gedaan.

Hands-on met Metro 2039

Als een game je zo bij de lurven kan grijpen als Metro 2039 dat heeft gedaan in bovengenoemde omstandigheden, weet je dat je een goede game te pakken hebt. Nu wist ik van tevoren ook wel waar ik mezelf voor had opgegeven. Metro-games zijn eigenlijk niet meer verrassend. Althans, niet meer na Metro Exodus. Deze game is het levende bewijs van “het licht aan het einde van de tunnel” en Metro 2039 bouwt verder op die filosofie.

De demo van Metro 2039 laat ons beginnen in een veilige metrobasis, zoals je ze al honderden keren hebt gezien in een Metro-game. Deze basis is een ondergrondse nederzetting en deze bestaat meestal uit een ondergrondse metrohalte of wisselspoor. In ieder geval in verhouding een grotere ruimte om een klein dorpje te bouwen. Hier kunnen we enkele personen ontmoeten en meepraten, maar de tijd tikt door, dus ik wil niet te veel luisteren naar alle metromannen onder de grond, maar ik wil naar buiten. Ik wil verkennen en ik wil monsters kapotschieten. Al mijn wensen gingen al snel in vervulling.

Na een kort gesprekje krijgen we een opdracht en een wapen en worden we naar buiten gestuurd. Buiten wil ik eigenlijk niets of niemand dat je overleeft, dus schiet op alles wat beweegt en draag een gasmasker met een filter, want frisse lucht is iets uit het verleden. De stoffige, vochtige schimmellucht onder de grond is gezonder dan de buitenlucht in Metro 2039.

Bovengronds is het voortdurend overleven, in- en uitgevechten. Je hebt een horloge met de Metro-variant van Samsung Health geïnstalleerd, die jouw vitaliteit een beetje in de gaten houdt en er gaat van alles piepen als iets niet helemaal in orde is. Daarom ben je continu aan het zoeken naar overlevingsmiddelen, zoals nieuwe filters voor je gasmasker. Dit geeft je simpelweg meer tijd om bovengronds je missie uit te voeren en om op onderzoek uit te gaan.

Sporen en speuren

Metro 2039 lijkt weer een stuk meer lineair te zijn dan zijn voorganger. In de korte demo die we hebben gespeeld, konden we vaak eigenlijk maar één kant op, terwijl je wel genoeg vrijheid krijgt om de omgeving om je heen te verkennen. Meerdere puzzels in deze open gebieden dagen je uit om verder te kijken dan je neus lang is, om extra voorraden en hulpmiddelen te vinden die later van pas komen. Zo hebben we een cijferslot moeten openmaken door met UV-licht te zoeken naar aanwijzingen. Het zijn geen breinkrakers, maar ze laten je wel even zoeken in de wereld om je heen. Het verkennen van deze gebieden deed me sterk denken aan games als The Last of Us. Overgroeide gebouwen die half geplunderd, half gebarricadeerd en soms ingestort zijn.

De korte demo gaf mij dan ook de indruk dat Metro hier het beste uit haar verleden wil combineren met een voornamelijk lineair verhaal, maar met genoeg vrijheid om te verkennen. Een beetje de vrijheid en het gevoel van schaal uit Metro Exodus, maar met de focus van de games die daarvoor kwamen. Een gulle middenweg. Dat is tenminste zo als de demo die we speelden representatief is voor de ervaring die de volledige game ons gaat bieden.

Stappen we uit of blijven we zitten?

Metro 2039 is een van de mooiste games die we hebben gezien tijdens Gamescom 2026. Het oog voor detail is krankzinnig en daarom mis je vaak dat je een game aan het spelen bent. Het is heel organisch opgezet met minimale “game-y” elementen, waardoor je echt zelf goed moet zoeken en kijken en met de wereld aan de slag moet gaan. Geen markers, geen felle omlijningen, maar pure immersion. Dat werkt voor een game als Metro 2039 heel goed. Het zet realisme vooraan, terwijl het net niet de overhand neemt, zodat het ook leuk blijft voor iemand die niet per se fan is van al die survival-elementen.

Wij blijven nog even zitten in deze cabine en stappen uit zodra we ons eindstation op 4 februari 2027 hebben bereikt. Want dan spelen we Metro 2039 en komen we erachter of de hele game net zo’n sterke indruk achterlaat als de Gamescom-demo.

Wil je nog even blijven hangen in deze creepy sfeer met een waanzinnige presentatie? Check dan ook onze Gamescom-previews van Hellraiser Revival en Alien Isolation 2.