Review: Ghost Recon Breakpoint

Ghost Recon Breakpoint

Ghost Recon Breakpoint, of Ghost Recon’s Breakingpoint? Dat is de hamvraag van vandaag en wij gaan de game even omspitten om een oordeel te vellen. Waar Wildlands erin slaagde veel spelers mee te nemen, maar de essentie van het Ghost principe soms miste. Hoe staat dit er voor in de Ghost Recon die verder borduurt op de formule van de voorgaande titel.

Ghost Recon Breakpoint lijkt in zijn kern erg op de voorganger. Een grote, maar dan ook echt grote open wereld gevuld met missies, zij-missies en allerlei andere activiteiten zoals het vinden van nieuwe wapens en onderdelen. Waar Wildlands enorm faalde op het stealth principe, lijkt Ubisoft double-down te gaan op deze mechaniek. Dit komt zoals je al zou verwachten met voor- en nadelen. Waar het stealth principe heel erg cool is, is het niet essentieel. Tenminste, tot op een bepaalde hoogte.

Het ongemakkelijke aan Ghost Recon Breakpoint is dat de opening heel erg sterk begint. Narratief gezien niet zo, maar daar komen we later nog even op terug. Totdat je de eerste schuilplaats vind is de game vrij lineair. En dit werkte erg goed. Er waren patrouilles die je moest uitschakelen waarbij stealth toch wel de beste oplossing is aangezien je niet zo veel kunt incasseren in Ghost Recon. Er was een zekere spanning en de weg naar je doel was goed opgezet met schuilplekjes, modder om jezelf te camoufleren en hier en daar een gebouw waar je in kon gaan om de vijand van een andere hoek te benaderen. Een directe confrontatie waar stealth niet essentieel is, maar wel enorm helpt. In de rest van de game miste ik dit heel erg en wordt het bijna afgeraden om stealth te gebruiken want je hebt het simpelweg niet nodig.

Ghost Recon Breakpoint

Elk voordeel heeft zijn nadeel

Tijdens het spelen van Ghost Recon Breakpoint zijn er veel momenten geweest waarop ik dacht: Ja, dit is vet! Maar al heel snel verscheen de keerzijde van diezelfde medaille al. Zo gaf ik het voorbeeld van stealth. De grote open wereld en over het algemeen hele ruime missie gebieden bevorderen deze gameplay niet helemaal. Tenzij je alles met een sniper vanaf een verhoging van kant maakt is er weinig reden om stealth te gebruiken. De AI is namelijk heel erg dom waardoor een directe confrontatie bijna geen risico vormt. Indien je wordt opgemerkt en de jacht op je wordt geopend hoef je alleen maar op een trap te gaan zitten waardoor alle vijanden één voor één naar binnen komen lopen, klaar voor executie. Dit werkt dan ook veel sneller dan heel stilletjes proberen om je tegenstanders uit te schakelen zonder opgemerkt te worden.

Tijdens het spelen zal je ook nieuwe wapens en uitrusting vinden met een bepaalde score. De score loopt heel langzaam op waardoor je voortdurend je wapens en uitrusting blijft wisselen. Je merkt in principe niets hier van. Op een hoger level heeft je uitrusting secundaire stats zoals extra stamina of stealth, maar voor de rest is het gewoon een nummer. Deze nummers heb je echter wel nodig want later in het spel zijn vijanden een hoger level en heb je dus uitrusting nodig met een hoger level. Heel vreemd want je merkt helemaal niets van je uitrusting tot je op dit punt komt waarbij je geen schade of bijna geen schade doet omdat de vijand een hogere uitrusting vereist, blijkbaar.

Het verhaal lijkt ook best interessant te zijn. Een overlopende soldaat. Wat heeft geleid tot deze situatie? Wat heeft Skell Technology er mee te maken? Veel vragen in een interessante setting. Helaas is het verhaal knap lastig te volgen door veel oninteressante en slechte cutscenes met veel geneuzel en technische beperkingen zoals het afkappen van zinnen of het volledig ontbreken van geluid. Erg jammer.

Jon Bernthal

Vreemde keuzes

Waar de algemene gameplay-loop op zich erg vermakelijk is blijf je al spelend overal je vraagtekens bijzetten. Alles in de grote wereld ligt ontzettend ver van elkaar waardoor je geen enkel moment denkt laat ik maar even de motor pakken ofzo. Het enige voertuig waar ik de wereld mee afspeur is de helikopter en zolang je niet 5 meter van een vijand vandaan je heli parkeert heeft niemand ook maar een idee dat je in de buurt bent. Het voelt gewoon aan alsof je een game speelt die door verschillende subteams in elkaar is gezet waarbij onderlinge communicatie verboden was.

De wereld is van een afstand best mooi en over het algemeen ziet het er allemaal gelikt uit als je niet te dichtbij gaat kijken naar de vrij onscherpte textures. Gezichten en animaties in cutscenes zijn niet heel goed. Enkel de scenes waarbij Jon Bernthal in beeld is, zijn redelijk oke. Vergeleken met eerdere Ubisoft titels echter zwaar onder de maat. Daarnaast kampt ook deze game met immense texture pop-in op de Playstation 4 Pro. Misschien nog wel erger dan The Division 2 want op veel momenten spawnen de vijanden letterlijk naast je terwijl je al een dikke minuut op de locatie aan het rondzwerven bent. Op een gegeven moment moest ik een truck volgen, maar de truck was onzichtbaar. De objective marker bewoog over straat, maar er was geen truck te bekennen. Opeens verscheen deze uit het niets.

Ghost Recon Breakpoint

Verdict

Ghost Recon Breakpoint wilt verder borduren op Wildlands maar repareert dingen die niet kapot zijn. Probeert te overcompenseren voor eerder gemiste features tot ergernis toe (ik kijk naar jou, recon drone). De game werd met veel bombarie onthuld. Jon Bernthal zit in de game en allemaal verschillende niet relevante rappers proberen de game te promoten via verschillende video’s. Nu is het ook wel duidelijk waar het gros van het budget in is gestoken.

Het spelen van Breakpoint laat me meer verlangen naar een ouderwetse Ghost Recon of zelfs Splinter Cell titel. Niet iedere game hoeft zo groot te zijn als Odyssey. Niet iedere game heeft zoveel loot nodig. Omdat het werkt voor Assassin’s Creed betekent het niet dat het ook werkt voor Ghost Recon. De gameplay-loop is oké, maar alles daaromheen schiet enorm te kort. Enorm verbazend aangezien Wildlands een prima fundering heeft gelegd voor de Open World Ghost Recon Reboot.

Gespeeld op Playstation 4 Pro
  • 5/10
    Breakingpoint - 5/10
5/10

Tags

Over: Jordy Gerritse

Mijn naam is Jordy. Hoofdredacteur en PR Manager bij intheGame.nl. Buiten mijn werkzaamheden ben ik een fanatieke gamer en een leergierige jongeman die altijd wel paraat staat om een gamepje te spelen. Maar het meeste van mijn vrije tijd gaat verloren aan ongepland verdwaald raken op internet terwijl ik iets probeerde op te zoeken.

dé Luisterhoek

dé Kijkhoek