Column: Factory games – aan de lopende band

factory

Eerst waren het de Sim- games, daarna kwamen Tycoon games, vervolgens was er voor alles een Simulator. Tegenwoordig mogen we allemaal een fabriek beginnen en ik ben helemaal verslaafd.

Het begon natuurlijk met de eerste SimCity in 1989. Dit was niet de eerste sim game, deze eer gaat waarschijnlijk naar het tekst-gebaseerde Hamurabi uit 1968, maar SimCity is wel de game die factory het genre populair maakte. Het begint simpel. Maak een stad door een goede verhouding woon-, commerciële- en en industriegebieden te maken. Zorg voor goed vervoer, brandweer, politie en andere diensten. Al snel wordt het lastiger. Je moet je financiën in de gaten houden en zorgen dat je stad goed blijft lopen en groeien. Als burgemeester moet je ook zorgen dat je burgers happy blijven. De game was zo populair dat deze naar zo’n beetje alle platformen is gekomen, van PC tot SNES en mobiele telefoon.

Na het succes van SimCity kwam er voor alles een Sim game. SimTower, SimAnt, SimPark, SimHealth, etc, etc. Allemaal van Maxis. Andere ontwikkelaars zagen hier brood in. Aangezien de naam Sim(…) van Maxis is, begon de opkomst van Tycoon games. factory Je kan het zo gek niet bedenken of er is een Tycoon game voor. Wellicht hadden ze wel de lijn moeten trekken bij ‘Donald Trump’s Real Estate Tycoon’. Ja, echt waar. Mid 2000 verzadigde de markt met shovelware en kwamen de simulator games. Wederom, pak een woord, zet er ‘Simulator’ achter en je hebt een game. Zie het als Rule 34 voor videogames. Nu deze rage langzaam begint af te nemen zien we de opkomst van een nieuw subgenre: factory games. Waar sim en tycoon games me nooit meer dan een paar uur trokken ben ik hier helemaal aan verslingerd.

Bouw je eigen fabriek

Vrijwel elke game in de genoemde genres draaien om geld. Geld verdienen en geld uitgeven, maar nooit méér uitgeven dan je verdient. Het draait vooral om financiële efficiëntie waar factory games gaan om automatisering. Je hebt een grondstof of basisproduct. Dit gaat naar een andere plek om er iets anders van te maken, vervolgens combineer je dit weer met een ander product om er iets nieuws van te maken. In sommige gevallen kom je tot een eindproduct, in andere gevallen ondersteun je een community of zijn het puzzels om op te lossen. De game die mij de meeste slapeloze nachten veroorzaakt is Factorio. Ik begin met spelen om 20.00. Om 21.00 denk ik “nog twintig minuten”. Als ik het gevoel heb dat er twintig minuten voorbij zijn gegaan check ik de klok en zie dat beide wijzers helemaal naar boven wijzen.

Wat is er toch zo fascinerend en voldoenend aan iets automatiseren? Is het de controle die je geeft?

Zoals ik al zei is Factorio een van de top down varianten die je het beste de tijd laat vergeten. Je crashed op een vreemde planeet. Jij en je pikhouweel. Als eerste verzamel je wat hout en wat steen. Je maakt een oven en doet daar wat kool in. Hmm dat klinkt wel verdacht veel als Minecraft. Anyway, vervolgens maak je een arm om deze zaken automatisch in en uit de oven te doen. Het mijnen moet natuurlijk ook vanzelf gaan, dus bouw je een boor. Je wilt natuurlijk niet op en neer lopen om je grondstoffen in de oven te moeten doen dus maak je een lopende band.

Opeens is het zes uur later, je hebt een volledige infrastructuur gebouwd met zonnepanelen en waterpompen om energie op te wekken, onderzoekscentra om nieuwe technieken te onderzoeken, treinen die grondstoffen van de ene naar de andere plek te brengen om er weer iets anders van te maken en weer terug te brengen, en ga zo maar door. Uiteindelijk ga je door tot dat je een raket hebt gebouwd waar je de planeet weer mee kan verlaten. Dat je hier tientallen uren voor nodig hebt merk je toch niet.

factory

Natuurlijk zijn niet alle factory games gelijk. Het voornaamste verschil zie je tussen top down games zoals Factorio en Factory Town, en first person zoals Infinifactory en Satisfactory. Net zo leuk maar een totaal andere manier van spelen. Wat hebben deze games uiteindelijk gemeen? Loopbanden, heel veel loopbanden. Denk aan heel veel loopbanden, verdubbel dat aantal en je komt misschien in de buurt van de hoeveelheid loopbanden die je maakt.

Net als sim en tycoon games is er in het genre van factory games voor iedereen een variant te vinden. Wellicht dat dat ook zo bijdraagt aan de populariteit. Eén ding is me wel duidelijk, de komende jaren gaan steeds meer mensen factory games spelen. Ik ben vooral benieuwd wat de shovelware ontwikkelaars voor varianten gaan bedenken. Hoe dan ook, Factory games are here to stay.

Factory

Verwacht binnenkort ook reviews van een paar van deze games.

Tags

Over: Lars JJ

Gamer in hart en nieren sinds 1991. Het begon met een NES maar twee jaar later kwam ik in aanraking met PC. Vanaf dat moment is dit ook mijn platform of choice. De afgelopen jaren ben ik wel weer steeds vaker op de bank te vinden met een Xbox controller in mijn handen. Command & Conquer, Forza, Half Life en Metal Gear zijn mijn favoriete franchises.

dé Luisterhoek

dé Kijkhoek